Reverse 4.1  De kenbaarheid van de auto-reverse......

Uiteraard heeft dit gevolgen voor de Zwarte gaten en algemene toestanden. En alle andere vermoedens uit de kosmos.....
Want zo,n elementair stukje natuurkunde kan alleen maar goed gaan als het tot het elementaire gedrag van deeltjes behoort.
Maar Professor De Sitter schreef het al; ..... de theorie der matrices, de golfmechanica, ieder vreemder en paradoxaler dan haar voorgangster. Wat men gewoon was als de meest fundamenteele begrippen der natuurwetenschap te beschouwen, determinisme en causaliteit, wordt in twijfel getrokken, de grondslagen .der wetenschap schijnen te schudden en het lijkt alsof het gehele bouwwerk bezig is te wankelen. De Auto-reverse is en blijft nodig, de eenheid blijft ons aller doel.

Er moet wel degelijk wat op de helling en ik vertel U heel gewoon wat.
Bij een gas is het niet zo dat de chemische bindingen in de moleculen van de stof zijn veranderd, vergeleken met een vaste stof.
Ofwel de lading van de elementaire deeltjes zorgt dat de wet van behoud van energie blijft gelden.
Er is geen andere kracht daarvoor te bekennen, dus moet het begrip massa hier op de helling, anders geformuleerd worden.
Als ik mijn denken doorzet, moet het weer zo zijn bij iedere aggregatie toestand!
Maar nee, bij hitte of wel een verdere energie toestand wordt het anders, dan pas geld de wet E=mc2 NIET EERDER. .En
  1. Van Kirchhoff, hij bedacht het volgende: ....Als je in een netwerk
    van weerstanden en spanningsbronnen nu eens één knooppunt bekijkt,
    en alle stromen opschrijft die naar dat knooppunt toelopen.
    (ze zijn dan negatief als ze de andere kant op gaan).
    Dan moet de som van al die stromen gelijk zijn aan nul.
    Waarom?
    Nou, een stroom is een hoeveelheid elektronen die een kant op bewegen.
    Als in een knooppunt de stromen niet samen nul zouden zijn,
    dan zouden in dat knooppunt de elektronen zich meer en meer gaan ophopen,
    (of juist ontbreken). En dat kan natuurlijk niet alsmaar doorgaan;
    dan zou de zaak ontploffen!!!! 
Twee andere en weinig bekende aggregatietoestanden zijn plasma en Bose-Einsteincondensaat ofwel BEC. Plasma wordt vaak de vierde aggregatietoestand genoemd. Hierin zijn de deeltjes van een stof in meer of mindere mate geïoniseerd. Plasma is de fase waarin de stof zo sterk verhit wordt (in de orde van duizenden graden Celsius) dat ze elektrisch geleidend wordt. De elektronen van het atoom draaien hierbij niet meer rond de kern, maar hebben zoveel energie dat ze a.h.w. tussen de kernen door bewegen. Dit plasma komt in de natuur enkel voor in de kernen van sterren. Men is er wel al in geslaagd het te vormen in laboratoria, waar het dan onder controle gehouden wordt door een elektromagnetisch veld.
Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Aggregatietoestand
De volgende gedachte, gaat natuurlijk over het BEC en zwarte gaten!
Maar daar heb ik hulp bij nodig, zou het misschien zo zijn dat er daar een volkomen andere formule voor massa gehanteerd moet worden? En dat er daarom geen licht te bekennen is! Dus het zwarte is een gevolg van de kwantum fysische fase!
En niet van de zwaartekracht! De kenbaarheid moest definitief aan de orde komen................
BEC is de tegenhanger van plasma, en wordt beschouwd als de vijfde aggregatietoestand. Het vormt zich als een stof wordt gekoeld tot het absolute nulpunt (0 Kelvin of -273,15 C). Als dit nulpunt zeer dicht benaderd wordt, vallen de atomen van de stof allemaal in dezelfde kwantum-fysische fase, waarbij ze een groot super-atoom vormen. Iets gelijkaardigs gebeurt met het licht in een laser. Ook deze aggregatietoestand is recent verkregen in een laboratorium.
Zo wij de auto-reverse onderkennen, dan doen wij dat zo..........BEC komt overal voor als fenomeen, de kosmos zit vol van deze fenomenen.
Alleen wetenschappers liegen daar graag over, de geëmancipeerde huichelaar blijkt menigmaal "ongesteld".
Letterlijk, want alle praatjes blijken steeds in alle sociale patronen verkeerd terecht te komen!
De theorie der matrices, de golfmechanica, ieder is vreemder en paradoxaler dan haar voorgangster.
Daarom is Robbert Dijkgraaf zo-één dwaze leugenaar..........met zijn voorstellen in "De Media".
De man is dagelijks krankzinnig!
 
