Hoofdstuk 22 Lach zelfs om realisme

 De meest realistische wijsgeer die de wereld heeft , is Schopenhauer, Hij heeft de wereld "door" . Ik moet U ook iets vertellen over Schopenhauer :.... Hij werd vooral getroffen door het lijden en de menselijk wreedheid. De menselijke wil wordt gestuurd door motieven maar is zelf blind en dom. Het is de drang om te bestaan die in alles werkzaam is, en tevens de bron van het oneindige lijden van de wereld: alles vecht om te bestaan en in de levende natuur wordt geen verlangen definitief bevredigd, en dat allemaal zonder enige reden en zonder enig doel.
Schopenhauer beschrijft het bestaan zoals het is. Hij ontdoet het van schone schijn. Hij zegt: " Op elke trap die door kennis wordt bijgelicht, manifesteert de wil zich als een individu. In de oneindige ruimte en de oneindige tijd ervaart het menselijk individu zichzelf als een eindige grootheid, die bij de twee andere in het niet valt, en die als het ware midden in de oneindigheid is geworpen. Alleen de nieuwe mens met een nieuw bewustzijn kan dit begrijpen, een mens die bewust gekomen is tot eenheid met het heelal, met die kracht, waaruit het heelal voortkomt. En die komt, en Schopenhauer is uiteindelijk geen echte pessimist. Zo zegt hij dat door ontkenning van de wil, men verlost kan worden van het lijden en toont hij aan dat er nog een slechtere mogelijke wereld bestaat voor een ieder. Namelijk één waarin het niet mogelijk is zich te verlossen van het lijden. Lach om uw inhoud, lach om uw bezit. En toon Uw enthousiasme, dat zijn de mogelijkheden die U heeft.   Änanda betekent vreugde, plezier of verheuging. En was tevens de belangrijkste discipel van Boeddha! Er is zo ontzettend veel om je van het kleine los te maken!

In een korte beschouwing over zijn eigen filosofie, opgenomen in 'Parerga en Paralipomena', schrijft Schopenhauer dat het hem op grond van een natuurlijke neiging bijna onmogelijk is vrede te hebben 'met kennis die ook maar enigszins algemeen en abstract en dus onbepaald is, met pure begrippen, laat staan met woorden'. Hij hamert er ook op dat zijn metafysica louter immanent is, zich beperkt tot onze ervaringswereld, en afziet van elke speculatie over een transcendente (boven deze wereld staande) werkelijkheid. De wil is in de wereld, niet erbuiten.

Eigenlijk is het allemaal nog veel makkelijker uit te leggen, het is allemaal een Artefact (van het Latijn, kunstmatig gemaakt), dat is een woord met vele (zij het verwante) betekenissen.
Meestal slaan die op het 'niet natuurlijk' zijn van iets.
  * Artefact (archeologie); in de archeologie de benaming voor een door mensen gemaakt voorwerp.
  * Artefact (methodologie); een misleidende aanwijzing die het gevolg is van de keuze voor een bepaalde onderzoeksmethode.
  * Artefact (fotografie); effecten die niet in het onderwerp aanwezig waren, maar die een gevolg zijn van het fotografisch proces en/of de gebruikte apparatuur of programmatuur.
 * Artefact (intelligentie) effecten die het gevolg zijn van "fantastisch" denken.
 * Artefact (microscopie); in microscopische preparaten gaat het om veranderingen door het bereiding 's procedé van het preparaat.
 * Artefact (audio); een onbedoeld bijverschijnsel bij gesampled geluid. 
Wie slechts op iemand`s filosofische uitdrukkingen let, wil enkel Uw conversatie, want deze is en blijft tweeledig, maar laat niets geen interesses zien naar de relatie tussen het passieve en actieve intellect die een persoon aan zijn omgeving illustreert! De meeste mensen vinden het zelfs ongepast om in alle openheid met U te communiceren, wie een dominantie toont,  toont geen intellect, ze gaan uit voorzorg al direct over op de conversatie.  Men wil met alle geweld alleen  maar bij zichzelf zijn en blijven, als in een hermetisch gesloten kluis! Daarom gaan de deskundigen direct over op de conversatie, met alle routineuze geheimzinnige kletspraat als gevolg!

Welk een ondergang gaan we mee maken, als niemand begrijpt wat wezenlijk is?
We zullen echter meer mee maken dan de ondergang van deze kletspraat, de niets zeggende media zullen in haar ondergang mee gaan, kranten, TV, bladen, bibliotheken, archieven, zullen vrijwel niet meer serieus genomen worden. De academie als geheel vervalt in een dramatisch einde als ze niet de moed heeft na te gaan wie er solide en eerlijk is, zodat hij het wezenlijke "in zichzelf" kan volgen.

De belachelijke staat van het realisme wacht er op dat er strikte spelregels gaan gelden waar het gaat om ontdekkingen. Bij iedere ontdekking moet worden aan gegeven wat de goede set f van verandering is! Denk niet dat U veel ruimte heeft, dat U zo maar even wat kan aankondigen, mogelijk en misschien is er niet meer bij. Wij gewone mensen weten Nu onderhand wel hoe het is! De beweringen volgen elkaar op, zo hanteren Astronomen ruimere regels dan geografen. Een geograaf moet iets echt gezien hebben om te kunnen zeggen dat hij het ontdekt heeft. In de astronomie is het geoorloofd een planeet te ontdekken zonder hem ooit te zien te krijgen. Afwijkend gedrag van naburige hemellichamen geldt als voldoende bewijsmateriaal. Zoiets geldt ook voor onzichtbare manen die rond een bekende planeet draaien. En, in extrema wordt er zelfs vertelt over het grote Zwarte Gat in het centrum van ons melkwegstelsel, waarin wij uiteindelijk (raad U maar waarom) met alle Melkweg materie zullen worden opgeslorpt als in een enorme, onzichtbare draaikolk! Lust U nog iets van die gekheid die steeds maar weer opgelepeld wordt, ik vraag het U maar, en dat alles kost ons nog miljarden ook!

