Hoofdstuk46 Het verdachte deeltje

Als je op zoektocht bent naar het theoretische deeltje moet er een verdachte zijn. Welk deeltje is dat NU precies? Ik weet dat de wetenschap als een kleine jongen of kleuter steeds dat deeltje kwijt is. Ze denken daarbij; .... dat had ik, wat het gevoel geeft, op deze grond sta ik en hier voel ik me veilig. En als ik het niet meer vind, misschien vind mijn moeder het dan nog!
Het is dan ook een zoektocht, de vaste grond is er niet! De zoektocht naar de veel belovende dingen uit door het leven te ervaren gegevens, daaruit distilleert de mens zijn goede veel belovende toekomst.
In wezen leven we als een kleuter in een woestenij, en wat orde brengt is alleen maar te oogsten uit een zo compleet mogelijke relevante historie, maar veel omvat die historie eigenlijk niet, er is een verdachte bij de wetenschap, meer eigenlijk niet!

Richard Feynman kon het omschrijven als een axioma, maar wat waar is zal hij U nooit kunnen zeggen, en kenners weten hoe hij het heeft omschreven. Er zijn namelijk twee fantasieën voor het fenomeen van de totale energie.
1.  E_{totaal} = E_{uitwendig} + E_{inwendig} ,  en E_{totaal} = E_{inwendig} + E_k =  m c2
 Hij wilde geen perpetuum mobile in zichzelf opbouwen. De krankzinnige wetenschap wel, ze wil haar eigen oogst binnen halen, maar ze moet hem eerst vinden! Waar is toch dat verdachte deeltje?
Bij de generale arrogante geesteszieken van de empirische wetenschap en de politiek weten ze dat helaas nog steeds niet!


En vervolgens weten ze; ..... c is daar totaal niet onderbouwd, en de massa en de energie zijn tot twee keer toe verzelfstandigd. De C++ expressie is een (m) t expressie ofwel  de c++ is niet referentieel transparant aangezien het de waarde van c slechts verandert. Deze expressie is een verkorte notatie voor x, = x + 1.  Deze expressie is al niet te min bepalend voor de aard van het verdachte deeltje, althans volgens de kleuters van de wetenschap. "The Character of Physical Law" is echter anders, daar is alles wat we helder, duidelijk ofwel adequaat kunnen definiëren, alleen bestaand.
In de nucleaire werkelijkheid kan er niets zomaar even worden gevonden......... 
De rekenmodellen, die “cijfermatig” een zeer complexe en multivariabele werkelijkheid proberen te beschrijven, zijn eigenlijk altijd een ONTOELAATBAAR abstraheren van de werkelijkheid, terwijl WEL gesuggereerd wordt dat zij bevredigend en wetenschappelijk verantwoord (kunnen) weergeven. En dat deze dus feitelijk een onbetrouwbare afspiegeling zijn van die beschreven werkelijkheid, mag uiteraard niet naar boven komen.


Wat de wetenschap stelt is uiteindelijk alleen maar mogelijk als de wet van het bedachte deeltje waar is; ..........
• A is zowel A als niet-A of
• Ieder ding is zowel A als niet A of
• Ieder ding is alles
Het Unieke in de Kosmos is en blijft in realiteit een Natuur Geheim. En onze gewendheid als mens om alles te zien zoals het in de schepping wordt getoond en er dan van uit te gaan dat het zo is en niet anders, valt hierbij volkomen in het niet.

 Zolang er alleen een verdacht deeltje bestaat, is er alleen plaats voor de geestelijke vrijheid. En is er in de fysica alleen plaats voor het referentieel transparante fenomeen. En dat maakt bijvoorbeeld dat kern energie en de kernsplitsing een apart fenomeen zijn, zo als alle andere fenomenen! Maar de hele consequentie is ook dat we leven, denken, en rekenen vanuit een filosofie die op geen enkele manier waarheid 's-functioneel is!

E_k kan dan ook nooit anders bezien worden als een onderdeel van een eindig proces,  E_{totaal} kan dan ook nooit anders als een toestand variabele laten zien, zodra je haar zo beschrijft. Dat is heel gewoon dus weer die beperking op de dingen die je kunt uithalen met een stof. Wat je kunt uithalen en waarnemen met en bij een stof is dus volkomen afhankelijk van de aggregatie toestand ofwel kwantum fysische fase van een stof , de interacties van de elementaire deeltjes houden niet op bij de voorstelling die hier gegeven word; ....de nucleaire toestanden kunnen niet zomaar even gegeven worden..........

Alle soorten krachten veerkracht, wrijvingen en opwaartse kracht kunnen niet begrepen worden met de vier fundamentele wisselwerkingen:
1. gravitatie-wisselwerking (zwaartekracht),
2. elektromagnetische wisselwerking (elektrische kracht, magnetische kracht),
3. sterke wisselwerking (kernkracht),
4. zwakke wisselwerking.

Hoe zit het met de soorten van krachten ,die we uit kunnen oefenen op een vaste stof ?
.... , die we uit kunnen oefenen op een vloeistof ?
.... , die we uit kunnen oefenen op een gas ?
..... , die we uit kunnen oefenen op een plasma ?
....., die we uit kunnen oefenen op een Bec ?

ZIJN DIE KRACHTEN ALLEMAAL HET ZELFDE ?
NEEN , bij gevolg kom je aan vier wisselwerkingen te kort! Aan zich kan dus het deeltje nog steeds alleen gekenmerkt worden door zijn vermogen tot weerstand!

Massa rolt als het ware de ruimte-tijd voor zich uit, en onze ruimte "beperkt" zich dus tot de plaats waar nog energie-bewegingen
mogelijk zijn.
Daarmee kan ook de elementaire deeltjes theorie op de schroothoop! En QED komt hier weer als redder naar voren, .....maar de wetenschap heeft liever een theorie!

Het bijzondere van de QED is dus dat deeltjes zich voortdurend bewust lijken van de omstandigheden die heersen  in de exotische ruimte om hen heen. Een mogelijk pad heeft invloed op de lotgevallen van het deeltje, alleen door er te zijn.
Feynman noteert het totale effect van alle mogelijke tijdsevoluties van het systeem ("paden") met het wiskundige
integraalsymbool \int. Hij heeft beschreven hoe met dergelijke padintegralen een consistente herformulering van de kwantummechanica mogelijk is. Het gaat hier om een exotische ruimte berekening vanuit een kennis voor iedereen verifieerbaar en toegankelijk is.
Ook Richard Feynman moest leren leven met de wetenschap dat ook de klok zijn onvolmaaktheden kent en er is niets waartoe wij de natuur kunnen dwingen, we zijn nog steeds de opportunistische en exotische gebruiker van onze eigen omgeving.
De herformulering van de kwantummechanica zal je ook nooit tegenkomen, dit omdat de wetenschap niet van exotische ruimte berekeningen houdt, omdat ze te verifieerbaar en te toegankelijk zijn. De wetenschap hanteert liever een theorie!

In de industrie wordt het gewoon erkend; …. Een speciaal normaalvlak in het effectieve referentiesysteem bestaat niet. Het effectief normaalvlak is identiek aan het beitel-normaalvlak …. Ons vlak heet Aarde, in de wetenschap duurt het op deze manier nog wel een eeuw voor ze daar achter komt. Wil je wat van de nucleaire toestand verduidelijken, dan zal je speciale aandacht moeten besteden aan de gevolgen, door de tijd, een specifieke ouderdom moet worden omschreven. Een van de bekendste is het optreden van nucleaire staar in de oog lenzen. 

Deze regel is ook zonder meer duidelijk te maken, zo is tijd een bijzondere dimensie, die zich alleen in duur laat verklaren. De standaardtijd is iets voor de spoorwegen, de telefoonmaatschappij of de omroepen en een tirannieke wetenschap. Die tijd is pragmatisch en economisch. Religieus en wetenschap echter moet dat tijdbeheer worden veroordeeld. Laat de religie en de wetenschap het voorbeeld zijn dat het principe volgt en wetenschappelijk is ingesteld op de oorspronkelijke tijd en laat de politiek en de handel maar als het aanlengen zijn van wijn met standaardtijd-manipulaties waarvan we weten dat ze, gevaarlijk en vervreemdend zijn wat betreft het persoonlijk belang. Het probleem van de huidige wetenschap en de meeste religies is hun feitelijk verwijlen/hun verwijdering van menselijke begrip en niet van de verwijdering van goddelijke of Schriftuurlijke gedefinieerde begrippen van de tijd, met het kennen van bijvoorbeeld de politiek ingestelde standaardtijd en de commercieel ingestelde lineaire weken.