Afbeeldingsresultaat voor Robbert Dijkgraaf
Het gala voor de gala gek,
Robbert Dijkgraaf
debiel en debiel
rot op,.....
 

Einstein wees met zijn formule E= m.c(of E/c=mc) gelijkheid van massa en energie , maar c is het gevolg van de kwantum fysische fase waarin een stof of elementair deeltje verkeert .
En daarmee zeker geen basis voor een complete theorie, het is slechts waarheid binnen deze rekensom !
Wat je kan uithalen en waarnemen met en bij een stof is dus volkomen afhankelijk van de aggregatie toestand ofwel kwantum fysische fase van een stof , de interactie van de elementaire deeltjes houden niet op bij de voorstelling die hier gegeven word;.........
Alle soorten krachten (veerkracht, wrijving`s-kracht, opwaartse kracht)
kunnen begrepen worden met de vier fundamentele wisselwerkingen:
1. gravitatie-wisselwerking (zwaartekracht),
2. elektromagnetische wisselwerking (elektrische kracht, magnetische kracht),
3. sterke wisselwerking (kernkracht),
4. zwakke wisselwerking.
Hoe zit het met de soorten van krachten ,die we uit kunnen oefenen op een vaste stof?
.... , die we uit kunnen oefenen op een vloeistof?
.... , die we uit kunnen oefenen op een gas?
..... , die we uit kunnen oefenen op een plasma?
....., die we uit kunnen oefenen op een Bec?
ZIJN DIE KRACHTEN ALLEMAAL HET ZELFDE? NEEN , bij gevolg kom je aan vier wisselwerkingen te kort !
Massa rolt als het ware de gekromde ruimte-tijd voor zich uit, en onze ruimte ?
Ze "beperkt" zich dus tot de plaats waar nog energie-bewegingen mogelijk zijn.
Daarmee kan ook de elementaire deeltjes theorie op de schroothoop!
Einstein zelf definieerde een ruimte-tijd om een ruimte aan te duiden waarin zich massa kunnen bewegen op een wijze die door de kromming van de ruimte-tijd bepaald wordt, waarbij de kromming zelf bepaald wordt door de aanwezige massa. Massa rolt als het ware de gekromde ruimte-tijd voor zich uit, en onze ruimte "beperkt" zich dus tot de plaats waar nog energie-bewegingen mogelijk zijn.
Vergeten we tenslotte niet dat naast de intergalactische, een interstellaire, een interplanetaire, een inter-moleculaire, een inter-atomaire, er tenslotte ook nog een inter-nucleaire ruimte bestaat die allen beheerst worden door dezelfde  ruimte-tijd-theorie van Einstein, wat door vele natuurkundigen op slordige wijze en wat gemakzuchtig vergeten wordt.
Aldus : Rene Slegers in
http://users.telenet.be/Bronnen_Fysica/3.htm

