Hoofdstuk 18 Dingen om te weten

1•
Waar de computer zijn intelligentie heeft, is voor mij geen vraag meer! Hij zit in de zelfde hoek als bij de mens, zijn ontwerper en programmeur en gebruiker! En de hoek waar de mens zijn intelligentie ligt is via de gnostiek te analyseren. De hele truc van de Gnosis is namelijk dat de gnosticus op de veelbelovende levenservaringen, die hem ter oren gekomen zijn, leert te reageren.
De menselijke intelligentie is gnostisch van karakter. De menselijke intelligentie is zoekende naar de meest veelbelovende ontwikkelingen! En dat is niets meer als de poëtische kwaliteit die we al miljarden jaren van de mens kennen. De mens heeft zelfs geen andere intelligentie, daar de vraag op zich al als een demon is voor de meeste mensen. Wie veel met conflicten bezig is, weet dat het duel nauwelijks wat oplost, omdat de filosofie niet waarheid `s functioneel is, omdat het denken niet zorgt voor het bestaan. Het is de liefde die zorgt voor het bestaan, het is de liefde die zorgt voor de veelbelovende ervaring. En de studie naar de vele verzamelingen gaat alleen maar wat voorstellen als je de volle historie kent, met daarin aanwezig de veelbelovende ervaringen.

Daar nu, met dit alleen maar door het leven te ervaren gegeven, daaruit distilleert de mens zijn goede veel belovende toekomst. De intelligente computer moet het doen met het zelfde gegeven, alle vliegtickets worden al met dit systeem uitgegeven tegen de beste prijzen! In wezen leven we in een woestenij, en wat orde brengt is alleen maar te oogsten uit een zo compleet mogelijke relevante historie!

Hierin vindt men de enige parallel tussen het computerbrein en zijn equivalent, het menselijk brein! Zo trachten we in de moderne wereld onze veelbelovende ontwikkelingen vast te leggen. En ik kan U nu al vertellen, voor alle krankzinnige wetenschappelijke theorie is daar geen plaats meer, ze is in wezen al een verloren goed!

Hoe weet ik dat zo zeker? Wel George Boole heeft een foutje gemaakt, * Je zou volgen Boole de modi overhouden als je van alle denkbare objecten de substantie aftrekt, de fout  x' = 1 - x

Wat uiteraard volkomen onzin is, en uiteraard volkomen onaanvaardbaar voor die Mens die gelooft in het geheel (de substantie). Wat weer de Formule E=mc2 als formule voor het geheel onaanvaardbaar maakt! De relevante historie van de kosmos is de mens niet bekend, en zal haar ook nooit bekend worden.
De goede wiskundige weet dat ook gewoon,  De C++ expressie werd ingevoerd, maar deze C++ expressie maakt  x++ niet referentieel transparant, aangezien het de waarde van x verandert. Deze expressie is een verkorte notatie voor x = x + 1. 
De miljarden kostende oplichters, knoop ze op, ze hebben ons niets van een veel belovende toekomst te brengen, of het moeten hun kosten zijn,

.....Voor alle duidelijkheid, als jullie voor jezelf weten; ....Deze dingen zijn niet referentieel transparant en dus zijn deze dingen afkeurenswaardig in hun kosmische zin, ze worden bekritiseerd door de wijzen;..... eenmaal opgevat en nageleefd, leiden deze dingen tot nadeel en ziekte, zie daar dan van af. Dus de dingen zijn goed;.......als ze niet afkeurenswaardig zijn, als ze niet worden niet bekritiseerd door de wijzen. En, als ze eenmaal opgevat en nageleefd worden, en  leiden  tot voordeel en geluk, pak ze dan op en houd ze in stand. Religie en echte wetenschap is vrij van dwangmatigheid en bekeringsdrang en eist van de volger geen blind geloof. Vanaf het allereerste begin zal er de scepticus aangetroffen worden. Wetenschap is, van het begin tot het einde, open voor iedereen die ogen heeft om te zien en een geest om te begrijpen.