De digitale verwerking van tijd, in de wetenschap heeft iets bijzonders! De matrix van Silvester (meervoud matrices) is een rechthoekig getallenschema, dus getallen geordend in rijen en kolommen. De matrix is een middel om samenhangende gegevens en hun bewerkingen op een systematische en overzichtelijke wijze weer te geven. Dit is ook meteen het doel van een matrix. Tijd is daarin iets heel raars omdat je haar niet zomaar het als homogeen mag betitelen, processen kunnen wel degelijk een verschillend tijd-verloop vertonen.

Tijd speelt slechts indirect een rol, je moet het homogene er van in de Matrix "vast leggen", de bewerkingen moeten het anders zonder homogene dimensies stellen. Je moet gewoon het "geloof " van het lineaire en orthogonale van een proces in brengen.

 
AB en CD zijn orthogonaal.
In de twee- of driedimensionale euclidische meetkunde zegt men van twee objecten dat zij orthogonaal (van het Griekse: oρθÏ�ς (orthos), recht en γωνια (gonia), hoek) zijn, als zij ten opzichte van elkaar een rechte hoek vormen, of anders gezegd loodrecht op elkaar staan. Dit wordt wel aangegeven door het teken \perp tussen de objecten te plaatsen.
Je vormt, voor de digitale bewerking van tijd eigenlijk geen matrix als zodanig maar gebruikt een orthogonale matrix, dat is in de lineaire algebra een vierkante matrix waarvan de kolommen een orthonormaal stelsel vormen. Dat houdt in dat de kolommen onderling orthogonaal zijn en als vector de lengte 1 hebben. Een andere manier van karakteriseren is dat de getransponeerde van de matrix gelijk is aan de inverse.

De hele bewerking van de tijd op digitaal niveau berust dus op een trucje, je zegt dat het essentie is, maar ondertussen is het een onderdeel van de existentie! Het homogene van de tijd kan niet aangetoond worden, in het vorige hoofdstuk hebben we het zelfs geleerd ; ....de verwikkelingen in de ruimte-tijd, dus in de etherische wereld, zijn elektrische magnetische verschijnselen als gevolg van het metrieke van een ruimte. (Richard Feynman).

Laat ik het nu op zijn Hollands zeggen, de wetenschap denkt dat ze paranormaal is, dat ze zowel in de toekomst kan kijken als als in het verleden, en ook miljarden lichtjaren ver kan kijken, dat de natuurkundige processen niet aan een verandering onderhevig zijn en elders niet anders verlopen. Daar heeft ze dus geen enkel bewijs voor.
Ze kan niet in de toekomst kijken, noch in het verleden.
Paranormaliteit staat voor verschijnselen, waarnemingen, wetenschappen of vermogens die niet wetenschappelijk kunnen worden verklaard (het voorvoegsel para betekent 'naast' of 'voorbij').
Het gaat volkomen voorbij aan de waarheid dat er niets verandert in de kosmos, jammer he!
Ook wetenschappers zeggen dat het fenomeen para-normaliteit niet bestaat, waarom doen ze er dan wel aan, door te zeggen dat er totaal niets kan veranderen? En men de mensheid zelfs valse digitale trucjes vals als waarheid en juistheid moet gaan verkopen!
Het valse digitale trucje van de wetenschap! Zo wil ik dit benoemen! Het trucje wordt alleen gebruikt om het valse abstracteren door te zetten, daar waar de list de enige mogelijkheid is!


.....Hij, de geek of data-freak doet en kan helaas niet anders, zo debiel is hij nu eenmaal!
 


Zijn geestelijke evolutie was nu eenmaal fatalistisch en dramatisch!


De list is een noodzakelijkheid, een goede ingenieur zoekt altijd naar toelaatbare vereenvoudiging, naar de kale essentie. Fysici, natuurwetenschappers, ze maken dingen alleen maar steeds ingewikkelder, door al deze valse abstractie.
En de verhalen over de unificatie van de natuurwetten, geloof er niet in. Dat geloven alleen natuurkundigen. Die denken dat ze de natuur kunnen nabouwen als ze maar lang genoeg op de bouwstenen studeren. Maar bouwen is niet alleen stenen stapelen. Bouwen is ingenieurswerk. Het toepassen van vereenvoudigingen.
En vooral: weten wat je wilt. Een huis is het antwoord op de vraag hoe je wonen wilt regelen, een kathedraal een manier om een heilige plaats te definiëren, een Boeing 747 het tastbare idee van zo simpel mogelijk vliegen.
Allemaal grootheden waar de natuurwetenschap niet mee uit de voeten kan. Wat je niet kan begrijpen en onder woorden kan brengen kan je niet creëren! De census van de realiteit blijft bestaan.
 Verreweg de meeste verschijnselen in de natuur zijn niet perfect te voorspellen. Kleine veranderingen hebben grote gevolgen, chaos, zo is er veel te ontdekken in het werk van Edward Lorenz. Veel zal je, je later echt realiseren, als je ten minste die ingenieur en vooral doener bent. Daar begint dan de fundamentele twijfel aan de voortgang van de wetenschap.

Al die computers zijn het grootste probleem. Het maakt niet zoveel uit of je een computermodel wat ingewikkelder maakt, de machine rekent toch wel. Maar we vergeten dat een model, met al zijn E_k variabelen, een fantasie is over de werkelijkheid. Een nuttige fantasie misschien, maar een fantasie. E_k kan dan ook nooit anders bezien worden als een onderdeel van een eindig proces, de inzet voor het totaal kan dan ook nooit anders als die toestand variabelen laten zien, zodra je haar zo beschrijft, in een Model. Dat is heel gewoon dus weer die beperking op de dingen die je kunt uithalen met een stof.

De houten klompjes waarvan mijn leermeester  in zijn moeilijke jaren hele reeksen zeewaardige zeilbootjes maakte, blijven klompen, dat ziet iedereen. Wel, ook een klimaatmodel is maar een verzameling gedachten over klimaat. Onze gedachten, wel te verstaan.
Voornamelijk fysische gedachten, trouwens. En ook daar zit een probleem. Is de atmosfeer wel een fysisch ding? We leven in een atmosfeer met 20 procent zuurstof die bijna spontaan kan exploderen. Dat dat niet gebeurt, is te danken aan de plantenwereld, die de boel stabiliseert.
Het najagen van het universele onderdeel in het verdachte deeltje, in een atoom, is slechts een onderdeel in de fantasie van een volledig krankzinnige gek, de Data-freak of Geek is heel gewoon gek!

Daar bij komt nog, dat er vrijwel niets tot niets valt te actualiseren in de Kosmos. Actualiteit verondersteld actie, ofwel een stralingsbron. De bedoelde actie, is die objectief waarneembaar? De wervelingen, draaikolken, stromingen of wat iets meer, zijn ze nog waarneembaar na vele miljoenen jaren? Een ander aspect is dus ( in het kosmische verhaal), hoe wil je mensen overtuigen? Door een dictaat?
Er zijn in de intelligibele wereld en onze ziel duizenden actualiteiten die wij nog niet hebben beseft, ofwel die nog geen realiteit in ons bewustzijn hebben geschapen.
Mensen worden zowel door de actualiteit als door de realiteit beïnvloed, het wordt hoogtijd dat je met enige realiteit en actualiteit naar voren komt over het kosmische verhaal. Ten eerste zijn we allemaal waarnemers, Ten tweede is het fout van een ieder de "juiste" waarneming van je zelf te verwachten.

De zwaartekracht en de getijde kracht zijn nu zo "mooi" in evenwicht, dat is mijn waarneming.
Als ik er over nadenk dan kom ik altijd weer terecht bij de Roche-limiet en kogelslingeren , de kogel gaat verder of wordt opgevangen. Het opvangen is eigenlijk omgaan met een extreme getijde kracht een soort springvloed maar dat die specifieke ene keer . Extreme getijde krachten kunnen de massa-verdeling vergaand verstoren met alle gevolgen nadien.
Bij ieder fenomeen in het heelal speelt de verandering van de massa verdeling een enorme grote rol. Het is maar goed dat we ons in ongelofelijk goede situatie bevinden die echt uniek te noemen valt. Om het toch nog even duidelijk te stellen,
Volgens de mensen die geloven in de oerknal wordt de dynamiek van het heelal volledig bepaalt door de zwaartekracht. Terwijl je kan zien dat ieder fenomeen bepaald wordt door de onvolmaaktheid van het heelal.
Wat een suffers die wetenschappers die in deze prepositie geloven. (een Propositie moet het nog altijd worden).