Ik zou toch eens keihard gaan lachen over alle wereldse realiteit! De gekken die dit realisme noemen zijn "klaar" met deze Aarde. Het is dus buitengewoon stijlloos te denken dat je de waarheid kan confisqueren, en daarna gelukkig verder kan gaan! Dat is stijlloos en dwaas. En je gaat er gewoon aan dood, want het is bovendien nog een zielloosheid die men er steeds  mee betracht! Toch werd U geboren met een aard, die sterk als vanzelf naar de kern van alle zaken gaat ( Henriette Roland Holst ). De elitaire gekken hebben alles jammer genoeg (voor hen, maar gelukkig voor de echte mens) veel te veel kunstmatig gemaakt! Waar moet ooit onze oordeel 's kracht uit voorkomen? We hadden hem al gekregen! Het leven moet niet gedacht maar beleefd worden!
 De natuur, de geschiedenis, de samenleving en de mens zijn uit één Idee te verstaan! Dat almachtige wat we zijn, dat ene, ze kan zelfs niet anders als uit denking bestaan, dat wat voort komt uit de zuivere Geest. Dit om het simpele wetenschappelijke feit dat het licht niet uitgaat van de voorwerpen maar van de Zon. Iets wat bevestigd is door Richard Feyman en Annie Besant.

De daad maakt alles duidelijk, niets anders! Het wezenlijk doorschouwen in het licht van de eenheid is jou eerste wezenlijke daad. Deze daad dringt door tot in het hart en de ziel. En dat heeft vergaande wezenlijke gevolgen, het brengt het wezenlijke in de mens weer tot leven. Je moet dus zelf met het uitpakken beginnen, niemand anders kan dat voor je doen. 

  Om dat nog eens te bewijzen; ....De waarnemer in de fysica http://users.telenet.be/Bronnen_Fysica/3.htm
  Men stelt vast dat de waarnemer zowel in de kwantummechanica als in de relativiteitstheorie een zeer bijzondere plaats toegewezen krijgt:
* in de kwantummechanica vernietigt de waarneming 's energie het waar te nemen object of proces.
* in de relativiteitstheorie creëert de lokale waarnemer met zijn waarneming `s middelen een ruimte-tijd-vervorming die het waar te nemen object of proces zal beïnvloeden
* in de relativiteitstheorie ontvangt de verwijderde waarnemer een waarneming `s energie vervormd in ruimte en tijd, waarmede slechts een zeer vaag beeld van het waar te nemen object of proces kan gevormd worden.
* De waarnemer is bezig met een ; .... ARTEFACT , DAT IS ZONDER MEER EEN FEIT (Leo van den haak)
* Wat een transkomische Figuren staan en leven hier toch op deze Aarde!

Als we vanuit onze kleine geesten, uit gemakzucht, dit ... universum verdelen - in fysica, biologie, geologie, astronomie, psychologie enzovoort - bedenkt dan dat de natuur het niet weet! Dus laten we alles weer in één glas gieten, niet vergeten uiteindelijk waar het voor is, en laat het ons nog één laatste genoegen verschaffen: drink het en vergeet het! Zo werd de vreugdevolle gelijkmoedigheid door Richard Feynman omschreven.

Lach om het realisme van de wetenschap, want ze bestaat allang niet meer. En hun machtige uitvinding heet het "instituut", Uw instelling moet natuurlijk weer gewijzigd worden, en dat alle komende seconde, minuten, uren, dagen, jaren, door. Maar zal het lukken?
Zelfs het realisme word doelbewust en opzettelijk gecreëerd door mensen, het realisme is een belachelijke instelling die ontstaat, ontwikkelt en functioneert in een patroon van zelf-organisatie, dat verder gaat dan de bewuste bedoelingen van de betrokken individuele mens.   Daarom is het onmogelijk klare taal te spreken over het rechtvaardigheid 's en het vrijheid 's gehalte van de democratie waarin we leven, en dat mag U gerust tot U laten doordringen.
Of is het Änanda toch iets wat U niet in U toelaat, omdat U zozeer gewend geraakt bent aan het hedendaagse debat over de samenleven en samenleving 's problemen, dat U niet doorziet dat ook daar slechts zintuiglijke verlangens worden ingevuld door persoonlijke voorkeuren uit te spreken. Maar het is opnieuw het spel der poëzie wat het maakt en redt, ze is de specifieke beweging naar binnen die geen andere bedoeling heeft als het plezier en de vreugde en het verheugen mogelijk te maken. Religie, leven, kunst, heeft niets vreselijks! Zij die al het "voor-voeglijke" bedenken zijn het zelf die al hun onzin ook vrezen!

 Hopelijk heeft U dit modernisme als uiting doorzien, vrijwel ieder mens uit de westerse wereld houdt niet op allerlei  "nieuws" te presenteren. Al het mogelijke doe ik om dit ras wakker te schudden. Een van de meest kenmerkende aspecten is niet zo zeer dat onze maatschappij democratisch is, maar integendeel juist dat hij ondemocratisch is, omdat aan gekozen meerderheden door de vele institutionaire instellingen zoveel verschillende beperkingen kunnen worden opgelegd. In naam van de volkswil wordt de vrijheid beknot. Degenereren in deze onvrije democratie doen we in sneltreinvaart. De modernisten kunnen al niet eens meer spelen met de mogelijkheid ergens een "normale" democratie te introduceren. Doch het voor-voeglijke drama zal dit ras hopelijk van zich af weten te schudden, anders is ze toch het slachtoffer van eigen dwaasheden. Want "Terugkijkend op de slechtste tijden, lijkt het altijd dat het tijden waren waarin er mensen waren die met absolute trouw en absolute dogmatiek in iets geloofden. En ze waren zo ernstig in deze zaak dat zij erop aan drongen dat de rest van de wereld het met ze eens was. En dan zouden ze dingen doen die rechtstreeks in strijd waren met hun eigen overtuigingen door te stellen dat wat ze zeiden, waar was".