Hij die voortdurend jacht maakt op zintuiglijke pleziertjes lijkt op iemand die zijn dorst probeert te lessen met zeewater. Hij blijft maar door drinken maar zijn dorst zal nooit ophouden; integendeel, de dorst wordt alleen maar groter. En net zo komt er aan begeerte geen einde. Menselijke hartstochten zijn onverzadigbaar!
Zintuiglijke verlangens willen steeds ergens naar toe waardoor de les van het leven steeds wordt gemist, ze willen steeds ergens omheen in plaats van er doorheen. Het is de meest ernstige barricade om dingen echt goed te kunnen begrijpen. Onbegrip houdt alle vormen van deugdzaamheid tegen, terwijl een diep begrip de ontwaking is tot realiteit. Zintuiglijke hartstochten houden je in diepe onwetendheid, in een diepe geestelijke slaap, daarom is er bv. De door Boeddha omschreven taak:  ., graaf de wortel van begeerte op.
Het vuur van zintuiglijke begeerte zal net zolang blijven branden totdat je de holheid van dingen diep in je hart realiseert. In wijsheid kijk je net zo makkelijk door alle dingen heen zoals een scherpe pijl door een zeepbel schiet. Als het vuur van hartstocht dooft, dooft daarmee de jacht naar zintuiglijke genoegens omdat je pas dan de nutteloosheid ervan zult inzien.

Voor mij is het de conversatie die dit onbegrip het meest uitdrukt. Uit Uw conversatie komt niet naar voren hoe solide U bent. U moet weten dat filosofische uitspraken onzinnig zijn in een betoog dat zelf uit filosofische regels bestaat. Een meta-filosofische verhandeling gaat over het onderscheid tussen wat taal is ofwel kan worden gedacht, en wat niet door taal uitgedrukt kan worden maar alleen kan worden getoond.
Dat wat kan worden getoond geeft zicht op het intellect, zelfs op een tweezijdig intellect, het actieve en het passieve intellect. De menselijke intelligentie is zoekende naar de meest veelbelovende ontwikkelingen! En dat is niets meer als de poëtische kwaliteit die we al miljarden jaren van de mens kennen. De mens heeft zelfs geen andere intelligentie, daar de vraag op zich is als een demon voor de meeste mensen. We kijken allemaal naar de persoon die wat toont, alleen zo kunnen we afmeten hoe solide hij is! De soliditeit van uw eigen wezen geeft aan hoeveel U van de wiskunde begrijpt! Het informatie tijdperk is alleen al daardoor het tijdperk waarin het afgelopen is met de filosofie in de traditionele zin.
Zo, op een dergelijke heroïsche wijze, zal onze wereld echt niet worden herzien. Het solide verslag, met de uiterst mogelijke referentiële transparantie  komt naar boven!

De menselijke intelligentie is gnostisch van karakter, alleen zo, om deze reden,kan steeds maar weer het eigenlijke nieuwe referentie punt onder de aandacht van de mensen worden gebracht, daar het werkelijk zo is dat de begrepen rede veel en veel meer kan opleveren als de aangeleerde rede. Al het overleg en samenwerken en confereren en converseren ten spijt! Als dit geen punt wordt onder de mensen kunnen we onze naar hulp hunkerende mede mens niet helpen! Want in de menselijke evolutie gaat het om het echt zijn, om de solide mens die omgaat met de begrepen rede, en nog steeds niet met de aangeleerde rede! 

Als nog is de gnostische weg de beste route

De wetenschap wil haar eigen authentieke problemen maar niet benoemen, in de volksmond komt echter ieder authentiek probleem naar voren, dat is haar poëtische kwaliteit.  De wetenschap is dus al talloze malen gewaarschuwd, maar de gevolgen van haar Narcisme, Perfectionisme, en haar arrogantie hebben alleen een averechts effect. Het niet langer aanwezig zijn in de maatschappij, de absentheistische krankzinnigheid, Schizofrenie.

Het is bepaald geen ziekte op zich om een gnosticus te zijn. Het is zelfs een van de essentie`s om te leren luisteren naar de stem van binnen. De hulp komt altijd in de vorm van de innerlijke gids, die zich als een krachtig brandpunt in ons openbaart, ze vertelt op en poëtische manier wat het beste is voor de ontvouwing van onze onderdrukte essentie. Als we open staan voor die stem - vaak hoor je hem nauwelijks, je moet je afstemmen om er contact mee te krijgen - dan krijg je idee over de weg die er te gaan is. Moeder Teresa had haar-woestijn vader nodig, om de krankzinnige wetenschap de les te leren. Slechts een woestijn-vader weet dat je moet luisteren, met je volle tactiele vermogens, naar anderen, anders overleef je de woestijn niet. In de woestijn is het een drama om iemand mis te verstaan!