De derde fout die wereldwijd gemaakt wordt , is de volgende :
Een zware massa kromt de ruimte en een lichtstraal volgt in die gekromde
ruimte dus een geodeet, en dat is daar een gebogen baan. Daarom kromt
die lichtstraal. Maar dit is een mis-concept !
Maak eens een plaatje volgens deze theorie,
Leg dat plaatje op een draaitafel,
Draai het blad steeds 90 graden door,
Dan krijg je het plaatje in vier verschillende standen te zien,
Kan jij mij nu vertellen welke stand de juiste is?
De theorie is niet "ABSOLUUT"
JE MOET MET DEZE THEORIE ONEINDIG BLIJVEN DRAAIEN , en dan vind je nog juiste stand niet!
Dus is het echte verhaal  precies andersom de massa /lading rolt de ruimte als het ware voor zich uit!
De ruimte stopt als er geen energie bewegingen meer zijn. Zo zien wij het!
Een referentiekader is de algemeen beschouwde structuur voor een analyse
of inleiding ter verwerking van informatie. En kan geen absolute bewijzen opleveren.
Door substitutie breng je een referentie / nulpunt in , maar dat is nooit de WERKELIJKHEID.
IN DE KOSMOS BEWEEGT ALLES EN IS ER ALLEEN EEN VOORSTELLING TE GEVEN MET :.......
Een euclidisch ruimtelijk coördinatenstelsel
In de natuurkunde wordt - om waarnemingen te beschrijven - vaak een euclidisch ruimtelijk coördinatenstelsel gebruikt om plaats, snelheid en versnelling van voorwerpen te beschrijven.
Helaas maar daar moet je bewust mee rekening houden, anders kom je tot mis-concepten zoals hier boven beschreven.
Je bent gewoon een statische redenatie aan het ophangen met deze door Einstein gevolgde methoden.

Op 14 maart 1964 gaf Richard Feynman voor een publiek van eerstejaarsstudenten een opmerkelijke lezing over ‘de beweging van de planeten rond de zon'. In deze lezing toonde Feynman aan dat de ellips vorm van de baan van een planeet volgt uit de wetten van Newton en de aard van de gravitatiekracht. Hierbij steunde hij enkel en alleen op Euclidische meetkunde; in het bewijs komen dus geen afgeleiden noch differentiaalvergelijkingen voor. Het gaat dus om een ‘elementair' bewijs, IN CABRI Bewijs,een bewijs dat volledig steunt op het interactief tekenen van (dynamische) ruimtelijke figuren, waar we als bewijs voering slechts op kunnen steunen daar er steeds meer Uniciteit uit de ruimte naar voren komt.
De wetenschap zit met steeds meer afwijkende vormen in bewegingen, lijnen, en  processen uit de kosmos, die slechts alleen met IN CABRI Bewijs te verklaren zijn. De huidige kosmische wiskunde heeft geen enkel antwoord op de Uniciteit die zich opdringt van uit de Kosmos, Richard Feynman wel! Van uit het universum van pythagoras blijkt al het universele te leveren!
  De hoofden van de krankzinnige wetenschappers zouden weer knalrood moeten zijn, om de schaamte over de fantasie die ze steeds weer opvoeren.

Het IN CABRI Bewijs heeft iets heel bijzonders, het legt ons denken in 3D neer, het steunt op het interactief denken, het steunt niet op de immense larie die de theorie nog steeds is, het stemt in met deze regel, "Eerst zijn, dan doen, DAARNA  spreken."  Het "rechtschapen" bewijs, het is dat bewijs dat de mens gelukkig maakt. De mens die leeft volgens zijn dharma, zijn liefde voor Waarheid, Goedheid en Schoonheid , is gelukkigDe opvatting die wijd aanvaard wordt dat de rechtschapen mens ongelukkig is omdat hij door anderen slecht wordt behandeld, is volkomen onjuist. Plato zegt: "Een deugdzaam mens is gelukkig, terwijl een zedeloos persoon ongelukkig is." en "Immoraliteit leidt nooit tot meer geluk dan deugdzaamheid."
 