Onvolmaaktheid is de reden van iedere kosmische beweging, althans zoals wij het bezien. Toon die eens even aan, hoe kan zo iets in één verdacht onderdeel van het atoom gevonden worden!
Overigens, de zwaartekracht alleen benoemen kan geen conclusie,s opleveren , het gaat altijd om de werking van krachten nooit om de krachten zelf. ( actie geeft reactie)
Daar ligt dus een enorm hiaat in bewijsvoering, nog steeds heb je dus de wezenlijke situatie nodig! ( ofwel actualiteit en realiteit moeten boven komen ).

Als ik een bewijs wil zien gebruik ik allereerst mijn wezenlijke kennis.
Elk belangrijk verschijnsel in de fysica (mechanica, elektriciteit, thermodynamica, ?) is een vervorming / onvolmaaktheid in de lokale ruimte_tijd, alle "natuurkrachten" ontstaan uit de vervorming van de ruimte_tijd, waarbij het tijd-aspect zeer belangrijk is bij energie-verplaatsingen of energie-overdrachten, dat is zelfs de aard van E_k. In tegenstelling tot wat gedacht word, zijn energetische processen sterk afhankelijk van de vervorming van de lokale ruimte_tijd waar die processen plaats vinden.

De wezenlijke beweging is niet te omschrijven, zet een kruis op de Maan en vertel me hoe het door de kosmos beweegt. Wie kan mij een trucje daarvoor vertellen? Hoe veel moeilijker moet het zijn om een specifiek gebeuren ( verandering ! ) te omschrijven.
De wisselwerking tussen zwaartekracht en getijde kracht is er altijd , de schepping beschreven in het E_k model is onvolmaakt, de zwaartekracht heeft het beslist niet alleen voor het zeggen, jammer dus maar getijden krachten zijn en blijven doorslaggevend voor het gebeuren.
Ook is in vrijwel alle deelgebieden van de natuurwetenschappen is het idee dat de natuur uiteindelijk eenvoudig is allang verlaten. Een van de redenen daarvoor is dat deterministische chaos op diverse niveaus het in de meeste gevallen onmogelijk maakt een rechtstreeks verband te leggen tussen de dynamica van elementaire deeltjes en de verschijnselen van de macro-kosmische werkelijkheid.
Als het op verklaren aankomt, hebben fenomenologische formules het laatste woord. Dat heb je in een wereld ....waar de verwikkelingen in de ruimte-tijd, dus in de etherische wereld, elektrische magnetische verschijnselen zijn als gevolg van het metrieke van een ruimte. (Richard Feynman).

Het wordt hoog tijd dat een ieder zich dat realiseert,
Neem je alles als zware realiteit, dan krijgt het denken binnen je hoofd een vaart en een snelheid waar je geen recht op hebt, dus voor verklaren heb je ze nodig, de fenomenologische formules! We hebben een behoefte aan een planetarium , daar vervalt alles tot bewegingen die seizoenen opleveren, getijden dus.
Er zijn mensen die dat willen weten, hoe dat kan.
Je komt altijd weer op de onvolmaaktheid terecht, zelfs de beschreven banen volgens Isaac Newton zijn niet reëel maar instrumenteel, en ook de afwijkingen door getijde krachten ( ook met de gravitatie theorie te verklaren) doen zich gewoon voor.

De Symmetrieën van een lichaam zijn bewegingen van dat lichaam die het uiterlijk onveranderd laten. Een bol is invariant voor een willekeurige rotatie rond elk van al zijn mogelijke assen. Ook een kubus blijft schijnbaar onveranderd wanneer hij geroteerd wordt over 90O (of een veelvoud van 90O) om één van zijn assen loodrecht op de zes grens vlakken. Perfecte kristallen zien er hetzelfde uit als men ze over bepaalde hoeken roteert of vanuit bepaalde richtingen bekijkt. Het menselijk lichaam is in grote lijnen symmetrisch voor spiegeling van de linkse en rechtse helften. Het hoeft geen betoog dat een menselijk lichaam minder symmetrie bezit dan een bol. De volmaakte symmetrie van de bol is verbroken in de werkelijkheid.
Ofwel werkelijkheid laat altijd onvolmaaktheid zien met gevolgen.
 
De Veltman theorie is daarom de werkelijkheid onwaardig: ....IJk theorieën, ze zijn gebaseerd op een aantal fundamentele symmetrieën van het fysische systeem dat wordt beschreven. Maar ze zullen nooit werkelijkheid zijn, .......deze zwakzinnige ijkt "De boel" alsof hij het over gewichten heeft!
Een aantal eenvoudige voorbeelden van die symmetrieën geeft de vrijheid van keuze in het ‘nulpunt’ van het systeem, spiegel- en rotatiesymmetrie. De enorme kracht en schoonheid van deze theorieën ligt nu juist in het feit dat ze een fysisch werkelijkheid  echt niet beschrijven en bijgevolg ontstaat er, vooral op kwantumniveau, nog een grotere chaos in het systeem. Daarom zijn ze dus zeer ten onrechte ze zo enorm populair en nuttig in de elementaire deeltjesfysica, de fysica van het allerkleinste.


De verdachte in het leugen proces!
 Hij wilde het perpetuum mobile in zichzelf opbouwen. De krankzinnige wetenschap wel, ze wil haar eigen oogst binnen halen, maar ze moet hem eerst vinden! Waar is toch dat verdachte deeltje ?
Hij behoorde tot generale arrogante geesteszieken van de empirische wetenschap en de politiek.

De idioot Veltman,
En nog wel Nobelprijs winnaar!

Waar er nu een rustig stukje ruimte is, kan het morgen volledig anders zijn, heb je wel een van super nova 's gehoord?
Nog steeds is het zo dat elk belangrijk verschijnsel in de kosmos een vervorming / onvolmaaktheid in de lokale ruimte_tijd is, een super nova is daar een duidelijk voorbeeld van, alle "natuurkrachten" ontstaan uit de vervorming van de ruimte_tijd, waarbij het tijd`s-aspect zeer belangrijk is bij energie-verplaatsingen of energie-overdrachten. In tegenstelling tot wat gedacht word, zijn energetische processen sterk afhankelijk zijn van de vervorming van de lokale ruimte-tijd waar die processen plaats vinden.
Uiteraard levert zo,n activiteit weer direct een hogere achtergrond straling op.
Alle fenomenen in de kosmos zijn gebonden aan "een plaats en een tijd ", algemeenheden bestaan er in de kosmos gewoonweg niet.
Om het nog eens anders uit te leggen, menen dat er goed te voorspellen is, is een illusie, je zou dan een helderziende zijn, mij hebben ze de gebeurtenissen in de Kosmos echt niet medegedeeld, jou wel?
Voor een super nova heb je eerst een enorme Massa overdracht nodig van wel 37 % tussen een levende of dode ster en een andere dode ster, die massa overdracht zie je niet, het super nova daarna wel.

Als ik er over nadenk dan kom ik altijd weer terecht bij de Roche_limiet en kogelslingeren , de kogel gaat verder of wordt opgevangen. Het opvangen is eigenlijk omgaan met een extreme getijde kracht een soort springvloed maar dat die specifieke ene keer . Extreme getijde krachten kunnen de massa_verdeling vergaand verstoren met alle gevolgen nadien.
Bij ieder fenomeen in het heelal speelt de verandering van de massa verdeling een enorme grote rol. Het is maar goed dat we ons in ongelofelijk goede situatie bevinden die echt uniek te noemen valt. De invloedssfeer van deeltjes in nagenoeg cirkelvormige banen rondom een planeet of de zon daarentegen verandert nauwelijks. Zelfs als de deeltjes bij wijze van uitzondering dicht bij elkaar in de buurt komen, worden ze niet opgenomen. Dat komt omdat ze vrijwel nooit botsen en samenblijven, hun relatieve snelheid stelt hen vrijwel altijd in staat om weer aan de invloedssfeer te ontsnappen. Hun invloedssfeer neemt zelden toe en er is geen dampkring die helpt om andere deeltjes te absorberen. De formatie van sterren, planeten of manen of het laten landen van satellieten op meteorieten, door het absorberen van andere materie is veel moeilijker dan de meeste mensen zich realiseren.

Heeft U daar een verklaring voor? Ik wel, alle onvolmaaktheid is existentie, geen essentie.
De formule E_{totaal} = E_{inwendig} + E_k =  m c2 , kan onmogelijk waar zijn! E_k kan dan ook nooit anders bezien worden als een onderdeel van een eindig proces,  E_{totaal} ofwel de totaal inzet, ze kan dan ook nooit anders als een toestand variabele laten zien, zodra je haar zo beschrijft.