Als alle eigen authentieke problemen zijn opgelost, ligt er namelijk een woestenij voor ons. Want we hebben nog steeds te weinig begrepen van het geheel, we menen nog steeds te kunnen gaan redeneren met een berg verzamelingen. We hebben echter geen enkele kans, een verzameling is een gedeelde eenheid. Zie wat de wetenschap steeds alleen maar doet! Oneindig heden moeten volgens de krankzinnige wetenschap gecompenseerd en geëlimineerd worden. De krankzinnige wetenschap wil niets functioneel bekijken, dat deed en kon slechts de enkele wiskundige die het alles een goede plaats wilde geven, Richard Feynman, Floris Takens, Spinoza. Maar wie het U bovenal konden vertellen, waar ze steeds maar weer opnieuw alles de goede plaats wilden geven, dat waren zij die in de woestijn leefden, anders konden en kunnen ze niet overleven. Want het is daar een drama om iemand verkeerd te begrijpen in een woestijn.
Ooit was ik een woestijn vader, en als nog is dit een natuurlijk verhaal, ik mag als woestijn-vader geen krankzinnige theorieën aan mijn kinderen voorleggen. Ik moet de woestijn, die voor mij ligt, omschrijven zoals ik hem ken, en dat naar eer en geweten!

Moeder Teresa heeft alle woestijn-vaders opnieuw opgeroepen, zonder hen red ze het niet om op deze wereld het licht steeds maar weer opnieuw te ontsteken. We zijn aangesteld om alle werelden en hemelen open te houden, en ik zeg het U zoals het is;.........Het leven is een belevend leren, en het strook of valt in lijn met wat je geloofd. De universele weg of de scholing`s weg beperkt zich niet tot het lezen van boeken maar manifesteert zich in het hart als overtuiging, in het hoofd als kennis van zaken en in de handen als daad van een nieuw leven, zonder gedwongenheid maar als een volstrekt natuurlijk proces. Want een mens is niet wat hij leest, maar wat hij doet.
En wat er verder nog wordt gemeend en gedacht, is alleen bekend aan het ego.  Het Alles herinnert mij dus aan mijn arrogantie, mijn opgeblazen eigenbelang, mijn zelfgenoegzaamheid en roept mij op om te komen tot eenvoud, om aan het ego voorbij te gaan naar eenvoud en essentie. Dat is wat mij steeds maar weer een goede vader maakt! Ik beschrijf haar voortdurend, niet om haar te kennen maar om haar te vergeten, want zij, dat alles, bestaat voor mij slechts uit een berg onbegrepen verzamelingen, ik ben wat ik doe en niet wat ik lees.

Waarom hou ik toch al die werelden open? Wel is nog steeds de vraag of het bittere geschrei uit getto's en kampen ook de hemel bereikt. Ik vraagt mij dat af, ..........met al die wetenschappers, politici, en de huidige geestelijkheid, weten ze eigenlijk wel iets van die leefbare wereld die open gehouden moet worden? Een wereld waar wat te leren valt voor elk mensenkind!
Ja inderdaad, slechts op het persoonlijk niveau worden we confronteert met onze eigen bitterheid, met ons zuur en de onvermijdelijke pijnen. Maar verbitterd blijven leidt uiteindelijk tot niets, tot een uitzichtloze na-activiteit. Ik ga ervan uit, dat er altijd iets van levenslust en kracht beschikbaar is en als je goed luistert er een stem te horen is, die wijst naar uitzicht. Daar moet voor gezorgd worden door alle moeders en vaders van deze wereld, want het zoet helpt het bitter te dragen, het wijst naar een betere situatie, wat een geluk dat Moeder Teresa weer opnieuw aan het werk is.

De woestenij, die ik beschrijf, laat nooit het besef los hoe geworteld ik ben in de natuur, hoe ik overgeleverd ben aan de grillen van het lot, onderworpen aan de voorzienigheid van de Eeuwige, het laat mij indringend weten hoe dicht ik toch nog sta bij de oer elementen. De vaders en de moeders mogen het weten, dat ons bewustzijn, in onze luxueuze huizen, te midden van onze moderne voorzieningen, maar al te verduisterd is. Maar is dat nu, als vaders en moeders, werkelijk de reden om je over te geven aan het nihilisme en aan narcisme, perfectionisme en arrogantie, ofwel het ressentiment als geheel?
 Of is dat nog steeds Uw ego? Kom er is genoeg gepraat laten we wat gaan doen. (Chief Seattle)

