Hoofdstuk 25 De armzalige geschiedenis

Er is een wezen op deze Aarde die de armzalige menselijke geschiedenis direct naast zich neer kan leggen, alsof ze niet bestaat. De Gnosticus kan profiteren van een ongekende bijzonderheid, iedere oplossing kan hem gegeven worden in een zelfde nouminale moment. De oplossing die gegeven wordt in dat moment is steeds een vergroving van een eerder nouminaal moment. Het gnostische proces bestaat als zodanig uit één grote doorgaande werking. Het is zo iets als een oneindige stuwing; ....  “Stuwing heeft oneindigheid in Ruimte en Tijd voor zich door eigen verbinding in on-tijdelijkheid. Het houdt dus de verbinding tussen evenwicht en harmonie die tot het door God gestelde doel moet voeren. Welke God? Wel die rechtgeaarde God, die gelijk doordringt tot de kern!
In deze Gnostische mogelijkheid kunnen ook heel subtiele weerstanden liggen tegenover de werking van deze Stuwing. In Christelijke termen zou je het Genade kunnen noemen, die altijd met je bezig is ondanks de weerstanden en de angst voor het gene wat nog niet ervaren is. Maar vrees niet, Gods genade bestaat in essentie uit liefde, Liefde is de kracht waarmee psychés van verschillende individuen elkaar aantrekken. Liefde wil alle psychés met elkaar verenigen. En wie dit niet aanvaard moet ook zijn woordenboeken maar sluiten, want dit is niet als een logica waarde in te schatten. Het kan je alleen maar overkomen, op dat moment! Ja, het is dus waar, ......vele mensen zijn bang voor de Gnosis, omdat ze ons niet het gevoel geeft, op deze grond sta ik en ik voel me veilig. De Gnosis, je moet hem kennen om zijn resultaat in de mens te kunnen begrijpen! Maar ik kan U vertellen, als Uw hart in zijn volheid ontwikkelt is kan U werkelijk bijna alles, U kan werkelijk iedere uitdaging aan die op Uw pad ligt. Het praten over het eeuwig NU, zittende in de tijd, dat wekt de gnostische vraag; .... waarom blijf je dan zitten - in dit weten, wat nog geen kennen is, terwijl ze in een enkele nouminale fase kan worden opgelost!


Richard Feynman kon het omschrijven als een axioma, maar wat waar is zal hij U nooit kunnen zeggen, en kenners weten hoe hij het heeft omschreven. Er zijn namelijk twee fantasieën voor het fenomeen van de totale energie, waar zo'n resultaat uit voort zou moeten komen.

  1.  E_{totaal} = E_{uitwendig} + E_{inwendig} , enE_{totaal} = E_{inwendig} + E_k = m c^2 ,
En vervolgens is c totaal niet onderbouwd, en de massa en de energie zijn tot twee keer toe verzelfstandigd. Wat uiteindelijk alleen maar mogelijk is als de wet van het bedachte deeltje waar is; ..........
  • A is zowel A als niet-A of
  • Ieder ding is zowel A als niet A of
  •  Ieder ding is alles
Doch in menselijke termen gedacht kan dit niet anders als waar zijn. De hele consequentie van de wet voor het bedachte deeltje dekt namelijk zijn lading, we leven, denken, en rekenen vanuit een filosofie die op geen enkele manier waarheid 's functioneel is! Maar de Gnosticus kan ervaren dat hem een steeds groter deel van de waarheid in één enkel nouminaal moment kan worden gegeven!
God zorgt voor Stuwing in de Persoonlijkheid, zo zorgt hij voor de omkleding van het unieke;.... het Unieke in de Kosmos is en blijft Gods Geheim. En al zijn functie blijkt tot oneindig te gaan, dat staat haaks op het eigenbelang. En onze gewendheid als mens om alles te zien zoals het in de schepping wordt getoond en er dan van uit te gaan dat het zo is en niet anders, en daar maar even een verhaal bij te vertellen, "van zo geschiedde het", valt hierbij volkomen in het niet. Genesis, zit dat bijbel boek zo in elkaar?
Staan we als menselijk schepsel tegenover de Schepper met alles wat er voor ons ligt? Dat is geen kleinigheid en lijkt soms op 't wrede af. Maar ik kan wel vertellen, die gewendheid van ons is het zeker niet, dat is slechts armzalige geschiedenis!
De mens heeft nu eenmaal een verbondenheid met zijn schepper die niet anders als transformerend kan werken, we hebben het niet voor het kiezen.  Maar dat maakt de daad zoals iedereen hem in zijn volheid kan kennen goddelijk; ....Het leven is een belevend leren, en het strook of valt in lijn met wat je geloofd. De universele weg of de scholing 's weg beperkt zich niet tot het lezen van boeken maar manifesteert zich in het hart als overtuiging, in het hoofd als kennis van zaken en in de handen als daad van een nieuw leven, zonder gedwongenheid maar als een volstrekt natuurlijk proces. Want een mens is niet wat hij leest, maar wat hij doet.
Alle werk en ambacht,
het bewegen van armen en benen,
elk bewegen van een twijg,
sluit aan bij de manier waarop Ptath handelt:
ruimte gaat open,
het hart onthult,
de stem maakt helder, het leven schept.
Ptath is Egyptische benaming van een schepper-God.