Richard Feynman wijst ons ook steeds op sublieme wijze op iedere immoraliteit, die we mogelijk ook bij hem kunnen vinden, bv. We hebben de gewoonte om de artikelen die we voor wetenschappelijke tijdschriften schrijven zo afgewerkt mogelijk te maken. We vermelden al de denk-wegen en maken ons niet bezorgd over de blind eindigende steegjes en we beschrijven ook niet welke verkeerde ideeën we eerst hadden. Zo publiceren we op een waardige manier niet wat we allemaal gedaan hebben om het werk tot stand te brengen. Of over zijn theorieën zegt Richard Feynman, mogelijk kloppen ze niet!  (1918-1988). Amerikaans fysicus. Nobelprijs 1965.
Vertelt ons, we verdrinken in een zee van informatie. Door onze ononderbroken jacht op informatie loopt de kennis gevaar. We dreigen allemaal samen te verdrinken in een zee van gegevens die we niet meer in "weten" kunnen omzetten, en al helemaal niet in bruikbare kennis om onze grote en kleine problemen aan te pakken. In plaats van kennis en macht te schenken, laat de informatie-vloed ons achter in verwarring en onmacht. 
De aandoening die onder meer als ‘gespletenheid des geestesleven’ wordt betiteld, hij cirkelt in allerlei verschijning`s vormen rond. De denkende zaak of wel de zaak van geestesleven is er maar in twee varianten: eindig of oneindig. En iedereen zal moeten gaan waarvoor hij kiest!
Je kan je nog steeds niet voorstellen dat er een enorme tegenstelling is tussen een beschrijving / benadering en de werkelijkheid !
En het is toch zo duidelijk ! Kunnen we de dynamische werkelijkheid zien? Neen.
We kunnen ons nieuwe denken slechts enten op de structuren en ervaringen uit het verleden.
Daarbij hebben we ook prachtig mooi systeem het Periodiek systeem,
In het periodiek systeem der elementen zijn de chemische en fysische eigenschappen van de elementen in kaart gebracht. In deze tabel, ook de tabel van Mendelejev genoemd, die een lange geschiedenis kent, staan alle bekende elementen op volgorde van atoomnummer zodanig ingedeeld dat de elementen uit dezelfde periode naast elkaar staan en elementen uit dezelfde groep boven elkaar. Tevens staan de elementen die tot hetzelfde blok en dezelfde reeks behoren bij elkaar in de buurt.
Meneer Albert Einstein is vergeten zijn theorie ook maar ergens te enten!
Het wordt tijd dat is eindelijk te gaan doen!
Einstein heeft deze samenhang met het Periodiek systeem nog het belang van Pythagoras niet in willen zien voor zijn speciale
RT, deze allein-gang gaat op het drama en impasse uitlopen voor de huidige wetenschap!
Geloof Mij en Rene Slegers en de wetenschap kan weer verder!
In vaste stoffen komen trilling`s-toestanden voor waaraan biljoenen atomen deelnemen. Zulke collectieve trilling`s-toestanden, die zich bijvoorbeeld uiten als geluid of warmte, kunnen we beschrijven alsof het gewone deeltjes zijn. Die beschrijving zegt echter niets over de werkelijke bouwstenen, de individuele atomen. Nobelprijswinnaar Lauglin heeft gesuggereerd dat elementaire deeltjes, zoals quarks en elektronen, zulke collectieve toestanden zijn, waarvan we de bouwstenen nooit kunnen achterhalen.
Dit idee stuit op veel kritiek: hoe wordt het bijvoorbeeld een testbare theorie? Maar het wijst wel op een miskend punt: dat de fundamenten van de natuur niet alleen de allerkleinste bouwstenen en hun wetten zijn, maar ook de manieren waarop eenheden samenwerken om op grotere schaal verschijnselen teweeg te brengen.
Ja, als je denkt alles te weten dan heb je daar kritiek op, ik niet , het onbekendheid-principe en het onvolmaaktheid- principe horen te heersen, misleiding is bedrog!
ALLEEN DE INVLOED GAAT JUIST VAN BUITEN UIT NAAR BINNEN, de wetten zijn kosmisch!
Wat een geluk! We zijn geen samenstelling van deeltjes maar een deel van het geheel.
Wiskunde is een hulpwetenschap, helaas je zal een benadering moeten kiezen voor ieder probleem.
 