 Hoogstens zien we door het duale proces een levend deeltje met een niet-lineaire duur in onze hersenen, de T van het leven is een verzameling van oorzakelijke instantané momenten, die wij hebben waargenomen.  De t , "De kleine t van Permenides", ze "is" het
singuliere tantum wat ons wordt gegeven!
De  waarheid is singulier tantum, ze wordt ons gegeven, ....
Ze is als de muziek die er al voor onze komst op Aarde al was!
T en st laten zich middels hun differentialen in elkaar uitdrukken.
d/dT = d/dst x 1/ dT/dst.  De dT/dst = 1 laat onze beperktheid zien, we hebben de één als denkbegrenzing! 
De  mens "is een teller" van de één maakt hij ook de twee en de drie enz.
Met dT/dst = 0 en <1, kunnen we de duale botsing uitdrukken die ons geen enkele zekerheid geeft! 
Met dT/dt=0 en >1, drukken we uit dat er oneindig veel van die oorzakelijke instantané momenten kunnen zijn.
Dat in frequenties van elektrisch geladen deeltjes van Elektronen en Elektronen-Paren.
Het rare van de mens is dat hij heel vaak niet werkt met het singuliere tantum, dus met dat wat hem wordt gegeven.
De data-freak gaat liever gissen met 0 en 1, zo denkt hij zijn eigen waarheid te kunnen creëren!
Ze hebben er zelfs een machine voor uitgevonden, de computer!
Maar omdat dit apparaat "getruct" werkt met de tijd, kan ze de waarheid niet leveren!
De waarheid levert deze machine niet, je kan er alleen maar loeder gek van worden!
Permenides wist het al T=t1+t2+t3+t4+.....
Tijd volgt uit het axioma van (of ligt zelf als axioma ten grondslag aan) oorzakelijkheid.
Dat wil zeggen dat we tijd alleen kunnen definiëren als we het bestaan van oorzakelijkheid erkennen, of andersom, dat oorzakelijkheid alleen in termen van tijd kan worden gedefinieerd.
Alleen met discrete modellen is er wat te doen, .....ze voeden een discreet dynamisch
proces zonder gebruik te maken van voorschriften.
Alleen zo drukken we de hectiek van de illusie terug naar de kale essentie,
die alles veel eenvoudiger maakt.

De verwikkelingen in de ruimte-tijd, dus in de etherische wereld,
zijn elektrische magnetische verschijnselen als gevolg,
van het metrieke van een ruimte. ( Richard Feynman )
De beperking van de wetenschapper is daardoor te omschrijven,
de wetenschapper bevindt zich slechts op één plein, het atrium van een gekkenhuis
waar allerlei gekheid wordt uitgewisseld.
De beteren onder hen weten,
net als Richard Feynman, dat de Aardse eigenheid naar voren moet komen.
De wetenschapper zit gevangen in zijn eigen eigen gekkenhuis,
is de slaaf van zijn eigen ruimte en tijd.
Althans zo is de vraag,
in hoevere laat hij de natuur tot het atrium van het gekkenhuis doordringen.
Dan namelijk zou er nog enig besef van dag en nacht, van zomer en winter,
van groei en bloei binnen het gekkenhuis door kunnen dringen.
De Orde van de Tijd zo noemen ze dat in allerlei geschriften



Er zijn twee invloedsferen actief in de onvolmaakte situatie,.... De twee invloedsferen (Sol) worden soms door elkaar gehaald.
De eerste wordt gebruikt voor navigatie in de ruimte.
De tweede, die hier ter spraken komt, is voldoende om acquisitie in de ruimte te begrijpen. Het is aantoonbaar dat de invloedsfeer van een bolvormige rots, op een hemel lichaam met straal r, ongeveer gelijk is aan: 0,65(1+ h/R)r.
waarbij R de straal van de aarde is en h de hoogte van de rots boven de aarde. Als er veel deeltjes (gesteente, modder, ijs en watermoleculen) elkaar beïnvloeden en moment uitwisselen, dan neemt de effectieve Sol enorm toe. De snelheden van deeltjes in de buurt van of botsende met een groot rotsblok dat zich van de aarde af beweegt, komen in de buurt van de snelheid van het rotsblok. Als deze deeltjes in de toenemende invloedsfeer van het rotsblok terechtkomen, dan neemt de effectieve straal r daarvan toe. Hierdoor neemt de Sol verder toe.

Zo kan er een buitengewoon uitzonderlijke situatie ontstaan als er een derde deeltje in de buurt komt. Als het net de juiste massa, snelheid, richting en positie heeft, dan kan de gravitationele aantrekking de druppel voldoende vertragen om deze te absorberen. Doch alhoewel dit theoretisch mogelijk is, is het zo onwaarschijnlijk dat het vrijwel onmogelijk is. Het is veel waarschijnlijker dat een voorbijkomend derde deeltje de twee deeltjes, die alleen maar door de gravitatie bij elkaar worden gehouden, van elkaar scheid.
Ieder lichaam, zowel een stof deeltje of een ster, heeft een bepaalde ontsnappingsnelheid - dat is, de minimum snelheid die vanaf een bepaald punt nodig is om naar het oneindige te ontsnappen. Voor de oppervlakte van de aarde is dit 11.2 km/s. Voor iets aan de oppervlakte van de zon is het 617.2 km/s. Voor iets op een afstand van 1 AE van de zon om het zonnestelsel te verlaten is dat 42.3 km/s.

 Degenen die geloven dat sterren, planeten en manen door absorptie ontstaan zijn, gebruiken vaak de misleidende termen "hechten" "condenseren" en "gravitationele botsing" hetgeen een "naar zich toe trekken" of "verwerven" is. Maar de E_k zou daartoe exact toereikend moeten zijn, dan is er slechts plaats voor en zekere "inname". De andere woorden, die misschien wetenschappelijk klinken in de oren van een leek, verraden een verkeerd begrip van de natuurkunde!
Want de zwaartekracht zal twee geïsoleerde deeltjes alleen naar elkaar toe trekken als hun relatieve snelheden nul zijn, maar deeltjes in de ruimte zijn niet geïsoleerd en bewegen zich zelden met de zelfde snelheid en in dezelfde richting voort.
  • Als een lichaam een deeltje inneemt dan: .... (a) moet het deeltje zich in de invloedsfeer van het lichaam bevinden, (b) de snelheid van het deeltje ten opzichte van het lichaam het niet buiten de invloedsfeer brengen, en (c) de gravitationele invloed van het deeltje toeneemt zodat latere verstoringen het omcirkelende deeltje niet afstoten. Aan voorwaarde (c) is het makkelijkst te voldoen als het lichaam een atmosfeer heeft. "Het blijkt uitzonderlijk moeilijk te zijn voor planetoïden om massa in te nemen bij zelfs de meest zachte botsingen." Erik Asphaug, "The Small Planets," Scientific American, Vol. 282, May 2000, blz. 54.
  • Maar het gekken kanaal "Discovery" blijft maar brullen over "De theorie van de wetenschapper", en al zijn mislukkingen, de uitgave van 13,5 Miljard Dollar voor mislukte satelliet vinden ze "leuk". De Rosetta-missie is een mislukking door een volkomen verkeerd begrip van de natuurkunde! En uiteraard waren ze weer op zoek naar "een verdacht deeltje" wat paste in hun zwakzinnige theorie!
  • Veel planetaire wetenschappers besteden zo dus ook hun tijd aan kritisch bewijs dat er leven is op en in andere meteorieten, op planeten in de interplanetaire ruimte. Halton Arp, mijn leermeester op dit gebied, vertelt het zo: ......
    One would have thought they would have learned to say ”Well we are probably in no special position, there is probably life elsewhere but we just do not yet know in what forms.” Instead we get the patronizing and puritanical ”It is wrong to excite the public with improper speculation”.
    En daar worden dus miljarden mee weggegooid, om "De ontheemde Ziel" maar te kunnen blijven spelen. En daar krijgen ze nog menige prijs voor ook, ......De meeste Nobel prijzen worden aan deze ontheemde dwazen verstrekt, ......en heel het universitaire gebeuren beslaat voor 98% uit dergelijke nonsens! De filosofie en de theoretici werpen met elke stap die ze doet een huid af, daar kruipen de domme volgelingen in. Meer gebeurd er in de Universitaire wereld niet! Haar huidige staat is de meest belachelijk ooit, plak het bordje er op, sluit de deuren en je hebt al een gekkenhuis! Vroeger liepen de gekken naar de noordpool, maar toen wisten ze ook al niet waar hij precies lag!


     
  • In 1805 beschreef Laplace voor het eerst het concept van "invloedsfeer" of zoals hij het noemde "aantrekking sfeer." Hij paste het toe op planeten ten opzichte van kometen, maar gebruikte het niet om aan te tonen waarom permanent inname, om grotere lichamen te vormen zo moeilijk is. [Zie Nathaniel Bowditch, Celestial Mechanics by the Marquis de LaPlace, Vol. 4 (Bronx, New York: Chelsea Publishing Company, 1966), blz. 417..437.]