Doch de almachtige doet geen uitspraken over de geldigheid van de economische, historische, religieuze of filosofische doctrines. Niemand mag zijn gezindheid noch zijn bedoelingen kennen. Doe afstand van de zelf verklaarde mythische waarheden. Religieuze, spirituele, emotionele, politieke, literaire, wetenschappelijke, neurotische ankers en zekerheden, ze worden in een duizelend debat gewogen en te licht bevonden. Het spel der poëzie maakt en redt, het is specifieke beweging naar binnen. De Introspectie vormt in die zin een nooit wijkend besef van de beperktheid van het menselijk weten en kennen bij het handelen, wat we samen willen delen, moeten we ook kunnen verwoorden.
'En de meest veelbetekenende kwaal in onze samenleving is daarom de spirituele ontbering waaraan we allemaal leiden.' Het gevoel dat je de liefde niet waard bent. Dat je niet beminnelijk bent. Dat je niet het vermogen hebt om liefde te geven of te ontvangen en dat er een muur is die jou scheidt van jezelf, van anderen, en van onze Bron. Spirituele ontbering is een geestesgesteldheid waarin we een innerlijke leegte ervaren en ons gescheiden voelen van het Wezen dat ieder van ons in waarheid is. Een wezen met hart en ziel. Zonder deze kwaal zou onze rijke maar kwetsbare wereld veel beter verdedigbaar en vreugdevoller zijn.

Want ook dat speciaal normaalvlak met een effectief referentiesysteem bestaat niet (wat is er referentieel transparant?), en daar het effectief normaalvlak identiek is aan het beitel-normaalvlak ... , is de waarheid te omschrijven. Daarmee wordt steeds weer aangetoond dat de materiële implicatie een feit is, en volgens Plato en mijn persoon kan de perfecte cirkel niet gevonden worden,...... Dat was en is de realiteit voor Plato en mijn persoon, allemaal mathematica ( Wat hij zijn leerlingen leert en ik iedereen leer). Hij beschouwde alles in onze wereld als een voorbijgaande, aan verval onderhevige kopie van een ideale vorm met een permanent en onvergankelijk bestaan buiten ruimte en tijd.  
 
Richard Feynman kwam tot het zelfde idee, .....
  Juist daarom kon hij het vertellen, kwam er de waarschuwing van hem; ....  ‘We staan aan het begin van het menselijk ras. Het is niet onredelijk dat we met problemen worstelen. Maar er liggen tienduizenden jaren in het verschiet. Onze verantwoordelijkheid is te doen wat we kunnen, te leren wat we kunnen, de oplossingen te verbeteren en deze door te geven. het is onze verantwoordelijkheid de mens van de toekomst de vrije hand te laten. In de onstuimige jeugd van het mensdom kunnen we ernstige fouten maken, die onze groei voor lange tijd kunnen belemmeren. Dit zal gebeuren wanneer we beweren de wijsheid in pacht te hebben, zo jong en onwetend als we zijn. Als we alle discussie en kritiek onderdrukken en roepen:.... `Dit is het antwoord, vrienden; de mens is gered!', dan zullen we het mensdom voor een lange periode veroordelen tot de ketens van de autoriteit, ingeperkt worden binnen de grenzen van ons huidige voorstellingsvermogen. En dat is al zo vaak gebeurd in het verleden. Omdat wij van de grote vooruitgang hebben mogen proeven, die gebaseerd is op een bevredigende filosofie van onwetendheid*), is het de verantwoordelijkheid van een wetenschapper die grote vooruitgang, vrucht van de vrijheid van denken, te verkondigen en te onderwijzen op welke wijze twijfel niet wordt gevreesd, maar verwelkomd en bediscussieerd, en deze vrijheid op te eisen als onze verplichting aan alle komende generaties.' ( Richard Feynman )  

*) een filosofie die niet waarheid 's functioneel is
,....daar Filosofie-vrije wetenschap niet bestaat, is er hooguit wetenschap waarvan de filosofische bagage zonder nadere inspectie aan boord wordt genomen. De naïeve mens is een vreemde in Gods natuur, omdat hij niet tot introspectie komt! De Introspectie vormt in die zin een nooit wijkend besef van de beperktheid van het menselijk weten en kennen bij het handelen, wat we samen willen delen, moeten we ook kunnen verwoorden. Maar de census die de realiteit  ons oplegt, ze blijft! Het antwoord: ....De eigen verantwoordelijkheid ligt dan daar in dat we "introspectie" plegen, naar onze eigen aannamen en drijfveren. En daarin de moed hebben ons zelf te onderwijzen, .....en buiten dat er is er gelukkig ontzettend veel om je van dat kleingeestige los te maken.

Voor mij is er namelijk maar een uitweg uit het monster dat ik ( net als iedereen) diep van binnen met mij meetors; ....hoe moet ik; ..... bij mijzelf te rade gaan en al datgene probeer af te leggen waarvoor ik meen een ander pijn te moeten doen, me te moeten wreken, een ander moet vernietigen. Want naar mijn mening maakt ieder atoompje haat dat je aan de wereld toevoegt, haar nog onherbergzamer dan ze al is. Haat, versteende haat, kan een vreemdsoortig uitgevallen wonder (ikzelf) in een ( letterlijke) invalide doen veranderen… Rebekka Engels


Het leven is geen commutatief  proces, waarbij zo ongeveer alles zijn tekstuele betekenis heeft gekregen en als zodanig een waarde kan worden gegeven, daar is geen enkel bewijs voor! En deze wiskundige vermengt dagelijks binaire en drie-dimensionale waarden. De wiskundige weet het zelf ook, er moet gerenormaliseerd worden. En dat statistieke gedoe helpt allemaal niets, de natuur heeft een bijzondere aandrijving. De algemene regel zegt: een natuurlijk proces (reactie) veroorzaakt een toename van de entropie of entropie toename is de drijvende kracht voor de natuurlijke reacties. En daarmee komt er een probleem, variaties en ritmes worden weergeven in symbolen, die niets betekenen voor de zintuigen, daar onze zintuigen noch ons brein gaan over de variaties en de ritmes in de natuur!  Zij maken de ritmiek van de natuur slechts duidelijk voor hen die zich een strenge discipline hebben eigen gemaakt. Daar kennis slechts gestoeld is op zintuiglijke verschijnselen! Alleen dan kan je spreken over  een waarneming die genoegen schenkt. Waarvan je eventueel de schoonheid kan ontdekken! We hebben wel degelijk heerlijke eerlijke mooie plezierige atoompjes aan deze wereld toe te voegen, ........