Hubert Van Belle: De stelling van Tellegen heeft iets wat als geheel de QED mogelijk maakt, met namen door de Feynman beschrijving; ..... Als een lading een kracht uitoefent op een ander deeltje gaat dit altijd met de minimale actie, het principe van de minimale actie noemt men dat. Wat bleek nu: de minimale actie van een geladen deeltje is altijd exact de beweging die de vergelijkingen van Maxwell voorspellen. Oftewel: we hadden een nieuwe beschrijving gemaakt van de klassieke elektrodynamica, maar niet in termen van velden, maar in termen van krachten op afstand."
Een mechanisch systeem streeft naar een toestand van minimum potentiële energie. Het is "alsof" het systeem een doelgericht gedrag vertoont. De systeemtheorie onderkent dan ook het bestaan van normatieve systemen die doelstellingen nastreven. Het doelstelling`s begrip maakt het o.i. mogelijk om de rol van die het energie-begrip in de exacte wetenschappen speelt te veralgemenen. Dit is een sterke aanwijzing voor een samenhang in het geheel die door eisen van de totaliteit bepaald wordt.

De verbindings-voorwaarden geven aan fysische systemen hun structuur en samenhang en maken door de wederzijdse wisselwerking het samenspel van de elementen mogelijk.
De verbindings-voorwaarden geven in feite de continuëteit van de variabelen in de ruimte aan. De twee types veranderlijken worden soms "door-" en "over-" veranderlijken, trans- en inter-variabelen genoemd. In een hydraulische analogie kan men van stroom-gebieden en niveau-verschillen spreken. Het in paren optreden van de veranderlijken maakt het mogelijk om het energie begrip in te voeren en energie (of vermogen) te definiëren als het product van beide soorten veranderlijken. Het is ook belangrijk op te merken dat de verbindings-voorwaarden voor netwerken en structuren een lineaire vorm hebben of gemakkelijk in een lineaire differentiaal-vorm kunnen gebracht worden. Deze eigenschap leidt tot zeer algemene energie-stellingen zoals de stelling van Tellegen en de analoge stelling der virtuele arbeid.
Gedrag van een systeem wordt in de apartje`s-benadering gekenmerkt door relaties tussen input-, output- en toestand`s-veranderlijken. De toestandsvariabelen geven de invloed van het verleden op het heden weer en bepalen het tijdsafhankelijk gedrag ten gevolge van de geheugen-eigenschappen ( Cohesie, Adhesie, stroom, spanning, enz) van het systeem. De interactie tussen de deelsystemen wordt door verbinding`s-voorwaarden beschreven. De werkelijkheid is als een constructie bestaande uit onderling verbonden bouwstenen. Daarbij aangenomen dat de relaties die de werkelijkheid kenmerken, ontbonden kunnen worden in relaties die het gedrag van de bouwelementen en van hun verbindingen afzonderlijk kenmerken. Het gaat dus om een reductionistische benadering die zich niet beperkt tot het in rekening brengen van de delen maar ook aandacht geeft aan de wederzijdse beïnvloeding.
De totaliteit blijkt algemene eisen van continuïteit op te leggen waaraan de verbinding's voorwaarden moeten voldoen. Deze eisen kunnen vertaald worden in energie-wetten, invarianten en symmetrie-eigenschappen. Er blijkt ook bepaald efficiëntie principe werkzaam te zijn. Vroeger sprak men over het principe van minimum actie of de wet van de kleinste werking. Men kan aantonen dat voor elektrische netwerken waarvan de elementen een "positief" gedrag vertonen de energie-content minimaal is als de wetten van Kirchhoff voldaan zijn. Een duale stelling geldt voor de co-content. Analoge eigenschappen gelden ook in de sterkteleer en bepalen de stabiliteit van mechanische structuren. Het streven naar minima speelt een grote rol in de energetische benaderingen. Een mechanisch systeem bijvoorbeeld streeft naar een toestand van minimum potentiële energie.
De entropie van een netwerk zonder bronnen neemt toe in functie van de tijd. Het is verder eveneens mogelijk om aan te tonen dat een gevolg niet voor de oorzaak kan optreden. Dit wijst erop dat men asymmetrieën uit symmetrieën kan afleiden.
En daarmee is opnieuw bewezen dat de wetenschap maar raak kletst met haar oerknal theorie en haar relativiteit`s theorie , ze kent de samenhang van de totaliteit niet, en de aperte eisen van het totaal kent ze niet..
Overigens is er een groot het belang van symmetrieën en invarianten in de fysica. Voor elke symmetrie is er een behoud wet.
Maar ja ik heb die perfecte vormen en omstandigheden nog niet gezien.
Dus we krijgen toch de nodige variatie, al kan die in het begin nauwelijks vast stelbaar en zichtbaar zijn.
HET IS NIET WAAR, DE MASSA IS NIET SYMMETRISCH VERDEELT IN DE KOSMOS,
ER KAN GEEN BEHOUD WET VOOR GELDEN,
DE STELLING VAN MENEER EINSTEIN IS PERTINENT ONWAAR. E= Mc2 kan niet algemeen gelden!

