Hoofdstuk 29 De diepte van de twijfel

 Ieder intrinsiek feit is als enige mogelijkheid oplosbaar door er Uw liefelijke en goede zorgen aan te besteden, Intrinsieke motivatie is de brandstof voor het realiseren van uw passie. Zo wordt iedere stap naar en in de nieuwe Wereld gedaan, ofwel in de 'natura naturata' - die de eindige verschijnselen of bestaanswijzen omvat, welke voor hun bestaan van de oneindige natuur afhankelijk zijn, zoals het verschijnsel "mens". En waar de passie zodanig ligt dat......
 Degene die je wilt overtuigen, soms jou zal overtuigen en degene die je wilt verleiden jou zal verleiden.

De ontmoeting is daarbij nog steeds centraal, maar de passie richt zijn "pijlen" soms, "soms" is daarbij geen vrijblijvend woord. Er zal een intrinsiek motief aanwezig moeten zijn. Dergelijk motief kan niet zo maar even worden gearrangeerd, ....... dat is dus oppassen! Cupido kan zijn pijlen niet zomaar even richten, .....de diepte van twijfel mag U geen sinds onderschatten, Uw motivatie moet "oprecht" zijn. Het genot komt voort uit het realiseren van de motivatie, dat is niet zomaar even "iets", ze zorgt voor de broodnodige differentiatie. Het hele idee vanuit het materiële ego, iets willen hebben om er wat mee te doen valt daarbij automatisch in het niet! Daarom kan vanuit dergelijke situatie alleen een deceptie volgen. Cupido moet zijn pijlen wel goed weten te richten! Dat is uiteraard iets wat een mens moet leren, anders volgt het verpr(e)utste ongeval bijna automatisch.

En daarna staat in deze maatschappij bijna zeker de moralist bij U op de stoep, met de theorie van kijk eens, dat deed U vermoedelijk verkeerd. Doch het vrije denken wordt gelukkig niet bepaald door deze willekeur der fantasie, of de eenzijdigheid van de bijzondere ervaring of de dwang van het overgeleverde dogma. De wijsheid van iedereen bestaat er uit dat .....het denken uit zichzelf de wereld wil begrijpen, denken is een intrinsiek proces! Met een intrinsieke bezinning en een daaruit voort vloeiende motivatie! En deze zin komen de lijnen van de passie soms samen, of soms totaal niet. En nooit zal dat veranderen, .....doch onze voorouders hebben dit proces al duizenden jaren uitgevoerd, voor ieder mensenkind bestaat er een intrinsieke informatie bron, die hij heeft meegekregen bij de geboorte,  we ruiken, voelen, proeven, zien, horen, doen....er is dan nog geen taal! Laat staan de storende invloeden die we met ons Altruïsme en Atheïsme in het kind aanbrengen. Boven zijn Altruïsme en Atheïsme niet bepaalt een werkzame en overtuigende combinatie, zeker niet voor een kind, willen ze haar gelijk het gekkenhuis in hebben.

Onze informatie verwerken we dus oneindig veel anders als de dwazen onder ons willen beweren. Het "natura naturata" blijft een uitzonderlijk Goddelijk fenomeen. Slechts Spinoza en Cartesius zijn de genoemden in de Nederlandse wetenschap die zich niet ontdoen van dit oorspronkelijke feit, bij hen blijft de wijsbegeerte de kunst van het vrije denken, dat denken wat we zo nodig hebben, ter bevestiging van onze eigen identiteit. Doch de omvang van de behoefte om bevrijd te worden van vooroordelen en valse redeneerwijzen blijft enorm. En onder de oppervlakte van de samenlevend spookt het al naar revolutie, de werkelijke revolutie is daar slechts een fragment van. Daar men overal de burgeroorlog ziet ontstaan, heeft men al wapen gekletter genoeg.  De huidige levenspraktijk is er een van ascese en dood, die niet kan blijven voortduren. Cupido is omgeven door duisternis,.....daar waar het weten onbeperkt, onvoorwaardelijk, en in een zo volle zekerheid aanwezig zou moeten zijn dat het iedere innerlijke dorst lest, via het intrinsieke proces.