De onvolmaaktheid zoals wij hem steeds zien, kan je niet wegcijferen!
Of om het anders te zeggen, symmetrie houdt het afwijzen/niet aanwezig zijn van een solitaire werking in.
Niet zo erg handig, als er asymmetrie aanwezig blijkt te zijn, solitaire invloedsferen zijn in de kosmos een existentieel-feit.
Om het in andere woorden tot zeggen, bomen groeien niet alleen in bossen, maar er groeit ook wel eens een enkele solitaire boom op de hei.
Vaak zijn het prachtig mooi en uitbundig groeiende exemplaren, mijn bewering is dat die solitaire werking de kosmos vorm geeft, en dat het verhaal van de oerknal zwakzinnigheid is. Solitaire actie en acquisitie gaan overal hand in hand ook in de kosmos, de rest is larie, Ernst Mach krijgt weer volkomen gelijk; .....
In feiten is dit weer het verhaal van Ernst Mach dat de neiging van een lichaam om zich tegen versnelling te verzetten (inertie) geen intrinsieke eigenschap van het lichaam als zodanig is, maar een gevolg van zijn interactie met de overige materie in het heelal. (Relationeel bepaald dus).
Hieruit volgt dat de verwijdering van de geringste hoeveelheid materie uit het heelal een verandering in de inertie van de resterende materie zou veroorzaken. (Dit wordt het Beginsel van Mach genoemd). De eigenschappen van alle stoffelijke objecten kunnen uitsluitend worden gekend in termen van inzicht in hun interactie met alle andere stoffelijke objecten in de wereld. Dit betekent dat vanuit het oogpunt van de moderne natuurwetenschappen alle objecten onafscheidelijk met hun omgeving zijn verbonden.


Een ander voorbeeld van Solitaire actie en acquisitie wordt gegeven door Halton Arp. Hij heeft de mening dat; ....
Sterrenstelsels in hun centrum nieuwe materie creëren die in de vorm van quasar 's met hoge snelheid naar buiten wordt geschoten. Pasgevormde materie bestaat uit lichte deeltjes die in de loop van de tijd steeds zwaarder worden. Lichte elektronen stralen licht uit met een langere golflengte uit dan hun zwaardere en oudere soortgenoten, zodat quasar 's altijd een grotere roodverschuiving hebben dan hun "moeder_stelsel". Arp heeft geen oerknal nodig om materie in het heelal te laten ontstaan. Sterrenstelsels braken voortdurend nieuwe materie in de vorm van quasar 's uit, die vervolgens tot nieuwe sterrenstelsels uitgroeien. Arp zegt en verklaart het gewoon waarom, "Het heelal" is eeuwig en oneindig. Het her_schept zichzelf en verandert voortdurend. Hoe dat precies gebeurt en in welke richting het heelal zich ontwikkelt, weten we niet!

Hoe lang blijft de wetenschap haar debiele theorieën nog verkondigen?
NIET LANG MEER, IK LEO VAN DEN HAAK HEEFT DE OPDRACHT DE ZWAKZINNIGHEID TE STOPPEN,
en de wetenschap weer een normale inhoud te geven, "laat de muziek zijn wat ze wil, laat haar het werk doen"!


Leren is verknoopt met fundamentele vragen uit de kennistheorie. Daarbij moet het probleem van de efficiëntie van het leren centraal te staan.
We moeten ons een weg zoeken door de enorme uitgebreidheid van de fenomenologie, door te leren te luisteren. Alleen dan kan het geheim van de raadselachtige efficiëntie van het menselijk leren in beeld komen. Leren kan beschreven worden als compressie van data-sets. Daarbij blijkt, uit een diepe analyse van het idee dat het universum opgevat kan worden als een computationeel proces, en dat de natuur noodzakelijkerwijs optreedt als een coöperatieve leraar. En dat de matrix het middel is om samenhangende gegevens en hun bewerkingen op een systematische en overzichtelijke wijze weer te geven.
Dat is een filosofisch inzicht over leren dat elk ander inzicht overstijgt. Ook als het gaat over de les uit de kosmos. De Natuur blijft invariant voor verschuivingen!
Al die publiciteit over problemen die er niet zijn, levert niks op behalve moedeloosheid. Mijn aandacht richt zich op serieuze, of althans serieus bedoelde, wetenschap, handen uit de mouwen! Geef wat je schrijft een transparante verbinding met de waarheid! Een inertiaal systeem, een systeem op zich is niet waar te nemen in de kosmos, en spelen geen enkele rol.
Die spelen alleen maar een rol in het brein van vele debiele wetenschappers, en vele andere fabeltjes vertellers.

De anti_wetenschap_diagnose van Leo van den Haak is altijd waar :
De willekeur moet veroordeeld worden want de beoordeling moet op de waarheid gebaseerd zijn.
Wat waarneming ziet en hoort lijkt werkelijkheid te zijn, omdat ze alleen tot het bewustzijn toelaat wat overeenkomt met de wensen van de waarnemer. Dit leidt tot een wereld van illusies, een wereld die onophoudelijk verdedigd moet worden omdat ze niet werkelijk is. Wanneer je gevangen bent in de wereld der waarneming ben je in een droom gevangen. Zonder hulp kan je niet ontsnappen, en nu heb ik altijd geleerd dat gissen, ofwel de methode van attack and error, een baar slechte inefficiënte methode is om ook maar iets te rubriceren, laat staan om iets op te lossen zeker wat betreft onze oneindige kosmos. Heeft de wetenschap van nu geen intelligentere methoden?


Komt dat omdat ze totaal niets aan noutisch denken doet? Het denken van nu en toekomst.
Waarom zijn mensen in staat tot denken over actuele en reële dingen met behulp van wiskunde en de formules van de fenomenologie!
Is dat omdat de wetenschap maar blijft gissen?
En realiseert ze zich niet dat gissen een baar inefficiënte methode van wetenschap bedrijven is?
Heeft ze niet gehoord, van het enorme gat tussen het statische en het dynamische waarnemen, tussen essentie en existentie?
Ieder gebeuren is een deel van het Al-gebeuren, .....
Eén gebeurtenis is nog steeds niet een groot deel van een al-gebeuren, wiskundig noch geologie's is daar geen enkel bewijs voor. De zoektocht naar het verdachte deeltje kan gestaakt worden!
Het "denkend-Zijn" in de eindige wereld, dat is afgeleid uit waarnemingen en volgt de verwarde loop van indrukken;  HET IS NOCH WETENSCHAPPELIJK NOCH WIJSGERIG DENKEN met willekeurige meningen, bijgeloof en ordeloze opvattingen.
Dit denken is verbeelding, is de ijdelheid der ijdelheden. De verbeelding drukt de existentie van de mens uit in zijn bepaalde afhankelijkheid van ras, stand, plaats, sekse, omstandigheid en nog vele andere dingen.

Want de angst houdt de vraag wakker naar het statuut in dit bestaan. Angst, is net als de mens, het snijpunt tussen de wereld van bepaaldheid door instinkt en die van het geroepen-zijn tot geestelijke, d.i. vrije existentie.
In de angst wordt de mens geconfronteerd met de toekomstmogelijkheden die hij met zijn eigen verbeelding schept. Die mogelijkheden lokken hem, maar kunnen hem ook dodelijk bedreigen. Om die "duizeling" (of dubbel-zinnigheid) te bezweren vlucht de primitieve mens in het orakel (Griek) of in de offerrite (Jood): ....Angst lijkt op duizeling. Wie in een afgrond kijkt wordt duizelig. Dat komt evenzeer door het eigen oog als door de afgrond. Zo is angst de duizeling van de vrijheid die ontstaat als de geest de synthese wil bewerken, terwijl de vrijheid neerkijkt in haar eigen afgrond van mogelijkheden; .... zij wordt duizelig en klampt zich dan maar vast aan de eindigheid. Zo is de vrijheid bij haar eerste bewustwording angst voor het pure kunnen, voor het louter-mogelijke in al zijn dubbelzinnigheid. Omdat de mens nog geen duidelijk beeld heeft van goed en kwaad twijfelt hij. Maar die besluiteloosheid kan zich verhevigen tot ver-twij-feling (twij = twee = dubbel), als hij het goede wel inziet, maar er niet voor wil kiezen. Zover komt het echter nog niet direct. Eerst klampt hij zich in zijn duizeling maar vast aan de eindigheid.
Maar dit vastklampen aan de eindigheid is tegelijk reeds een weigering van de oneindigheid. Zo is het, en het geneste proces geeft dat ook weer,.....