Nardocus Filosofus
Ik zou dus maar eens opnieuw gaan beginnen..........Reverse 3 is ten slotte dat punt van alle dag, .......... 
 

Het doemsenario van leo van den haak, ingevolge de QED en de transponder werking van Punt-massa. 

De wetenschap heeft geen huisregels, ze woont ook doodgewoon op het normaal-vlak-Aarde.
Als ze verzinsels van Popper bedoeld, dat zijn theorieën, met een theorie kan je geen theorie valideren noch populariseren. Dat is een hond die in zijn staart bijt, zou mijn leermeester zeggen.
Dus ze prevelt mooie kletspraat meer niet!
 En nog nooit is de mensheid zo bedonderd door een leugen machine, ..........dat terwijl ........ook in het verleden en uit het verleden komen en waren er "brein-activiteiten" die we op een gelukkige manier moeten weten te herplaatsen, dit om het interactieve denken mogelijk te maken. 
Deze zijn; ........
  1. De vaststelling van de feiten, die bij de activiteiten gebruikt worden. 
  2. Dus niet de valse feiten, maar de feiten die voortkomen uit de geestes ruimte "Die identiek is aan het Universum van Pythagoras".
  3. Die feiten die zo gestructureerd zijn dat, .....De som van de stromen naar elk knooppunt NUL zijn.
  4. Waar men de verbeelding heeft om alle mogelijke vergelijkingen op te lossen.
  5. Waar men de gelukkige herinnering heeft uit het verleden, .....en zo de ware natuur der dingen rechtstreeks is te ervaren. Het Gaat hier dus om de QED, deze komt voort uit de mentale eigen innerlijke en uiterlijke waarneming die leidt tot de exacte kennis van de dingen
  6. Ze funderen de mentale activiteit van de feiten door rechtstreekse duidelijke bewijzen.
  7. Deze bewijzen zijn ook rechtstreeks te beschouwen door hun puntmassa M als een transponder te bezien . Want voor een puntmassa  in een conservatieve energiepotentiaal  is de Lagrange-functie het verschil tussen kinetische en