Hoofdstuk 77 Verleden 

Wat betreft het verleden kunnen we tot een oplossing komen,......
Want het is nog steeds een Goddelijke Komedie-achtig bezoek aan ‘de hel’ vol gejammer en geweeklaag en aan het Paradijs, waar de hoofdpersoon aan zijn Gids vraagt: "Wat zijn ze met weinig in hun vredige gelukzaligheid, vergeleken met al die ontelbare weeklagende menigten die we gezien hebben onderweg! En mijn metgezel antwoordde: Het zijn er maar heel weinig. En ik verzuchtte: Moet dat altijd zo blijven? En hij antwoordde: Heeft de Natuur al die kindertjes vernietigd? Heeft de Natuur al die gebreken en misvormingen voortgebracht? Heeft de Natuur al die zwakzinnigheden en krankzinnigheden veroorzaakt? Of was soms de belangrijkste vernietiger en voortbrenger de onwetendheid van de Mens die de Natuur geweld aandoet? En de armen, gevangenen, soldaten, asceten, priesters, edellieden en koningen; waren zij het werk van de Natuur, of het gevolg van de verdorvenheid van de Mens?" Mijn constatering in deze materie: .......een Ziele-Maatje heb ik nog steeds maar heel erg weinig gezien.


Een ziele-maatje zou het leven makkelijker moeten kunnen maken, doch elke kennis steunt op ervaring, vanuit de objectieve wereld wordt ons niet de ware kennis verschaft. Dan is de enige manier om het wezen van het lichaam volledig te kennen --zowel uitwendig als inwendig-- je er mee te identificeren ofwel er één mee te worden. Alleen als we er één mee zijn, kunnen we het in zichzelf leren kennen. Dan nemen we volledig waar en niet slechts het verschijnsel in deze wereld. Daar is tijd voor nodig, we moeten in de objectieve wereld leren met elkaar te existeren, te bestaan.
Maar hoe moeilijk is dat als de Goden niet met ons verder willen gaan? Moet de macht van de illusie dan blijven gelden? Als het aan mij ligt niet, maar daar bij past een houding die belang hecht aan de verwerkelijking van het wezenlijk menselijke, laat dat goed tot U doordringen. En daarbij is wat ons werkelijk eigen is één. Vandaar dat de menselijke liefdesdaad gekozen is als symbool van deze mystieke ervaring, het is een hartstochtelijk streven één te worden. Waar nu de vereniging van het brein of twee breinen met de zintuiglijke vermogens het leven als eenheid mogelijk maken, zou ik mij ook maar eens afvragen of het brein in de mens wel onafhankelijk kan handelen, zonder ogenblikkelijk de dood te veroorzaken.
Daar bij kom ik tot de conclusie dat apathie toch wel erg ziekelijk en dodelijk is. Toch wordt ons dus onherroepelijk de taak opgelegd met elkaar te bestaan ofwel te existeren. Maar dat kan in de objectieve wereld alleen maar als je één voor één te werk gaat, en je afzonderlijk handelt in de differentie, kun je elk apart verrijken en je verrijkt met zekerheid jezelf. Degene die je wilt overtuigen, zal soms jou overtuigen en degene die je wilt verleiden zal jou verleiden.  De vele druktes uit die zelfde objectieve wereld heeft U niet alleen niet nodig, Uw brein kan ze zelfs totaal niet aan, U faalt altijd door Uw beperktheid. Ik zou de mogelijke hulp maar eens inroepen, .....

Veel mensen hebben dan ook terecht slechts op oppervlakkige wijze kennisgenomen van de natuurwetten zoals deze in de loop van de 20ste eeuw zijn ontrafeld,
volgens de debielen en De Groot Debiel Meneer 't Hooft.
En menen dat deze nog voldoende ruimte zouden bieden voor verschijnselen die nu nog niet begrepen worden, zodat we deze ‘paranormaal’ noemen. 
Doch we hebben inderdaad niets meer uit een schoolkrant voor te lezen. Ze blijken het dus zelfs toe te willen geven! En dat onder de conditioneringen van de krankzinnige wetenschap. We zitten in het stik donker, al het licht wat we nog hebben bevind zich in ons eigen hart. En ik vergeet zo mezelf, en laat zo heel mijn gedachteonrust liggen,.....broeders en zusters zet alles stop, ik meen het! Want alles zal toch "zo wie zo" moeten worden teruggebracht naar het mogelijke interactieve denken!