 Volgens Ernst Mach (1838 - 1916) is kennis slechts gestoeld op zintuiglijke verschijnselen. Die indrukken noemt hij 'fenomenen' of 'sensations' en ze vormen de enige zekerheid die we van de werkelijkheid waarnemen. Fysische, natuurlijk dingen (een appel, een koets) zijn niets anders dan een serie tegelijk optredende gewaarwordingen die zich steeds weer voordoen als we ze waarnemen. De wetenschap moet daarom slechts de relaties beschrijven tussen de gewaarwordingen. Het moet niet verklaren waarom iets gebeurt. En wetenschappelijke theorieën zijn niet meer als knutselwerkjes, en bepaald geen nuttige gereedschappen om orde in de chaos aan zintuiglijke ervaringen te scheppen ( instrumentalisme ). En ze hebben een statistisch karakter. Het Statistische is gebaseerd op waarschijnlijkheid `s  postulaten, niets heeft een plaats in het echte dynamische veld, kan op geen enkel moment haar eigen geldigheid  aangeven. Er is hooguit wetenschap waarvan de filosofische bagage zonder nadere inspectie aan boord wordt genomen!
Om het heel simpel en volks te zeggen, de krankzinnige dekmantel van de elite kan opgelicht en vernietig worden.


 De wil is niet alleen blind en dom, maar ook onvrij. De wil is noodzaak, precies die noodzaak die we in de natuur onderkennen als causaliteit. De objectiviteit van de wil, of objectiteiten, rangschikt Schopenhauer in een hiërarchie: van mineralen, via de levende natuur tot de menselijke geest, waarin de wil tenslotte zichzelf kan kennen. Zoals oorzaken in de natuur gevolgen afdwingen, zo worden de menselijke wil 's-acts gedetermineerd door de motieven. Ik kan niet op hetzelfde moment zowel het een als het ander willen. Ik kan twijfelen, delibereren, worstelen met gevoelens, wikken en wegen, maar mijn uiteindelijke wil 's-act is daar een noodzakelijk gevolg van, de resultante van alle motieven voor en tegen. Immers, ik kan niet willen wat ik wil; dat zou een oneindige regressie van willen veronderstellen, wat absurd is. Het denken onttrekt zich dus niet aan de wet van de toereikende grond waaraan de gehele natuur onderworpen is, en de hersenen, als substraat van het denken, verschillen in dit opzicht niet van ieder ander fysisch object.
Is er een uitweg mogelijk uit dit determinisme? Volgens Schopenhauer wel, maar dat veronderstelt een hogere ethische zienswijze, zoals Kant die ons heeft geleerd; het verstand kan niet zonder meer buiten de categorieën om denken, en ontkomt derhalve niet aan de causaliteit. Er is maar één praktisch ethisch antwoord mogelijk, dat antwoord is de consequent doorgevoerde negatie van de wil: in eerste instantie de grenzeloze onzelfzuchtigheid, dat wil zeggen het medelijden, en uiteindelijk de negatie van de wil tot leven zelf. Lach om Uw inhoud ( wil) , lach om Uw bezit. Het enige wat we nodig hebben is een praktisch enthousiasme.


De vraag voor de Wetenschap is dus: ....wat heeft U toch te willen, wat is er toch met het commutatieve proces, wil het met de communicatie niet altijd lukken? En wil het bij U helemaal niet lukken?
De getallen kunnen wel heilig zijn maar zeer beslist niet binnen een menselijk commutatief  proces. Ik kan een mogelijke meetkundigheid in de context van de fysica slechts bekijken als niet-commutatief. Commutativiteit is een begrip dat in het alledaagse leven nogal vanzelf sprekend lijkt. Het maakt niet uit of een wielrenner zijn rondje rechtsom of linksom fietst. Als we in de wereld van de wiskunde kijken blijkt dat commutativiteit eerder uitzondering dan regel is. Neem bijvoorbeeld een simpele matrixvermenigvuldiging. Dan is het in het algemeen niet zo dat xy = yx.
De stap van het alledaagse leven naar de wiskunde is een tamelijk grote voor wie dit alles vreemd is. Hoe staat het ervoor met commutativiteit in de fysica? Ik maak deze tussenstop, aangezien de fysica de wereld om ons heen aan de hand van de wiskunde beschrijft.
Mijn vraag is dus:.... kunnen we in de fysici iets met niet-commutativiteit in hun beschrijving van de fysica?
Dit is in feite het twee dimensionale Landau probleem. Onder invloed van een sterk loodrecht magneetveld, blijken de twee coördinaten van een elektron, niet langer te commuteren.)
In alle concrete gevallen binnen de fysica heeft de niet-commutatieve meetkunde wel een beperkte verklaring te bieden en daarmee blijken we het steeds te moeten doen!

De fysica kan niet anders vertellen dat een systeem met niet-commutatieve meetkunde GECREËERT moet worden ( en of U dat even doet, en natuurlijk is het niet eenvoudig ), ofwel beter gezegd; .... de moderne fysica zit met een tweede en derde probleem, want naast dit probleem hebben we nog de andere problemen die een eigen leven zijn gaan leiden, namelijk het probleem van Schrödingers kat en meer algemeen dat  bestaansonzekerheid niet bepaald iets zinnigs is. OFWEL ; ......DE WETENSCHAP ZIT STEEDS DUBBEL EN DWARS TE LIEGEN .
Doch de roep om anders, niet-hiërarchisch, onsystematisch, meer nomadisch te denken klinkt nu voor velen als een echo uit de moderne tijd en is derhalve bijgezet in het archief van het instituut voor het "moderne archeologische denken". Waar is het plezier in het denken, de lust om te denken, om vrij te denken gebleven, zo vraag ook ik mij af. Waar is het avontuur in het denken gebleven. Een denken dat niet gericht is op de dingen zelf, maar op de dingen ernaast, op het andere, een denken dat wisselende patronen trekt, dat buitensporig is, dat nomadisch van aard is. Wat al het gemaakte, het artefact van de dwazen, ontsprongen is!