 
Ja, en daar zitten we mee, jammer he, maar de zielservaring is niet meer als een gevoel, verandering zorgt voor een vermeerdering of vermindering van de inhoud van het gevoel. Een overgang tot vermeerdering of vermindering van de volkomenheid, en dien ten gevolgen is de zielservaring bij het denken geen stilstaande, maar een voortdurend bewegende "neigende" , die zich in het ene geval voor doet als een lust en in het andere geval voordoet als een leed. Deze twee vormen van gevoelsneiging beantwoorden aan het stijgen of dalen van de denkinhoud. De passie is de uitdrukking van het leven in jezelf, het geeft een gevoel van ogenblikkelijke openbaring. Waarbij het materiële ego volkomen in het niet valt als regulerend en oorspronkelijk mentaal mechanisme. De zielentoestand van de mens, dus als onderdeel van het geheel, hangt geheel samen met zijn denken.  Zo wordt iedere stap naar en in de nieuwe Wereld gedaan, ofwel in de 'natura naturata' - die de eindige verschijnselen of bestaanswijzen omvat, welke voor hun bestaan van de oneindige natuur afhankelijk zijn, zoals het verschijnsel "mens". 

Als je met deze verklarende en openbarende natuur met een grote discipline weet om te gaan, is het de grootste ondersteunende mentale kracht in de mens. “Wat we verstandelijk proberen te begrijpen is alleen mogelijk bij wat verstandelijk begrepen kán worden, hoe diepzinnig het ook mag zijn, maar welke blinde heeft nooit de fluistering gehoord dat het Licht wel degelijk ís? En wie ondergaat dan niet deze Werking ín heel zijn blindheid, die bij ieder aanwezig is?” De rede wordt U aangedragen, het beeld is verlicht. De toepassingen in denken worden verbeelding genoemd en het andere denk onderdeel beslaat de toepassing van de rede.
De verbeelding kent de wereld uit het gewone verloop van de dingen, zonder innerlijk doorschouwend begrip. De dwaling is geen misgreep, maar een tekort aan begrip. De kosmische les is weleens waar beperkt maar compleet en adequaat. De dwaalmening berust dus heel gewoon op een kennis van het willen zonder de kennis van de oorzaken, die het willen in beweging zetten. De inadequate kennis is  de oorzaak van de dwaling, omdat zolang de mens niet door de rede denkt hij in dwaling verkeert.

Volgens de algemene levenswet, die in alle delen het zelfde is, het "natura naturata" ontwikkelen zich de organen van een levend wezen en oefenen zij hun verrichtingen uit. In het geheel van de boom werken wortel, stam, tak, blad en bloesem samen. En dat volgens de algemene wet van zijn eigen doen, daar het een en de zelfde wet is, die zowel de eenheid als de onderscheiding vestigt.
Uiteraard worden ook in de menselijke ziel de verrichtingen door de wet van haar wezen bepaald.
Er bestaat daarom slechts één waarde-onderscheid, een mens is niet wat hij leest en denkt, maar wat hij doet! En in de huidige situatie is het dus zo dat  we kunnen leven met twijfel en onzekerheid, en niet weten. En we denken dat het veel interessanter is om te leven zonder te weten dan met antwoorden die het mis kunnen hebben. We hebben zo ongeveer de antwoorden, en mogelijke overtuigingen, en een verschillende mate van zekerheid over verschillende dingen , maar we zijn niet helemaal zeker van iets, en in veel dingen waar we niets over weten, zoals de vraag wat het betekent  om iets te vragen waarom we hier zijn, en wat de vraag zou kunnen betekenen. We zouden denken over zoiets kleins, maar als we er niet uit kunnen komen, dan gaan we naar iets anders. Maar we hebben het niet om zomaar een antwoord te weten, om oplossingen te hebben.