Helaas, al dat gissen naar stand plaats, tijd omstandigheid kan geen "Weten" opleveren!
Tijd kan zelfs niet eens essentie uitdrukken, alleen maar existentie in onze eindige wereld.
Op geologische schaal heeft niemand een standaard voor de factor tijd. En dat is toch wel belangrijk als je iets wil dateren !
Tijd kan na hoogte, breedte en lengte gezien worden als de vierde dimensie. Van een gebeurtenis kan gezegd worden dat deze na een andere gebeurtenis plaatsvindt. Permenides wist het al T=t1+t2+t3+t4+.....
Tijd volgt uit het axioma van (of ligt zelf als axioma ten grondslag aan) oorzakelijkheid.
Dat wil zeggen dat we tijd alleen kunnen definiëren als we het bestaan van oorzakelijkheid erkennen, of andersom, dat oorzakelijkheid alleen in termen van tijd kan worden gedefinieerd.
Velen kunnen niet aanhoren dat de wetenschap inefficiënte en inferieure methoden gebruikt. Ze gist steeds.
De gevolgen daarvan zijn zo duidelijk als maar zijn kan, een debiele en geen stabiele wetenschap die de mens niets anders leert als gissen!

Solitaire werking is het begin van iedere existentie, zonder een actieve enkeling geen geheel wat kan existeren, Solitaire actie en aquisitie gaan ook in de kosmos hand in hand. Maar aan welk geheel de enkeling gaat deelnemen blijft in de kosmos meestal geheim. Ofwel, er bestaan maar twee soorten van energie velden, het statische en het dynamische veld.

Zo is er volgens Kierkegaard een massa aan "nieuwe mensen" op deze wereld die er na ons nog komen moet; .....want noch steeds is er nu de vrije kapitalistische burgerlijke consumentensamenleving, die -achter haar fraaie façade, zowel collectief als demonisch beklemd zit tussen zichzelf en haar groepsbelang. Deze vertwijfeling word "Een ziekte tot de dood" genoemd. En deze ziekte kende de Egyptenaren 4536 jaar geleden ook al, Als "Osiris de koning 's God ... van leven en dood"!

Doch het goede doet zich ook aan de mens op drie opeenvolgende wijzen voor; ..... als inzicht in goed en kwaad (humanisme), als relatie tot een persoonlijke God en als relatie tot het concreet eeuwige.
Kierkegaard werkt deze drie godsdiensthistorisch en -psychologisch uit onder het pseudoniem Vigilius, de niet-gelovige psycholoog. Daarmee wordt de angst, die tot nu toe slechts "angst voor het kwade was, nu ook ˜angst voor het goede" (d. w .z. voor het moeten-zijn wat ik ben). Hij bedoelt daarmee dat het goede (de vrijheid) steeds bewuster en fascinerender binnen ons bereik komt te liggen. Daarmee conserveert hij, in woord en geschrift, de mogelijkheden die voor ons liggen!

Maar tevens vind hij net als ik dat " De ziekte tot de dood" massale proporties gaan aannemen in de huidige westerse en de globale wereldse beschaving. De lagere halfbewuste sfeer van ˜geeste-loosheid" op drie terreinen, t.w. het seksuele, het sociale en het religieuze handhaaft zich tot aan de dood! Kierkegaard schetst een tweeluik, Het is hier het een of het ander. Dus; ....of je bent bezig met het statuut van het bestaan, en klampt je vast aan de eindigheid, of je pakt het goede in vrijheid aan, en je gaat het ervaren hoe je alles bewuster gaat beleven, omdat het je fascineert, in rede en liefde!


Daar zien we dus twee vormen van energie zichtbaar, respectievelijk elementaire energie en bewegingsenergie. De bijhorende energievelden zijn voor ons te aanschouwen met onze zintuigen.
Als je zegt dat iets uit het niets spontaan kan ontstaan kom je voor serieuze problemen te staan, en wij hanteren dan ook vaak de regel dat uit niets, niets komt (de zogenaamde ex nihilo regel).
Dus, concluderend, moet er "iets" altijd hebben bestaan, en dit iets moet dan ook de oorzaak zijn van, uiteindelijk, ons universum. Het is niet alleen zo dat de kans op een bepaalde uitkomst zeer klein is, maar dat die bepaalde uitkomst iets heeft wat al die andere uitkomsten niet hebben. En wat dat iets is daar kunnen we nog steeds niet achter komen.

In het causale menselijke denken wordt gewerkt met tegenstellingen hoog laag, links rechts, koud warm, enz.
Alleen de kosmoloog werkt al tijden met de halve redenering namelijk dat er maar één uitkomst is, de oerknal. De oerknal is larie, het is denken dat er maar één uitkomst uit solitaire actie voort komt. En dat is uiteraard ook het bewijs van haar ongekende onledigheid, in geen enkel probleem neemt ze een houding tot de rede en de liefde aan, en dat is nog steeds dat duivelse oorkussen wat uit hun mond komt!


 

Mensen kunnen allemaal de kwaliteit en kwantiteit van het leven,
als een ontologie 's probleem bezien,
Daar heeft ze helemaal geen wetenschap voor nodig, met een ....
  normering die tot stand komt in het spel met maatschappelijke krachten, ...
want het gaat dan om
 “exogene of duivelse" normering,
Want, ..." I....a universe of atoms, an atom in the universe" ,
We kunnen het wetenschappelijk slechts over de loutere uitbreiding hebben
Alle theorie is daarmee foutief en onbewijsbaar! 
Dat wil zeggen dat er geen enkele hoeveelheid materie is,
 die er ook niet was in het begin,
 en ooit is toegevoegd tijdens deze uitbreiding.
Dus "De wording heeft zijn richting", "Alles was al volbracht",
alleen dwazen noemen dit "Een Oerknal",
ze houden kennelijk van vuurwerk!
 
Maar ook maar een meter verstand,
Ze hebben het niet!

 

 Nardocus Filosofus

Ik zou het ook nog zo kunnen vertellen; .....
Onze moderne cultuur is de aarde vergeten en de wereld is stom geworden: de fenomenen zeggen de moderne mens niets meer. De wal keert het schip de koers zal verlegt moeten worden van de kunstmatige maatschappij om naar de aarde terug te keren. Deze aarde is verkregen door die genen die overwonnen. Alleen die mensen hebben nog een kans de aarde te leren kennen en haar goed te bewonen. Maar er zal opnieuw overwonnen moeten worden.

Deze hogere norm is er voor iedereen. Elk mens weet dat hij rekening moet houden met wetmatigheid, eerbaarheid, verzoening, beproeving, vereffening, voortgang, doelmatigheid, billijkheid. In deze dingen dienen wij inzicht te verwerven, open te staan voor het leven, en goed te handelen.

De bureaucratie, dat is het regeersysteem waarmee de absolute welvaartsstaat naar de macht grijpt. De welvaart wordt kunstmatig gestuurd, het leven wordt beheerst door regels, registratie en totale controle. De totaalstaat is de geluksinstantie waar ieder hoog tegenop ziet. Argwaan, ontduiking en beslaglegging zijn aan de orde van de dag. De oude waarden van vrijheid, verbond, taal en collegialiteit zijn vervallen. Iedereen probeert zijn voordeel te halen uit de succesformule van het paternalistische staatsapparaat. Het belooft je veel, maar hij geeft niets, want hij neemt ons alles af. Pas op anders wordt het burgerplicht dit systeem te aanbidden. Deze eis is zo vreemd niet, want wie je weldoener is, die is ook je meester. Wiens brood men eet, diens woord men spreekt.

Daar ben ik aanbeland bij het meest diepe drama in onze cultuur, we leven in een Godsdienstige cultuur zo willen ze ons laten geloven, zie wat in al die godsdienstige culturen gepredikt wordt. In een godsdienstige cultuur behoort het allemaal toe aan de gezegende, alleen waarom iemand gezegend is vertellen ze er niet bij!
Nee, ze zoeken liever naar het verdachte deeltje! Het heeft helemaal geen zin om iemand die leeft in een exogene of duivelse situatie ook maar iets wijs te maken!