Je kan de waarheid niet zomaar blijven maken, het is een singulier tantum. (Singulare is Latijn voor "enkelvoudig", terwijl het eveneens Latijnse tantum hier "slechts" betekent. Singulare tantum beduidt dus letterlijk "slechts enkelvoudig").
De wetenschap ontkent eenvoudigweg de relevantie van bewustzijn. De wetenschap wordt verondersteld een objectieve studie te zijn van de natuur, maar heeft geen interesse in de subjectieve, bewuste persoonlijke ervaring van individuele mensen! Voor de wetenschap zijn dit twee verschillende zaken. Maar hoe moet de wetenschap in hemelsnaam de natuur bestuderen wanneer onze persoonlijke ervaring er een belangrijke rol in speelt? Moeilijk zo`n verzameling die in ons Mensen is, ze is vrijwel niet te bestuderen!
Om het nog even te vertellen, weet U nu of U links of rechts moet rijden morgen als er GEEN afspraken zijn gemaakt? Dat is NU een plaatje uit een commutatief proces! Het commutatieve proces is er niet, dus we moeten communicatie toepassen om de zaken te regelen!
Niet-commutatieve meetkunde brengt het alleen via de communicatieve kennis tot oplossingen en is daardoor "een levendig vakgebied". Bepaalde fenomenen die voorheen niet verklaard konden worden, vinden als die kennis wordt ingebracht hun oplossing in niet-commutatieve meetkunde. Onze klassieke opvatting van meetkunde moet herzien worden en zal binnen bepaalde limietgevallen overgegaan moeten worden op niet-commutatieve meetkunde. Het vragen van een gegeven in een vraagstuk is geen oefening, maar een noodzaak. 
 Wat de wetenschap "aan realisme" heeft in te brengen, daar heeft ze de communicatie niet voor, het is vrijwel niets, ......als iets lachwekkends, zo mag U de situatie van de krankzinnige en elitaire wetenschap benoemen!

Het cultuurverschijnsel mathematica is iets lachwekkends geworden. We wisten al dat haar elementen in de werkelijkheid niet te vinden waren! De basis van de wiskunde ligt  volgens Simon Stevin in de Wisconstighe Ghedaechtenissen, "De elitaire ballen" wilden en willen daar echter nooit over communiceren! Stevin besefte al vroeg - eerder dan Galilei - het belang van de koppeling van theorie en experiment als wetenschappelijke methode:.... spiegheling en daet in zijn woorden.

De bewering dat "groepentheorie even oud is als de hele wiskunde", want per slot van rekening gebruikt Euclides meetkundige transformaties, is dubbel fout:.... wie transformaties samenstelt heeft daarom nog geen notie van een (abstracte) groep, maar erger, Euclides heeft nooit transformaties gebruikt. Hij aanvaardde het begrip "beweging" in de meetkunde niet.  Euclides stelt maar Vijf elementen voor, die hij voorstellen noemde. Euclides deed niet aan natuurkunde! Puur omdat hij wist van de communicatieve kennis die je nodig hebt. Kant vertelde het ons nog anders: .... er is a priori maar één ruimte, en maar één meetkunde, de driedimensionale meetkunde van Euclides.
En plotseling waren er in plaats van één plaatstalen, unieke meetkunde ineens een hele boel verschillende meetkundes, euclidische, hyperbolische, elliptische, lijnenmeetkunde, inversiemeetkunde, projectieve meetkunde . . . . en plots kreeg iedereen weer zijn Uniform aan, en gingen de volgelingen wel héél veel voor waar nemen.
Heren de herziening is niet te voorkomen! Hoe kunnen al deze meetkundes worden verenigd onder één noemer? De meetkunde is nog steeds een dierentuin als je niet weet wat je van plan bent om te gaan doen!

En dat is veel meer aan probleem als de problemen voor de meetkunde van de tijd. En de matrix heeft nog steeds een probleem, door mij onderkent in dit verhaal;....
De digitale verwerking van tijd, in de wetenschap heeft iets bijzonders! De matrix van Silvester (meervoud matrices) is een rechthoekig getallenschema, dus getallen geordend in rijen en kolommen. De matrix is een middel om samenhangende gegevens en hun bewerkingen op een systematische en overzichtelijke wijze weer te geven. Dit is ook meteen het doel van een matrix. Tijd is daarin iets heel raars omdat je haar niet zomaar het als homogeen mag betitelen, processen kunnen wel degelijk een verschillend tijd-verloop vertonen.
Tijd speelt slechts indirect een rol, je moet het homogene er van in de Matrix ...."vast leggen", de bewerkingen moeten het anders zonder homogene dimensie`s stellen. Je moet gewoon het "geloof " van het lineaire en orthogonale van een proces in brengen. In de wiskunde zegt men van twee objecten dat zij orthogonaal (van het Griekse: oρθÏ�ς (orthos), recht en γωνια (gonia), hoek) zijn, als zij ten opzichte van elkaar een rechte hoek vormen, of anders gezegd loodrecht op elkaar staan. Dit wordt wel aangegeven door het teken perp tussen de objecten te plaatsen. Je vormt, voor de digitale bewerking van tijd eigenlijk geen matrix als zodanig maar gebruikt een orthogonale matrix, dat is in de lineaire algebra een vierkante matrix waarvan de kolommen een orthonormaal stelsel vormen. Dat houdt in dat de kolommen onderling orthogonaal zijn en als vector de lengte 1 hebben. Een andere manier van karakteriseren is dat de getransponeerde van de matrix gelijk is aan de inverse.

De hele bewerking van de tijd op digitaal niveau berust dus op een trucje, je zegt dat het essentie is, maar ondertussen is het een onderdeel van de existentie! Het homogene van de tijd kan niet aangetoond worden, van Richard Feynman hebben we het zelfs geleerd ; ....de verwikkelingen in de ruimte-tijd, dus in de etherische wereld, zijn elektrische magnetische verschijnselen  als  gevolg van het metrieke van een ruimte. 