 
Eerst moest gekend worden wat niet echt is, opdat dit weten gekend werd! Dat ging over het lijden van heel veel levens spanning heen om tot het kennen te komen. De gnosis moest toch wel daarmee te maken hebben, en ze moest wel juiste begeleider zijn. Maar zie hier, God doet U een belofte, met de nodige liefde kan iedere gnostische vraag in een enkele nouminale fase worden opgelost!
We hebben wellicht allemaal een hoop tégen op lijden en het is ons niet vreemd het verleden dan een zetje na te geven. Eigenlijk geven we daarmee op een specifieke manier te kennen dat het verleden op een specifieke manier in ons werkt. Ze is veelbelovend in zinvolheid, veelbelovend in gnostische zin. Dit onderkennen is de eerste fase van gnostische proces!
Ligt 't ons zwaar op de maag dan spugen we het uit, als iets wat we niet willen verteren. 
 Als je het mensenleven ziet moet je eigenlijk diepe bewondering hebben voor wat de mens in een als ongewenste gekende levens staat toch volbrengt, ondanks wat hij is. Dit moet wel samenvallen met HET wat zich voortdurend in je voltrekt, het gnostische proces! Wat een schitteren proces!

Ik ken het gnostische proces, ik ken de diepste spanningen, de zweethanden die er altijd waren, maar er is en was ook geen grotere triomf te bereiken. Er is niets mooiers op deze Aardbol als het gnostische proces, de ontmoeting met de innerlijke meester is het grootste fenomeen op de Aarde, die er in zijn volle werkelijkheid is! Het is gewoon zo dat iemand die de gnosis niet kent op geen enkele manier weet waar aan en waarmee hij goed doet. De hele simpele reden daarvan is, dat hij geen geleide heeft in de hele moeilijke perioden, daarom blijft het gros van de mensen zitten in het weten wat nog geen kennis is! Terwijl ik niets anders kan doen als het te beschrijven, om er maar zo mogelijk iets van te vergeten! Anders zou ik letterlijk bijna alles wat ik onderzocht heb in te grote proportie weten. En ik doe al zo mijn best om het vergeten, maar het schijnt niet te lukken, niet te mogen, schrijven dus maar weer. Sorry, maar ik ben nog steeds de woestijnvader die ik altijd was.

 
En wat er verder nog wordt gemeend en gedacht, is alleen bekend aan het materiële ego. En dat kan ik nog bewijzen ook!
Elk individu dat zich bezighoudt met een onbepaalde hoeveelheid van het anderen, bijvoorbeeld een stuk geschiedenis, hij reduceert het in zijn gedachten tot materie. Hij wil er iets mee doen!
Zelfs wanneer hij van de aangedragen materie heiligen zou willen maken, denkt hij toch als ‘materialist’.
En wanneer hij deze heiligen ‘gelukkig’ zou willen maken, dan denkt hij over ze als over een soort van vee.
Want de tussenkomst van de kwantiteit (de presentant van de algebraïsche operator van Boole) transformeert noodzakelijkerwijs datgene wat geteld of geëvalueerd wordt.
Als je mensen telt, tel je zakken.
Als je tot een menigte spreekt, spreek je tot een kind.
Als je een volk bekeert, dresseer je een hond
Als je het goede voorbeeld geeft, kweek je schapen.
Als je een theorie neerzet, wacht je op de popularisatie en validatie.
Als je een symbolische operatie wilt uitvoeren, dan stel je x+x`= 1
Als je de goede staat van denken wilt ontvluchten, schrijf je een stukje armzalige geschiedenis met uitsluitend trivia er in.