En daarbij is alles Eenmalig, Erwin Schrödinger ......zie het zo
De wereld wordt maar eenmaal gegeven. Niets wordt weergegeven. Het oorspronkelijke en de weergave zijn identiek. De wereld uitgestrekt in tijd en ruimte is alleen maar onze voorstelling. Deze ervaring geeft ons niet de geringste aanwijzing over zijn wezen wat het ook zij behalve dat. Noch de carrière of noch de intelligentie maken de mens, het is dat welwillende gehoor voor deze waarheid dat de Mens maakt! De dwaling laat een verval zien in zowel altruïsme en als in atheïsme. Doch slechts wat uit het eigen wezen stamt heeft duurzaamheid. Gedachte en voorstelling kunnen opbeurend of belemmerend werken en onze levens energie bevorderen of tegengaan.
De kunst is dus het leed zo weinig mogelijk de overhand te gunnen, snap U hem? Alleen de redelijke gevoel 's gesteldheid is een vreugd.
Daarbij is dus de activiteit  daartoe verreweg de verkieselijkste, de ziel in activiteit heeft een veel hogere graad van denken, werkelijkheid en volkomenheid. Daarbij staat het ene ten diensten van het andere, dergelijke ziel 's-toestanden worden dan ook het meest gewaardeerd! 
Maar het moralisme en het eigenbelang behoren niet tot de toepassing van ook maar enige vreugd, kijk naar je zelf, beoordeel niet eerst een ander, dienaangaande bestaat het deugdzaam handelen in een leven uit een leiding vol liefde en rede. (GOD GENOEMD)
Spinoza vind dan ook dat de ziel op zich geen passie kan hebben, ze is dat belangrijke gevoel 's element. En wat als ze uit hoofde van haar gevoel iets niet zou mogen ontkennen? Dat is dan het einde van haar verhaal, het einde van haar oprechte werking! De ziel levert een redelijke gevoel 's ervaringen, dus het is een vreugd haar te kunnen gebruiken, ze levert de mens zijn oprechtheid op, een van de zachte krachten die we nodig hebben op het eind. Zodat niemand aan de oprechtheid van zijn medemens hoeft te twijfelen.
De vreugde is zelfs de natuurlijke gevoels-toon der redelijke zelfbevestiging, het is een vreugde oprecht te kunnen zijn!

De zachte krachten zullen zeker winnen op het eind! Wilt U dat de mensen even aanleren, heren van de wetenschap? Ja, U houdt niet van de Heilige eed van Hippokrates, ik weet het, .......maar let op, de Goden weten "in concreto" hoe het zit, ieder mens heeft zijn eigen formaat en zijn eigen identiteit. En dat leren oprecht te functioneren levert een enorme gedrag 's verbetering op! De mens heeft nu eenmaal een verbondenheid met zijn schepper die niet anders als transformerend kan werken, we hebben het niet voor het kiezen. En zo werd alles op een bijzondere manier gesorteerd. Niemand zal dan ook de deugd van de ander kunnen nastreven! Egoïsme is zo iets doms, je houd het niet voor mogelijk. Ieder die nog een taak in dit leven heeft die zal hem ook vinden, al wat voortreffelijk is, is moeilijk te bereiken en zeldzaam, maar zo is het met iedere taak, maar ook de vreugde en waardering is navenant! De activiteit is een grootheid van de ziel die zich ten eigen opzichte als geestkracht en ten opzichte van anderen als edelmoedigheid voordoet. De zedelijkheid krijgt zo een bijna automatisch intrinsiek karakter, zij is een gevolg geven aan de inspraak van onze eigen intrinsieke redelijke natuur! Het is de kracht die je wapent met moed vertrouwen en liefde, die past na het zien van de werkelijkheid om jou heen. De moed die jou vertrouwen geeft in de toekomst. Ja, want wat ik haat kan ik nog steeds niet begrijpen, ik moet zo het goede wel overhouden, denkt U ook niet? Zo stap ik met grootst mogelijk passen, vol vertrouwen, de nieuwe wereld in.

Het meest verbazende is uiteraard dat dit intrinsieke karakter van deze grootheid de wetenschap volledig onbekend is, en uiteraard is dit opnieuw een bewijs dat Fysica, biologie, geologie, astronomie, psychologie, maar ook de politiek enzovoort - onmogelijk ook maar een enkel deel van onze eigen redelijke intrinsieke natuur uit kunnen maken! En de natuur weet dat zonder enige twijfel. (Richard Feynman)
 De krankzinnige dwazen kunnen ons van alles op de mouw spelden. Maar het zedelijke is een gedraging naar de wet van onze eigen natuur!
De ontkenning kan ons hopeloos ziek maken, verbouwen tot een psychopaat of erger. Het is een onderdeel van de bewuste ascese. Die leidt zondermeer naar eindigheid en dood! Hoe wil je het eigen DNA aan stukken slaan?
Hoe wil je dit voorkomen, en begrijp je nu dat dit kan!
  Heel gewoon moet er herkenning en erkenning komen van dit feit als intrinsieke wet, zodat de ziel opnieuw zijn oprechtheid naar voren kan brengen.