En zo zit dat nu, we moeten steeds maar weer ZIEN of er van het homogene, orthogonale, en commutatieve proces spraken is bij een meeting. En dan hebben we nog de statistiek die helemaal geen geldigheids--grenzen kan aangeven! Daarmee is ieder bewijs vervallen dat de meetkunde één methodisch systeem is, Richard Feynman heeft volkomen gelijk, de methodisten van de meetkunde en daarmee van de totale wetenschap falen volkomen!
  Een Meeting is een openluchtbijeenkomst, wil je iets doen aan de leer van de afmetingen en figuren, en daarbuiten nog aan temperatuur, richting, draaiing, stroming, wegen, enz. dan moet de meetapparatuur meegenomen worden, ......NIET/NOOIT De LADING FANTASIE, daarmee mag je jezelf alleen maar heerlijk belachelijk maken!
Deze methodische meetkunde wordt dan ook ten onrechte beschouwd als een zuiver product van de rede. Doch de eigenlijke meting is wel een zintuiglijke ervaring. "Ruimte is" Men kan zich nooit voorstellen dat er geen ruimte is, terwijl men zich goed kan voorstellen dat er geen objecten in een beschreven ruimte worden aangetroffen. als "denk en taal voorbeeld" zijn er gewoon heel eenvoudige voorbeelden te genereren;....b.v. de lucht is helder of de lucht is bewolkt. Wanneer men het over vele ruimtes heeft, dan verstaat men daar beschreven delen van een en dezelfde, enige ruimte onder.

Meetkundige oordelen zijn niet louter door begripsanalyse (en toepassing van PNC) af te leiden. En voor iedere meting wordt wel degelijk de toevlucht tot de aanschouwing genomen. De ruimte zien is een vorm van de zintuiglijke aanschouwing en niet een werkelijke hoedanigheid van de dingen op zichzelf. De ruimte behoort toe aan de ÉÉN, alles en alles aan dat almachtige één, die één van de denking en zijn uitgebreidheid, het is die één waar Euclides ter verklaring bepaalde voorstellen voor had!

Euclides begreep het wel, we kunnen niet alle kennis, maar ook onze dromen en idealen, zomaar even met elkaar delen. Dat is slechts met hart en ziel te doen, zij, de ziel betracht de nabijheid Gods. Dat is het aller belangrijkst, wat U moet weten, aangaande de census in de realiteit. De realiteit legt ons een censuur op, die zich direct vertaalt in de noodzaak ons te centreren op de poëtische zinnen in de taal. Er ligt een gevoeligheid in ieder onderwerp wat we met elkaar willen delen. Maar de ruimte zien is en blijft een aanschouwen, zo hebben we dat in de taal benoemd, ....we hebben de rede om haar b.v. mooi te vinden, of haar b.v. te haten. Zo zijn we dus aan het causale verbonden, maar de wil kan dat zeer zeker negeren..........als we onze wezenlijke "geboorte" ervaring maar goed weten te volgen! Er is niets vreselijks aan religie, aan leven, aan doen, aan beleven!  De wil is geen oneindige regressie, en ik wil best wel dat liefelijke en zoete leven beleven, maar ik ben niet zo naïef, ..... ik wil wel het benodigde respect voor het andere en de ander opbrengen, anders gaat het gegarandeerd mis! 
Doch de aller belachelijkste methodisten van deze wereld, de absurde heren (en een paar afgrijselijke dames, .... sorry) van de wetenschap, ze willen het maar blijven ontkennen! 
 In de onstuimige jeugd van het mensdom kunnen we ernstige fouten maken, die onze groei voor lange tijd kunnen belemmeren. Dit zal gebeuren wanneer we beweren de wijsheid in pacht te hebben, zo jong en onwetend als we zijn. Als we alle discussie en kritiek onderdrukken en roepen:.... `Dit is het antwoord, vrienden; de mens is gered!', dan zullen we het mensdom voor een lange periode veroordelen tot de ketens van de autoriteit, ingeperkt worden binnen de grenzen van ons huidige voorstellingsvermogen.
Euclides is een van de boegbeelden van het liefelijke en zoete collegianten leger, hij bindt ons niet aan het huidige voorstellingsvermogen. Mooier en voortreffelijker konden de Goden het niet maken, ......


Maar ik kan U zondermeer vertellen, ik ben kenner van de theïstische God, ik ben bepaalt niet opgesloten in mijn eigen tijd en ruimte, ook ik ben een deel van die kracht waaruit de kosmos voort komt.
Bijna niet voor te stellen voor de meeste mensen, maar in wezen word alles mij langs esoterische weg aangereikt. Ik ben wel zeker een geestenzoeker! Hoe anders is er van al die versteende haat af te komen?
Gnostici verzetten zich tegen de wreedheid en wraakzucht, ofwel de manieren hoe schuld en boete aan mensen wordt opgedrongen.
Ik moet er toch wel op wijzen, dat de universele weg of de scholingsweg beperkt zich niet tot het lezen van boeken maar manifesteert zich in het hart als overtuiging, in het hoofd als kennis van zaken en in de handen als daad van een nieuw leven, zonder gedwongenheid maar als een volstrekt natuurlijk proces. Want een mens is niet wat hij leest, maar wat hij doet. En daarbij kan hij hulp aanroepen,....
Hulpeloosheid -radeloosheid -denkverlegenheid -besluiteloosheid ofwel de aporie, het onvermogen om een filosofische of ideologische kwestie tot een oplossing te brengen is algemeen. Maar ze is er niet bij de gnostici!