Want de moralist blijft een dwaas die de vreemde fantasie als mogelijkheid toelaat, "om van andere mensen verborgen te houden maar anderen tevens in het verborgene te haten" Dat zoiets werkt geloofd U zelf toch zeker niet meer! Ja, en daar in de Hemel weten ze ook dat dit niet werkt. Maar die realiteit moet je op Aarde verteld worden. En dat moet je nog eerlijk verteld worden, anders houdt men inderdaad een comedie over! 

De inhoud van deze pagina komt zelfs uit de noodzaak voort om dat maar even te melden, maar de noodzaak om van het verleden los te komen is er toch verwoord in de zin; ......."Maar laten we wel over het heden praten, zoals gelijktijdigen over een gelijktijdige praten. Ik hou niet zo van dwazen die dat niet doen. Ik bedoel, als het Nu een gelijktijdigheid is, en dus ook vrijwel als eenheid ervaren wordt, zou dat toch geen probleem moeten zijn! Ik zeg dus niet dat het geluk uit het verleden niet mag tellen .........want dat moet het juist wel!
De aard van de ziele-persoonlijkheid wordt er door versterkt, het geeft zelfs de wezenlijke verbetering van het gedrag, we hebben hiermee namelijk de elementen voor de verbetering uit het veleden. In het verleden en uit het verleden komen en waren er "brein-activiteiten" die we op een gelukkige manier moeten weten te herplaatsen, dit om het interactieve denken mogelijk te maken. 
Deze zijn; ........
  1. De vaststelling van de feiten, die bij de activiteiten gebruikt worden. 
  2. Dus niet de valse feiten, maar de feiten die voortkomen uit de geestes ruimte "Die identiek is aan het Universum van Pythagoras".
  3. Die feiten die zo gestructureerd zijn dat, .....De som van de stromen naar elk knooppunt NUL zijn.
  4. Waar men de verbeelding heeft om alle mogelijke vergelijkingen op te lossen.
  5. Waar men de gelukkige herinnering heeft uit het verleden, .....en zo de ware natuur der dingen rechtstreeks is te ervaren. Het Gaat hier dus om de QED, deze komt voort uit de mentale eigen innerlijke en uiterlijke waarneming die leidt tot de exacte kennis van de dingen
  6. Ze funderen de mentale activiteit van de feiten door rechtstreekse duidelijke bewijzen.
  7. Deze bewijzen zijn ook rechtstreeks te beschouwen door hun puntmassa M als een transponder te bezien . Want voor een puntmassa  in een conservatieve energiepotentiaal  is de Lagrange-functie het verschil tussen kinetische en potentiële energie. 

Maar Let wel, deze eeuwigheid die ik hier beschrijf, kent geen tijdsduur,
geen wanneer, geen vroeger, geen later, er is geen eeuwige duur.
De kosmische pragmatiek is slechts een zijn.
Dat wat er werkelijk in wordt toegekend kan dan ook slechts bestaan!
Hemel, aarde, en wording zijn ook de mens beloofd.
Meer als deze belofte is er niet; ......
de algemene natuur is niet voldoende ter verklaring!
De drie enige componenten van Uw leven, ze zijn leven, energie en bewustwording.
Als het Uw werkelijke wil is te leven,
en niet aan de algemene ontwrichting mee wil doen,
dan kan U slechts op deze Geestelijke Grootheden steunen. 
Er is "Denking en Uitgebreidheid", deze twee drukken voor ons brein een onbegrensd eeuwig wezen uit.
Het is het intelligibele wat ons als de uitdrukking van ons eeuwige wezen kent, zo het ons is beloofd.
En er is voor theoretische causaliteit geen plaats.
Een mogelijkheid bij gelijkblijvende omstandigheden (ceterus paribus), ......daar houdt het heelal nu eenmaal niet van.
We moeten ons wezen doorgronden zoals het ons is beloofd.
Het gaat daar bij zeker niet om de universitaire feiten kennis, maar weldegelijk om het tot -zichzelf-komen en in de waarheid komen.
De ziele-persoonlijkheid wordt daarin erkend, als het wezen dat de expressie kent, zoals ze ons is beloofd, maar zoals ze zich ook aan de medemens manifesteert, .......
Ja zelfs veel meer dan in het licht van de eigen persoonlijkheid.
Want alle weerklank voltrekt zich in het brein, met de mate zoals ze zich openstelt, voor al het andere, zo wordt de persoonlijkheid van het zelf ervaart, en komt de expressie duidelijk en communiceerbaar tot stand, .........