Een hoogleraar of wetenschapper of winnaar van een wetenschappelijke prijs is bij ons niet alleen een zeer deskundige specialist maar in veel gevallen in de ogen van de omgeving ook nog de vervanger van onze lieve heer op aarde. En toevallig had ‘ie voor dat laatste nu juist niet gestudeerd…

In het zoeken naar oplossingen speelt de wetenschap geen prominente rol. Hun discussie is slechts een bal voor zwakzinnigen. En ergens maakt dit mij verschrikkelijk bezorgd. Want als de exacte wetenschap in de praktijk een soort “eilandje” op een bergtop hoog boven de wolken blijkt te zijn dan gaat het straks fout als de samenleving acuut in de problemen komt. Als de wetenschap niet meer dienstbaar is aan de samenleving zelf maar alleen aan de economische spelers dan wordt eens de rekening gepresenteerd. Men begrijpt niets van de tijdschalen waarmee alles gebeurd, hoe de fenomenen zich tonen.
Word er dus iets begrepen dat minstens tot het jaar tienduizend moet worden gekeken , omdat natuurlijke processen als klimaatverandering, zeespiegelstijgingen, aardbevingen en vulkanische erupties in veel grotere tijdschalen fluctueren ?
Ik kan het niet constateren en de vraag komt niet eens in de hoofden op , zou dat moeten , JA . Omdat er over tienduizend jaar nog mensen zullen leven die de consequenties van onze huidige activiteiten ondervinden.
Ik begrijp dat zo ongeveer iedere wetenschapper de verandering moet tegenhouden , dat is lachwekkend .
Het klimaat veranderd altijd, toen van wegen de mammoet wet het onderwijs veranderd moest worden , kon de senior de junior veel moeilijker helpen bij het leren ( in de breedste zin ), verandering moet je niet zomaar willen , maar de politiek de vernieuwer de modernisten de commercie met de uitgevers voorop , zij wilde de verandering van het menselijk klimaat .
Nu dat hebben ze gekregen , het enige wat ze nu nog kunnen roepen is dat de rest niet mag veranderen .
De rest veranderd toch , ………de uitgevers wereld zal de wereld zelfs compleet gek maken, zolang ze slecht de Geek of Data-freak voeden, met haar totale onzin!

De jeugd wil in grote meerderheid bijvoorbeeld al een internet politie, en dat in een dualistische wereld, waar de verhoudingen meestal om de 50/50 schommelen, zelfs in de wetenschappelijke en politieke verhoudingen. ........zo loopt het meestal in machtsstructuren. Ik zou er nog een keer om vragen .....De politiek van de machteloze natie is compleet vastgelopen, de realiteit dat de staat op geen enkele manier haar burgers kan redden van het tekort aan geld wil maar niet doordringen.

Welke maatregel er ook maar besproken is, het komt neer op een ruilhandel in voorgestelde maatregelen waarvan de winst op geen enkele manier is te doorzien.
Sterker nog, de ambtenaar moet op steeds betere en geraffineerdere manieren mee verdienen aan het te kort aan geld, het raffinement (de te grote verfijning van sluwheid die er niet is) viert hoogtij, het raffelen, het schielijk en voor de gewone man onverstaanbaar spreken is een politieke rage geworden. En is het domein van de "Janus Kop" geworden.


 

  
Ik vind daarom dat dit een zo goed voorbeeld is.


De liefde mocht geen actuele en reële kracht zijn, doch het denken zorgt echt niet voor het bestaan, het is de liefde die zorgt voor het bestaan. Het is de liefde die zorgt voor het wezen, wat hem in zijn jonge jaren beschermt en opvoed, het is de liefde die de wonden verzorgd en de behoeftige verzorgd. Een wezenloze met zijn onledigheid zegt dat hij alleen in het leven staat. Zou er zonder deze zorgen een ‘ik’ kunnen zijn? Wie wil zoiets dan bedenken? Wie wil er zeggen ‘ik ben er’ de rest is er niet? Om een heel lang verhaal iets korter te maken lijkt het erop dat dergelijke liederlijke mensen zichzelf bedenken. Velen hebben daar kennelijk geen moeite mee! Hun eerste gedachte is het ‘ik’ te creëren en hun volgende gedachten is de reflectie of beoordeling van dat ‘ik’ te creëren.  Een ‘ik’ die ‘ik’ beziet. Het is één proces dat "denken", dat zowel ‘ik’ als een blik op dat ‘ik’ creëert. Door het denken wordt het te observeren idee (ik) en de observator (ook ik) geschapen, zonder denken bestonden beiden niet. Creatie en observatie blijken één proces te zijn, één principe, denken. Ook de wetenschap weet niet beter! Ach ja, we hebben toch dat "Verdachte deeltje" ! Daar kunnen we nog steeds Miljarden aan besteden!

Nardocus Filosofus
 

Het werkelijke doel is dus gewoon geld binnen halen.
Geld heeft maar één doel, zoveel mogelijk diensten en goederen naar je toetrekken met een zo klein mogelijke tegen prestatie !
De overheid doet daar dik en dik aan mee, geleid door zijn zwakzinnige apparaat en door zwakzinnigen die zich politici noemen.
Al eeuwen heeft deze zwakzinnige club een engagement gesloten met anderen die het ook “goed” willen doen.
De elite maakt zijn punten door te liegen, zo durf ik het wel te stellen. Weten doen ze niets, de illusie moet dan toch zijn inhoud krijgen. De Grote Leugen (Big Lie) is de propagandatechniek. Adolf Hitler noemde het in zijn autobiografie Mein Kampf “een zo kolossale leugen dat niemand zou kunnen geloven dat iemand de waarheid zo’n grof geweld aan zou doen”.
De belangrijkste kenners van deze waarheid over de mogelijkheden in het gebruik van de leugen en laster is altijd de heersende elite, want hun hele bestaan is al gebaseerd op een grote leugen, namelijk dat zij ”de gemeenschap zijn”, terwijl ze eigenlijk heersenden zijn! Een van de grootste geesten van de mensheid sloeg de spijker op zijn kop in een eeuwig juiste uitdrukking van de fundamentele waarheid: Schopenhauer noemt hen ‘de grote meesters van de leugen.’ En wie dit niet herkent of niet wil geloven, zal nooit de waarheid in deze wereld naar de overwinning kunnen helpen”
“Het vereist heel veel bodemloze leugens van de elite en hun gevechtsorganisatie 's om de mens de schuld te geven van alles wat er mis gaat, de ineenstorting wordt gepredikt, met bovenmenselijke energie en macht, de ramp die de elite voorziet moet worden voorkomen. Geprobeerd wordt de natie te redden uit haar benarde positie.
Hiermee zijn zij overgegaan op het beginsel dat de omvang van een leugen altijd een bepaalde factor van geloofwaardigheid bevat, gezien de grote massa van de bevolking in de bodem van hun harten er naar neigen liever te worden beschadigd dan bewust en doelbewust schuldig te zijn, en dat, daarom, in het licht van de primitieve eenvoud van iedere brein ze gemakkelijker ten prooi vallen aan een grote leugen dan aan een kleine, omdat ze zelf liegen in kleine dingen, maar zich zouden schamen voor te grote leugens. Zo’n leugen zal nooit in hun hoofden opkomen en ze zullen niet in staat zijn om te geloven in de mogelijkheid van zulke monsterlijk bedrog en valse verklaringen bij anderen, ja, zelfs wanneer ze worden voorgelicht over het onderwerp, zullen zij lang twijfelen en aarzelen, en tenminste één van deze twee zaken als de waarheid blijven beschouwen. Daarom, zal iets van zelfs de meest vuige leugen altijd blijven plakken aan de feiten, wat alle grote leugen-virtuozen en leugenachtige-clubs in deze wereld maar al te goed weten en er ook het meest verraderlijke gebruik van maken.

De natuur en haar opportunistische gebruikers kunnen zich helaas niet verbaal verdedigen tegen de zwakzinnige nihilistische politiek en de "theorie" van wetenschappers die elke nacht kennelijk op zijn "zwakzinnigst dromen" waardoor deze auto-intoxicatie een feit wordt. Welk bewijs men ook levert dat de heren zwaar ziek zijn, het gaat op geen enkele wijze lukken de "koningen" en "keizers" de "overheersenden" van deze wereld te verplegen. Zelfs ik de gnosticus, die strijd tegen het opdringen van "schuld en boete", heeft er geen echte remedie voor.

Nogthans is het enige weten dat ik heb; .... DAT DE NATUUR ZIJN EIGEN VOORKEUR HEEFT. En daar bedoel ik de natuur mee die gaat over zowel onze essentie als over onze existentie.
Daarmee kunnen we gelijk een belangrijk element van het `t Niet-wetensentiment definieren; ....
 DE ZWAKTE bij HET SENTIMENT IS DAARIN GELEGEN DAT MEN DENKT DAT ESSENTIE EN EXISTENTIE GESCHEIDEN ZIJN.
Een wetenschap waar men werkt met de informatie die bestaat uit de ervaringen met de meervoudige dynamische werkelijkheid, daar moet je altijd naar zoeken.
En voor die zoektocht heb je discrete modellen nodig en je zintuigen, niets meer, niets minder.
GEEN ONEIGENLIJKE FANTASIE, die alles nog in onledigheid laat ook!