Ofwel A priori; .... De logica die bestaat zonder argumentatie vanuit het resultaat daar moet je bij de wetenschap naar zoeken, meestal komt men met wat van te voren gedicteerd wordt, een oordeel vooraf zonder onderzoek ( theorie ) ofwel informatie die bestaat uit de ervaringen met de meervoudige dynamische werkelijkheid daar moet je altijd naar zoeken.
Dat komt omdat slechts een aantal  a-priorische-begrippen is te duiden.
1. De driedimensionale wijze van zien verklaart waarom je spreekt van dichtbij en veraf, onder en boven, ondiep en diep enz.
2. Oorzakelijkheid verklaart waarom je bij gebeurtenissen automatisch vraagt naar de oorzaak.
3. Substantie verklaart waarom je indrukken toewijst aan "dragers" daarvan, die we ordenen d.m.v. taalmiddelen.
Hebt U dat nu ook, het gevoel dat U zo`n transkomisch figuur bent? Dat U steeds bezig bent met een mengeling van werkelijkheid en verbeelding? Wij zijn niet van deze wereld, wij zijn transkomisch. Ik heb de werkelijke rede van de lach in mij!  
Het wil nog wel eens helpen als U een aantal a-prioribegrippen kunt duiden. Mogelijk lukt het dan nog te onderscheiden wat hoog en laag is , veraf en dichtbij, onder en boven, diep en ondiep enz. Dan hoeft U niet te knagen aan de wortels van de illusie, de eigen illusie neem je namelijk nooit weg, geen enkel ding, geen enkel wezen en geen enkel mens kan zich een beeld vormen dat gelijk is aan zichzelf.
Vanuit verschillende gezichtspunten kan iets hoog of laag zijn, veraf of dichtbij, onder of boven, ondiep of diep, enz.
Met andere woorden, de ruimte die de wetenschapper niet heeft, de geestelijke ruimte, moet hij missen door het "onverstand" van het professionele deel van de beroepsgroep, wat een ramp!

Volgens mij zitten we gewoon vast aan de Discrete modellen. Daar is dan weer de Euclides mathematiek.
"
Discrete modellen zijn toepasbaar in wiskunde" de rest is gewoon lariekoek, want je kan er gewoon NIET mee werken!
  Als je dat niet weet kom je in een onmogelijke situatie terecht, dat heeft te maken met de event-tijdstippen in een conceptueel model, deze worden naar ratio ( in redelijkheid ) gekozen.
Nog steeds gaat tijd ook over de existentie, -de uitgestrektheid -de omvang -de duur in zo`n model.


De één is zoiets als "Denking en uitgebreidheid" dat maakt een conceptueel model  het geheel van componenten van een systeem en de relaties tussen deze componenten alsmede de eventuele relatie met de omgeving. Dat waarvan Ernst Mach zei; ....dat is wat jullie moeten onderzoeken! De dwazen menen echter overal het woord discreet bij te kunnen voegen!
Het lineaire spectrum van zichtbare licht herinnerend ons aan het werk van Ernst Mach, die ons verteld dat onze waarnemingen zo door onze sensorische organen werden gefiltreerd dat de wetenschappelijke observaties wel volledig empirisch moeten zijn om enige wetenschappelijke verdiensten te genereren. Het zijn waarnemingen, kleurtemperatuur metingen die zich voordoen bij onze  fenomenen. Anders zou kleurenblindheid niet kunnen bestaan. En toch is het licht van de zon wat alles zichtbaar maakt. Over het realisme van de wetenschap mag U zich wederom rot lachen, want deze realiteit erkend ze niet, jammerlijk zo`n dwaasheid!

Het discrete is dan ook alleen maar vast te stellen door onderzoek! Daarbij letten we op exponentieel verval of groei!
Door de oneindige variëteit van de realiteit bestaan er oneindig veel modellen. Het hangt er maar vanaf waar de systeem-grenzen getrokken worden en welke componenten er worden onderscheiden.
De keuze voor een bepaald model hangt af van de achterliggende probleemstelling of vraagstelling, in het oog houdende dat het gaat over "model versus reëel systeem". In wezen zijn denken en taal de geëigende middelen om de actualiteit te articuleren, en het actuele  over de census van de realiteit heen te tillen; ..... om tot daden te komen moeten mensen het met elkaar eens zijn, ze moeten geloven in wat ze doen!
Het genie werd Nikola Tesla gegeven, maar zijn fragiele gevoeligheid maakte dat het hem niet gegund werd om het te articuleren, want de krankzinnige wetenschappelijke hei-kneuters vonden zijn discrete en continue modellen maar niets, .......maar nog steeds zijn .....de gevolgen aan ons alleen..........dat wilde ik toch kwijt over Tesla.........


Discrete en continue modellen, modellen waarin continue meerdere geheimen opgesloten zitten!
Een model is een discreet model als de variabelen op discrete momenten in de tijd veranderen.
Verandert één of meer variabelen continu in de tijd dan wordt een model continu genoemd. Men zou kunnen beargumenteren dat een discreet model een speciaal type continu model is.
Een analoge definitie betreft de afspraak dat een model discreet genoemd wordt indien de variabelen een aftelbaar aantal waarden kunnen aannemen, terwijl continue variabelen elk reëel getal kunnen aannemen en dus benoemelijk ( en overtelbaar ) veel verschillende waarden kunnen hebben.
Discrete modellen kunnen vaak toegepast worden in modellen die ogenschijnlijk continu zijn. Dit geldt met name als we de toestandsvariabelen zo kunnen definiëren dat ze op discrete tijdstippen van waarde wijzigen. Dit soort discrete modellen worden veel gebruikt in de simulatie van wachttijd-systemen. De toestand van het systeem verandert indien er een nieuwe waarneming gedaan wordt.
In zo'n systeem worden op de verandering `s tijdstippen (ook wel Event-tijdstippen genoemd) alle betreffende variabelen bijgewerkt. En wat ons te snel gaat kunnen we niet eens waarnemen of meten.

  Ga U dus eens afvragen hoe ongezond de situatie van de wetenschap is, volgens mij zijn het theorie duivels! In hoeverre een fenomeen zijn extensie vertoond in de tijd is kennelijk niet belangrijk.
  Het hele zootje bij elkaar is gewoon "knettergek" , men  praat zonder de essentie van het werk van Euclides en Ernst Mach te kennen. Men knettert zo ongeveer overal over, maar weet niets! Lach U niet dood over de hele situatie, maar het is zeker geen realisme!
Er valt niets te realiseren met deze dwazen, en dat is een drama voor de Wereld! Toch ....