Het is een leerproces dat in de mens geleidelijk zal evolueren, mits .....
de mens tracht zijn gedrag in overeenstemming met de inhouden van onze ziel te brengen.
Het leerproces veronderstelt verbetering van gedrag, en de mogelijkheid tot een juister gedrag.
Met andere woorden, het begrip komt tot stand bij waarneming van realiteiten.
Ze is een waarneming die tot gevolg heeft dat de actualiteit van deze realiteit "toevloeit" aan ons brein, zoals het ons beloofd is. Ze voldoet in ons brein als vorm van begrip of voorstelling.
Ze is zelfs een voorstelling die hoort bij het ethisch noodzakelijke, voor een ieder.
Een concept of voorstelling kan zich voor homo Universalis plaatsen als een universeel begrip.
Wat in het geheel wel degelijk de bedoeling is.
De huidige wetenschapper heeft slechts zijn theorie met "enige" actualiteit, maar geen bewijs van ook maar "enige" realiteit! Het ontbreekt hen aan universeel begrip!
En het ontbreekt hen werkelijke eigen realisatie, men brult maar wat over "bewijzen", doch het objectieve bewuste ontbreekt.
Zo zijn actualiteiten op zich aanwezig, maar als realiteit nog zeker niet geïnduceerd.
De beste training is degelijk: .....werk aan de zich openbaren kosmos mee!
Zo doende is de mens het meest betrokken bij zijn eigen realisaties, zijn eigen besef .......
Zo wordt de mens "wat hij doet" , er zijn namelijk in de intelligibele wereld en onze ziel nog duizenden actualiteiten die we nog niet hebben beseft.
Een mens wordt geroerd door de macrokosmos, welk onderdeel het meeste is van het fysieke participium.


Doormiddel van lezen trekt men de microkosmos omhoog, maar het bemerken van het "onnatuurlijke punt" is GODS_ONMOGELIJK, want ten eerste kan dat niet, daar de neiging van een lichaam om zich tegen versnelling te verzetten (inertie) geen intrinsieke eigenschap van het lichaam als zodanig is, maar een gevolg van zijn interactie met de overige materie in het heelal. Zozeer wordt alles Relationeel bepaald dat de wezenlijke relativiteit, die je met deze statistiek aan wil tonen, door er vele relativerende vragen bij te stellen, niet kan bestaan. En Euclides vertelde het ons al, in mijn wiskunde heb ik "meer-als-drie" dimensies nodig. Namelijk een extra brein voorwaarde, .........
De vragen worden gesteld in het participium van de taal, daar bij is de mens niet wat hij doet!
Een participium is een van het werkwoord afgeleide vorm, die wij deelwoord noemen. Het gedraagt zich als een bijvoeglijk naamwoord. Ze kunnen in iedere willekeurige naamval, geslacht en in enkelvoud of meervoud voorkomen. Het Latijn kent drie participia:

1. participium praesentis activi (p.p.a.): het onvoltooid deelwoord
2. participium perfecti passivi (p.p.p.): het voltooid deelwoord
3. participium futuri activi (p.f.a.): het deelwoord van het futurum
Het  deelwoord wordt nog steeds in alle vormen van het heidense en misdadige participium gebruikt. 
In die vorm wordt ze ook wel een epifenomeen genoemd,........hoe kan de mens zich in de aard van zijn actie vergissen? De aard en de hervorming van het voltooid-deelwoord is een ramp, en bij de wetenschap altijd een regelrechte leugen! De discrepantie tussen de taal en de fysica is niet eens uit te leggen! Het participium van de taal heeft 3 delen, het participium van de fysica heeft 2 delen, daarbij is voor een puntmassa "m'' in een conservatieve energiepotentiaal  de Lagrange-functie het verschil tussen kinetische en potentiële energie.
Dus ik constateer het maar, bij het logisch kosmisch denken hadden we al sinds Euclides extra brein-voorwaarden nodig! Euclides had de discrepantie tussen de fysica en de taal al bemerkt!
Euclides heeft ons op deze waarheid gewezen en de Homo Universalis heeft pas "goed" gewezen op het feit dat; ......de actualiteiten van het leven zich voegen naar de ontvankelijkheid van het brein!

Zo wordt het enige antwoord gevonden op het feit dat; .........actualiteiten een rol spelen bij het opwekken van beelden in het brein!  Het beeld impliceert in samenhang met de waarnemen van de dingen een vierkant (beeld), maar dat is nog steeds geen Kosmische realiteit! Euclides constateerde dat ALL in zijn wiskunde, daar horen breinvoorwaarden bij!
Vandaar mijn "inleiding voor all". Maar dat is slechts een inleiding, maar zeker geen inwijding, zo als de kosmos in elkaar zit!

Nardocus Filosofus