We zullen moeten leren de duiveltjes van ons af te zetten, anders heeft er niets meer van de "simpele elementaire gedachte heel!
En ze willen het allemaal vergeten, duurzaamheid heeft actueel maar met een ding te maken; ....
Het eerste is natuurlijk de energie- en stofverliezen per product zo veel mogelijk te beperken.
Dit is een voorbeeld van een technologische verzachting van het probleem (het is geen oplossing!).
Verder is er nog een wet uit de z.g. irreversibele thermodynamica die stelt dat de entropieproductie des te kleiner is naar mate het proces langzamer verloopt. 
Er is maar een voorbeeld uit de natuur, die tot de evolutie tot de mens geleid heeft; ....
die welke maar relatief weinig entropie opgeleverd omdat het zo langzaam gegaan is. Dat alternatief is hergebruik van alle natuurlijke middelen.
Echter, ook hier lopen we tegen de principes van de Tweede Hoofdwet aan omdat hergebruik een proces vraagt waarvoor weer energie en materie nodig zijn. Duurzaamheid kan alleen maar bereikt worden als voor het hergebruik alleen maar zonlicht nodig is (en dus geen ruimte, mineralen, fossiele energie, ....) en als de snelheid ervan gelijke tred houdt met de ingestraalde hoeveelheid zonne-energie.

In de eeuwen van voor het technologietijdperk was in belangrijke mate aan deze voorwaarde voldaan.
Dit omdat de basis vooral de landbouw was, heel grof gezegd is daar de eerste stap de fotosynthese het aan elkaar hechten van twee kooldioxidedeeltjes. Na deze stap wordt het eerste organische molecuul gevormd. 3 van deze eenheden vormen dan 1 suikermolecuul. Kort gezegd vormen 6 CO2 een suiker ( 1 C6H12O6). Meerdere suikers aan elkaar gehecht (polisuiker) noemt men het zetmeel. Door de vorming van suikerkettingen bewaart de plant de suikerenergie voor later. Dit alles doet een plant overdag met licht als motor en water als brandstof. En daarom zijn vaste en vloeibare fossiele brandstoffen vooral koolwaterstoffen.
De hele crediet crisis is nooit voorbij als niet iedere boer deze procesgang kan volgen, dan alleen is hij in staat probaat in zijn levensonderhoud te voorzien door hoogwaardige energie te produceren, dat is dat wat wij voedsel noemen, en daarmee zijn crediet weet om te zetten in probate middellen voor levensonderhoud! Het is hoogtijd dat het gedemoniseerde CO2 word vrijgesteld!


In gewoon Nederlands staat hier dat in elk geval twee vaak gehoorde uitspraken tot het rijk der fabelen moeten worden verwezen: “Wij gaan voor technologische oplossingen van het duurzaamheidprobleem”. Met technologie kan je basiswetten der natuur niet ongedaan maken; ....hoogstens kan je door slimme procesvoering de schade (en de schande) beperken.
Feitelijk stelt deze bewering dat je een perpetuum mobile gaat maken. “Wij moeten veel geld verdienen om de milieuproblematiek aan te pakken”. Ook dat is onzin omdat je, om dat geld te verdienen, de economie (harder) moet laten draaien en dat produceert onlosmakelijk nieuwe entropie.
Win-win situaties bestaan niet, hoe graag we dat wel zouden willen.
Met de huidige energie politiek en het theorema wat nu voorligt kan je de Wereld niet redden uit zijn crisis, oorlog voeren is bepaald niet zo best! Van e_on gaan we dan zeer snel naar e_off !
En dat zeker niet met een wetenschap die alleen op zoek is naar "Het verdachte Deeltje". Want die spendeert alleen Geld en Middelen van bestaan!
Iedere onnozele freak weet dat ze hun verdiende geld niet eens waard kunnen zijn!

Of het in andere woorden te zeggen; ....Boole sprak onder andere de woorden dat,
... er kan geen algemene methode voor de oplossing van vraagstukken in de theorie van de kansberekening worden vastgesteld, die niet expliciet ... die universele wetten van het denken erkent, die de basis vormen voor elke redenering...Gaddamme, word hier niet gezegd dat fantasie blijft wat het is!
Bij Boole was het logische verbonden met het gegeven gebeurtenissen. Hij wilde ook geen perpetuum mobile in zichzelf opbouwen. De krankzinnige wetenschap wel, ze wil haar eigen oogst binnen halen, maar ze moet hem eerst vinden! Waar is toch dat verdachte deeltje ????
Bij de generale arrogante geesteszieken van de empirische wetenschap en de politiek weten ze dat helaas nog steeds niet! Ze leiden aan een zieke, het is kennelijk een ledigheid tot aan de dood!

Zij die geen oplossingen willen zullen uiteindelijk hun eigen DNA kapot slaan, door de gebrekkigheid van leven wat hen nog voor ogen staat, deze staat van leven brengt de eindigheid en dood. Dit omdat ze volkomen los staat van het echte leven. Het echte leven wordt gedragen door de oneindige functionaliteit van de kosmos! En daar moet je gebruik van maken, anders leef je niet. Dat leven is voorbehouden aan de nieuwe mens, ofwel aan die mensen die zich weten te vernieuwen. De rede is heel simpel, ........ Een endogene functie, (de door mensen bedachte functie), kan wiskundig gezien alleen opgevat worden als een parameter vergelijking met x = T. Door dit te stellen, zal y, een functie van T zijnde, tegelijkertijd een functie van x worden. De parameter vergelijking
* x = T
* y = 2T
met T van -6 tot 6.
komt dus overeen met de functie
* y = 2x
met x van -6 tot 6.
Maar bewijzen voor het gestelde, dus bewijzen dat atomaire processen of welk proces ook hier of elders in de kosmos en eerder in de tijd niet sneller of langzamer zijn verlopen heeft de kwantum mechanica of enige andere wetenschap niet. Heren ga nu eens bewijzen dat ieder vergelijkbaar proces tot een zelfde tijdsverloop vervalt, ....zolang U dat niet kan, behoort U tot de krankzinnige exotische meute, de meute die alleen voor de hilariteit zorgt in deze krankzinnige wereld!
Er is geen zorg voor ook maar enig onderdeel van "De Natura Naturata" of "De Natura Naturans".
U kan onmogelijk wetenschapper, fysicus, of wiskundige zijn!
 Heren reset Uw leugens, reset Uw wetenschap! Of rot nu eindelijk eens op!

Als het menselijk denken louter zweert bij de eigen logica en grammatica, komt het nooit uit waar het hoort uit te komen, bij ‘het zijn’, de werkelijkheid. Om dat wel te doen, moet de mens zichzelf bewust geweld aandoen. De mens moet zich met opzet in de nesten werken en aan de hand van de aporieën die dat oplevert, door zijn eigen muren heen breken. Slechts dan komt de mens open te staan voor de realiteit. Die is immers dissonanter en verscheidener dan de louter logisch gedifferentieerde denkcategorieën kunnen bevatten. Slechts op deze enige manier komt er een ervaring van het vrij zijn, die overeenkomt met het dissonante karakter ervan. De mens vindt zijn kwintessens pas waar het tegen de eigen aporieën aanbotst en deze positief weet te beamen, bekrachtigen, bevestigen. Of wel; ....wanneer hij bewust zoekt naar de ‘opheffing’ van zijn ‘coherentie’. Denken mag en kan niet terug gaan naar de plicht voortdurend de eigen regels in herinnering te brengen. Dat is slechts de list het perpetuum mobile terug te willen brengen in de mens, alsof er wat te oogsten valt in het zelf, door de meest onmogelijke wensen uit te spreken. Alsof er een "verdachte" is, ....... Bij de generale arrogante geesteszieken van de empirische wetenschap en de politiek weten ze dat helaas nog steeds niet! Ze leiden aan een zieke, het is kennelijk een ledigheid tot aan de dood!

De waarheid is te herkennen aan haar schoonheid en eenvoud.
Richard Feynman (Nobelprijs natuurkunde 1965)
De coherentie en de eenvoud van de sociologie worden door niets zo bevorderd als door het inzicht dat het ancien régime, Robespierre, Napoleon, Hitler, Stalin, Derde-Wereldculturen en ook wijzelf hun grote of kleinere euvelen vooral hebben te wijten aan één gemeenschappelijke oorzaak: het door geweld, censuur, dogma’s, taboes, verdringing of doodzwijgen beperken van de vrije uitwisseling van argumenteren, dus van de rede.

 

Nardocus Filosofus