Ook ik, erken dat de fundamentele natuurwetten onze kennis op een doeltreffende en elegante wijze organiseren en rubriceren, maar de inhoud van onze wetenschappelijke kennis ligt in de fenomenologie, in de geweldige verscheidenheid aan formules die in alle deelgebieden van natuur en techniek worden gebruikt". ( Prof. dr. ir. Henk Tennekes, mijn luchtvaart leraar en van nog veel meer)
Het geloof dat in principe alle verschijnselen herleid kunnen worden tot een klein aantal wetten bestaat alleen nog maar in de fysica in engere zin. In alle andere deelgebieden van de natuurwetenschappen is het idee dat de natuur uiteindelijk eenvoudig is allang verlaten. Daar bij zijn denken en taal de geëigende middelen om de actualiteit te articuleren, en het actuele  over de census van de realiteit heen te tillen; ..... om tot daden te komen moeten mensen het met elkaar eens zijn, ze moeten geloven in wat ze doen! De reden dat we de actualiteit moeten articuleren is dat we los moeten komen van de deterministische chaos op diverse niveaus, het is in de meeste gevallen onmogelijk een rechtstreeks verband te leggen tussen de dynamica van elementaire deeltjes en de verschijnselen van de macroscopische werkelijkheid.

Daarmee is ieder bewijs vervallen dat de meetkunde één methodisch systeem is. Omdat wij van de grote vooruitgang hebben mogen proeven, die gebaseerd is op een bevredigende filosofie van onwetendheid *) , is het de verantwoordelijkheid van een wetenschapper die grote vooruitgang, vrucht van de vrijheid van denken, te verkondigen en te onderwijzen op welke wijze twijfel niet wordt gevreesd, maar verwelkomd en bediscussieerd, en deze vrijheid op te eisen als onze verplichting aan alle komende generaties.' ( Richard Feynman ) En daarbij kan bewust worden verteld dat innerlijke autoriteit voort komt uit de gnosis:......de kennis. Deze kennis is echter geen rationele kennis, maar een esoterische, de ruimte, ze "is" zoals ook Euclides merkte, licht "is" zoals Ernst Mach merkte, er bestaat een inwendige zelfervaring van de mens. Het woord gnosis is verwant met het Nederlandse woord geweten.  Denken en taal zijn de geëigende middelen om deze gnostische kennis te articuleren, we hebben zelfs geen andere mogelijkheid!

En juist daarom zal al het overige geen enkel resultaat hebben, en dat moderne statistiekengedoe met het ethische zal ons lijnrecht in het onmenselijke voeren. De statistiek verloochend onze enige mogelijkheid, en dat terwijl we zoveel weten, een impasse totaal niet nodig is.
Moet je natuurlijk wel geloven in het leven, de dynamica, de verandering. Werkelijk waar, men steekt de goede ideeën in de brand op advies van collega`s want die vinden hun theorieën veel en veel beter. Wat een fixatie op de waanzin, de theorie. Ik weet het, U hebt geen schuilplaats, U hebt zich laten verleiden tot een transkomisch gedrag, U hebt de kritische waarden totaal losgelaten.


Als filosoof leef je van en voor ideeën. Je neemt geen genoegen met algemeen geaccepteerde denkbeelden, maar vraagt door. Daarmee onderzoek je de grenzen van kennis, de vanzelfsprekendheid van het handelen en de basis van zingeving. Kritisch bewustzijn, logisch redeneren, conceptueel denken, vraagstukken vanuit verschillende invalshoeken benaderen, en afstand nemen zijn dan ook de gereedschappen die je tijdens de opleiding al leert hanteren. (Wie mij deze opleiding geeft is mij een volkomen raadsel, de drang te weten is in mij geboren, ........)
  Ik wil aan dit inzicht toch wel één inzicht toevoegen; ....Schopenhauer gaat terecht te keer tegen het materialisme, heel simpel omdat niet alleen het idealisme vergeestelijkt de werkelijkheid, maar ook het materialisme; want dat materie het enige principe in de werkelijkheid zou zijn, is evenzo onbewezen.
Aapachtigen (ook daaronder mensen) die komen nooit tot die conclusie, ze zijn overgeleverd aan de aporie, het onvermogen filosofische en ideologische vraagstukken op te lossen.
De komiek zet altijd weer in zijn verhaal de woorden subject en object , de mengeling is altijd compleet, hij hoopt zelfs niet eens meer tot een alledaags voorbeeld te komen.
De wet van toereikende grond, dat je een logisch grondbeginsel moet hebben in elk voorbeeld, blijft gelden. Deze voorstellingen / voorbeelden zijn slechts logisch en causaal. Deze voorbeelden zijn in denken en taal te vatten, zij kunnen de census die de realiteit ons oplegt overleven.
De rest is pulp, ofwel een komische mengeling tussen werkelijkheid en verbeelding. Hou op met al die pulp te schrijven, gebruik uw denken en uw taal nu eindelijk eens om beter te articuleren, zie het komische er van in, verhoog U tot het schrijven van echte komische berichten. De verheffing van de mens is het doel van elke goede boodschap, van leren. En al dat leren verondersteld hopelijk een flinke gedrag 's verbetering!

Inferieur is het theïsme wat een grondslag voor moraal kan leggen, en een opvallende minachting voor de dood kan kweken; ....bovendien laat zoiets enthousiasmeren voor bloedige oorlogen en omvangrijke veroveringen. De treurigste en armzaligste vorm van het theïsme is er kennelijk ook, maar daar heb ik nooit ook maar één waardevolle gedachte in kunnen ontdekken. ( je ondergraaft zelfs je eigen ziel, wil je zo in je graf terecht komen? Nee toch zeker. )

 — Arthur Schopenhauer —
 
 Daarom en daarvoor is er de lach, de werkelijke lach die zich op alle gezichten kan tonen. Lach om Uw inhoud, Lach om Uw bezit, want uit liefde zal het U ontnomen worden! Uw geestenzoeker, met de duizenden grote geesten, en heel het liefelijke en zoete collegianten leger in zijn bagage. Mooier en voortreffelijker konden de Goden het niet maken .....en ik bevestig alles.......en ik weet wat dat betekend......heeft U weleens van de brandstapel gehoord........dat was nog eens een armzalige reactie. Maar  ik heb tot heden nog geen enkel excuus van de dwazen gehoord! Mijn excuus, het is een te lang hoofdstuk geworden, ik zal proberen het te delen.
 
Nardocus Filosofus