Maar als je één voor één te werk gaat, en je handelt afzonderlijk in de differentie, kun je elk apart verrijken en je verrijkt met zekerheid jezelf. Degene die je wilt overtuigen, zal soms jou overtuigen en degene die je wilt verleiden zal jou verleiden.
Maar als je je wijdt aan de onbepaalde veelheid, pas dan op dat ze je er niet toe brengt om alleen nog maar te denken aan wat ermee gedaan kan worden. Want dat past dan ook totaal niet in de universele scholing 's weg, dat past alleen bij het materialistische ego! In de zotte-huizen van de politiek en de empirische wetenschap vinden ze het zelfs leuk om de zwakste partijen in onze samenleving achter het behang te plakken, met hun welsprekendheid en hun theorieën en heel wat  "geschiedenissen" alsof die daartoe legitiem zijn.

Deze instellingen en instituten ontstaan, ontwikkelen en functioneren in een patroon van zelf-organisatie, hun geschiedenis legt altijd vast dat deze verder gaat als de bewuste bedoelingen van de betrokken individuele mens.   Daarom is het onmogelijk klare taal te spreken over het rechtvaardigheidsgehalte (in casu het vrijheidsgehalte) van de democratie waarin we leven. We zijn zozeer gewend geraakt aan het hedendaagse debat over samenleven en samenlevingsproblemen dat het niet doorzien wordt dat daar slechts zintuiglijke verlangens worden ingevuld door persoonlijke voorkeuren uit te spreken.

En U raad het al, de tussenkomst van de kwantiteit (de presentant van de algebraïsche operator van Boole) transformeert ook daar noodzakelijkerwijs datgene wat geteld of geëvalueerd moet worden. Bij het CBS en de institutionaire wetenschap, doet men niets anders! En bij het centraal planbureau wordt het nog erger, ... 75% van de belanghebbenden moet instemmen met plannen en enquêtes, dat zal leiden tot grotere acceptatie! En ondertussen speelt men natuurlijk in op de "allerleukste" onderbuik gevoelens om zoiets te bereiken.
En morgen? Morgen is het weer zo.....! En zo ontstaat dan de meest armzalige statistiek en zijn opvolgende armzalige sociale geschiedenis! Noem het maar de buit der dwazen, meer zal het niet blijken te zijn!


Speel niet in op onderbuik gevoelens!
Dat is niet zo best; .....
"De onderbuik is een ondankbare stakker, onthoudt nooit voorbij de gunsten, het wil altijd meer morgen."

Aleksandr Solzjenitsyn , Een dag uit het leven van Ivan Denisovitsj 

Hoe moet ik het U in Gods naam vertellen, de meest armzalige geschiedenis op deze Aarde is op te lossen met het mooiste fenomeen in de kosmos.  
,.....Lach om Uw inhoud, Lach om Uw bezit, want uit liefde zal het U ontnomen worden! Laat Uw geschiedenis niet het verhaal zijn van de ondankbare stakker, want dat is een armzalige geschiedenis.
Door niet uit eigenbelang te handelen bereik je de levensvervulling, niet anders.
De hemel houdt lang stand
en ook de Aarde blijft bestaan.
Wat is het geheim van hun duurzaamheid.
Houden zij zolang stand omdat ze geen eigenbelang kennen?

Een wijs mens wil daarom achteraan staan
Hij vindt zichzelf vooraan terug.
Een wijs mens kent geen eigengelang.
Hij weet zichzelf verbonden met alles.

 
Ik werd geboren met een aard die sterk van zelf gaat naar de kern van alle zaken.
Maar veel stond tussen mij in en mijn werk.
Groeiende heb ik dat op zij gezet; ....
het werd al lichter, alle duisters braken en ik zag liefde als de levenswet.

 
Henriëtte Roland Holst
 
 Uw geestenzoeker, met de duizenden grote geesten, en heel het liefelijke en zoete collegianten leger in zijn bagage. Mooier en voortreffelijker konden de Goden het niet maken .....de Zachte krachten zullen zeker winnen in 't eind.....dit hoor ik als een innig fluisteren in mij. Zoo 't zweeg zou alle licht verduisteren en alle warmte zou verstarren van binnen. En wat er verder nog wordt gemeend en gedacht, is alleen bekend aan het materiële ego, dat was het wat het doet verstarren, dat moet je dus niet hebben van binnen.
 
Nardocus Filosofus