De Gnosis heeft ongekende bijzonderheden, iedere oplossing wordt gegeven in een zelfde nouminale moment. De oplossing die gegeven wordt in dat moment is steeds een vergroting van een eerder  moment. Het gnostische proces bestaat uit één grote doorgaande werking. Het is zo iets als een oneindige stuwing; ....  “Stuwing heeft oneindigheid in Ruimte en Tijd voor zich door eigen verbinding in on-tijdelijkheid. Het houdt dus de verbinding tussen evenwicht en harmonie die tot het door God gestelde doel moet voeren.
In menselijke mogelijkheden kunnen ook heel subtiele weerstanden liggen tegenover de werking van deze Stuwing. In christelijke termen zou je het Genade kunnen noemen, die altijd met je bezig is ondanks de weerstanden en de angst voor het gene wat nog niet ervaren is. Maar vrees niet, Gods genade bestaat in essentie uit liefde, Liefde is de kracht waarmee psychés van verschillende individuen elkaar aantrekken. Liefde wil alle psychés met elkaar verenigen. God zorgt voor Stuwing in de Persoonlijkheid, zo zorgt hij voor de omkleding van het unieke; het Unieke in de Kosmos is en blijft Gods Geheim. En onze gewendheid als mens om alles te zien zoals het in de schepping wordt getoond en er dan van uit te gaan dat het zo is en niet anders, valt hierbij volkomen in het niet.
Maar inderdaad maken we daarmee een einde aan een zekere wreedheid, we staan als menselijk schepsel tegenover de Schepper met alles wat er menselijk voor ons ligt. Dat is geen kleinigheid en lijkt soms op 't wrede af. Maar een oplossing is het nog steeds niet!
De mens heeft nu eenmaal een verbondenheid met zijn schepper die niet anders als transformerend kan werken, we hebben het niet voor het kiezen.  Maar dat maakt de daad zoals iedereen hem in zijn volheid kan kennen goddelijk; ....Het leven is een belevend leren, en het strook of valt in lijn met wat je geloofd. We mogen alles wat ons niet zint gewoon loslaten, wegduwen, het kan ons niets beloven, .......De meeste mensen denken dat dit niet zomaar kan. Zo plotseling maar wat gaan doen, maar de meeste jongeren vinden dat wel meevallen!

De bestanddelen in het poëtische verhaal vertegenwoordigen de leden van de gemeenschap. Een deel heeft geur én smaak en dat symboliseert het leren maar ook het doen. Een ander deel geurt maar heeft geen smaak, en staat voor dat gene wat wel kennis heeft maar deze niet in praktijk brengt. Een derde deel verwijst naar iets, wat lekker smaakt maar het heeft geen geur;..... het vertegenwoordigt dat gene wat goede daden praktiseert maar zich verder niet met kennis bezig houdt. Een vierde deel heeft geur noch smaak en staat voor dat gene zich noch in kennis nog in daden onderscheidt. Toch horen ze allen in de gemeenschap die ik voor ogen heb, ieder heeft zijn bijdrage en ieder kan in beginsel van ‘soort' veranderen. Zo ziet mijn gemeenschap er uit, en ik hoop ook dat alle delen begrijpen dat de vaders en moeders er toe aan mogen sturen dat er verandering komt, als het nodig is.
Maar U weet hoe vaders en moeders dat doen, ze maken nog steeds gebruik van een bijzonder soort van overreding, en om dat verhaal te vertellen is alweer niet eenvoudig, er is geen Film van te maken, ik kan slechts wijzen naar de ruimere betekenis van mijn symbolen. Het Alles heeft zijn universele strekking, het verwijst naar alle richtingen van de schepping, oost, zuid, west, noord, hemel en aarde. En een mens moet in de eerste plaats zijn innerlijk evenwicht vinden, zichzelf losmaken van dromen en verwachtingen die hij niet feitelijk kan realiseren. De mens moet eerst zelf leren de noodzakelijke gedrag `s verbetering te realiseren.
Ik beperk mij dus tot het huis van de vader en de moeder, de afmetingen en hoedanigheid van de wanden en dak van dit huis zijn bekend, ze moeten beschutting en vrede aan de hele familie geven, maar de horizontale omvang is onbeperkt. Ze zou in principe de hele wereld kunnen omvatten!
Toch brengt de bevrijding uit vreemde onderdrukking en bewustwording naar vrijheid en eigen authenticiteit, het in vrijheid kiezen voor ethische omgang en naastenliefde brengt een rouwperiode met zich mee.
De ontmoeting met de tegenstander van het eigen innerlijk, het ego, brengt veel meer als de weerbarstigheid van de materie, de dood en verlies. Het brengt ook inkeer en ommekeer, en overgave. De vreugde van een nieuw begin, steeds na alle opgedane terugval en tegenslag hoort even goed bij het leven, de nieuwe cyclus kan elk moment beginnen! En dat kan wel degelijk begeleid worden door een gnostisch proces!