 
Zo gaat het nu gewoon vaak, maar in alle oprechtheid, het is niet nodig.
De huidige wetenschap is op geen enkele manier oprecht te noemen! Men speelt in op de lieve twijfel, ook wel de theorie genoemd, wat een drama! Wat een nodeloze ziekelijke flikker bende! Zij die niet bereid zijn zich aan te passen, ze gaan hun ondergang rechtstreeks tegemoed! De bewuste ascese en de dood wacht op hen! En verder heeft ieder ander mens toch wel wat van oprechtheid en zijn zielenwerking begrepen.
Maar verder, .....Parmenides zei het al, "al wat is" is noodzakelijk één. Dus zal er zeker ook een tijd van vrede, zekerheid, en standvastigheid voor alle anderen zijn, die U nog niet eens bij benadering voorstellen kan, zo rijk, zo oneindig mooi. Niet dat geboorte, leven, en dood niet meer zouden bestaan, maar elke verandering hoort heel gewoon bij dat éne, tussen geboorte, leven, en de normale dood staat een mooie overgang. Als het blad, de bloesem, en de bloem van een boom. Maar meer zal het niet worden, ergo, al wat is, is onveranderlijk. Maar we hebben het wel over het geziene en het ongeziene, en geloof mij, beide zijn schitterend mooi. Daarom ook, kan ik er zoveel vertrouwen in hebben. Voor mij is het heel duidelijk, uit liefde zal alles U ontnomen worden. Daar waar alles één is, is er een mooie tijd van komen en er is een mooie tijd van gaan.
Ik heb geen enkele twijfel over de schepping, zijn schoonheid, zijn sterkte, zijn oneindigheid, en de nieuwe mens. Mits hij zijn actieve ziel juist, dus oprecht, gebruiken kan. En dat heeft hij moeten leren, "al wat is" is noodzakelijke één, dat is een machtige uitspraak voor de mens, maar niet voor "GOD", in het licht van de evaluerende schepping. Er kan in die zin niets gedacht worden, de kosmos ontwikkeld zich van a naar z doch zodra de ziele werking er is moet de mens hem leren gebruiken. De mens evalueerde zo ongeveer, in hoeverre hij met deze schepping bekend is, dus anders om. Maar zoiets kan niet zomaar gedacht  worden, het moet eerst herkend en erkend worden als wetmatigheid door de denkende mens. Zoals ik het hier boven beschreven heb, .......beter kan ik het niet omschrijven.
De Thora is dus wel degelijk een bijzondere "Goddelijke Wet", met als inzet de liefde en de rede, althans zo is hij door de mens te begrijpen.  "En er zit niets lelijks aan, .....niemand meent het oprechter met ons" . En zo Spinoza hem omschreven heeft, zal hij misschien miljarden Jaren verkeren. En er is geen enkele rede om het nieuwe wat komt te vrezen! In alle oprechtheid mag ik deze garantie aan U geven!

 Er was slechts één wetenschapper op deze hele wereld, die echt oprecht te noemen is, zijn Naam ; ....Richard Feynman


 


Dit vertel ik U namens allen, de duizenden Grote Geesten, de Hebreeuwse levieten en heel het liefelijke en zoete collegianten leger. De Geestelijke vrijheid van de mens ontbreekt nog steeds, terwijl alles al in het licht van de eenheid is doorschouwd, wij zijn er dus klaar voor die vrijheid te winnen! Mooier en voortreffelijker konden de Goden het niet maken ..... Lach daarom om Uw inhoud, Uw begrip, want uit liefde zal het U ontnomen worden, zo ligt het ook met uw succes in de nieuwe Wereld!
 
 Nardocus Filosofus