De gnostische vraag; .......Het praten over het eeuwig NU, zittende in de tijd, dat wekt de gnostische vraag: waarom blijf je dan zitten - in dit wéten, wat nog geen kennen is?
Eerst moet gekend worden wat niet echt is, opdat dit weten gekend wordt! Dat gaat over het lijden van heel veel levensspanning heen om tot het kennen te komen. De gnosis moet toch wel daarmee te maken hebben, ze zal de juiste begeleider zijn. We hebben wellicht allemaal een hoop tégen op lijden en het is ons niet vreemd het verleden dan een zetje na te geven. Eigenlijk geven we daarmee op een specifieke manier te kennen dat het verleden op een specifieke manier in ons werkt. Ze is veelbelovend in zinvolheid, veelbelovend in gnostische zin.
Ligt 't ons zwaar op de maag dan spugen we het uit, als iets wat we niet willen verteren.”
Als je het mensenleven ziet moet je eigenlijk diepe bewondering hebben voor wat de mens in een als ongewenste gekende levensstaat toch kan volbrengen, ondanks wat hij is. Dit moet samenvallen met HET wat zich voortdurend in je voltrekt, het gnostische proces!

Het is gewoon zo dat iemand die de gnosis niet kent, op geen enkele manier weet waar aan en waarmee hij goed doet. De hele simpele reden daarvan is, dat hij geen geleide heeft in de hele moeilijke perioden, daarom blijft het gros van de mensen zitten in het weten wat nog geen kennis is! De wetenschap weet niet anders en kennelijk ook de filosofie niet. Maar je zit vast in een kluis met een deur zo zwaar als dieplood!
De hele truc van de Gnosis bestaat hier uit, dat je leert reageren op de levenservaringen die je als veelbelovend ter oren zijn gekomen! Ben je zelf een idioot die enkel verzamelingen bestudeerd? Dan denk je volgens Joost van den Vondel en mijn persoon dat je enkel zelf de baas bent! Mijn beste advies, probeer ergens over na te denken als kwestie van feit. En laat het veelbelovende daar in meespelen als iets wat in U aanwezig is. 

Wezenlijk is alleen dat wat alleen met de geest te verstaan is maar blijkbaar door de invloed van het ego niet zo op de voet te volgen is... Er is dus een wetenschap die dit niet erkend, en iedere aantekening als nog tracht te verklaren. Zelfs als er nauwelijks een toegang tot de "aantekeningen" kan worden gevonden. Men is met functies bezig zonder er wat in te herkennen!
De uiteindelijk wil om iets van de functionaliteit van de functies naar boven te laten komen, ontbreekt zelfs geheel. De gewone inhoud mag niet door de gewone man of vrouw gepresenteerd worden, de krankzinnige wetenschap vraagt dan gelijk "De inhoud van WAT", de grote trots van de krankzinnige wetenschap, dat al het denken verworpen kan worden gaat direct een rol spelen. Men gaat direct over tot het kromme geklets daar men zelf nog steeds niets van herkenning heeft gevonden.

Maar het grootste probleem is nog , de wetenschap heeft geen ervaring meer in de denominatie, ze kan letterlijk niets omschrijven van wat voort komt uit een innerlijke betrekking, ze weet niet wat intrinsiek in de geest aanwezig is. De sterkste innerlijke betrekking is de liefde, en wat komt er nu voort uit de liefde?  Uiterlijk vinden we vrijwel niets, er is niet zomaar een film van te maken zodat men de transformatie die de liefde teweeg brengt kinematografisch kan vertonen--als voorbeeld van de gedaanteverwisseling van een curve bij verandering van een daarin voorkomende parameter. Al hoewel bijna de hele wereld literatuur toch over die zelfde liefde gaat. 
We moeten dus genoegen nemen met de stelling; ... ieder leren brengt gedrag 's -verbetering. En de liefde past daar als een bijzondere innerlijke ervaring in!
Ik vind dat de meest duidelijke ervaring nog steeds beschreven is door Joost van de Vondel, de verzameling is slechts een resultante van een gedeelde eenheid. De denominatie heeft zijn innerlijke instelling nodig! De wetenschapper heeft die instelling niet, volgens hem staat hij slechts op de nominatie om de nummer één te worden! Of zijn leerstoel moet nummer één worden, ........zou liefde echt wat toevoegen in het leven wat van waarde is, kom nou even!
Je moet de dingen - wanneer wij er zuiver tegenover willen staan - datgene geven wat het voor ons persoonlijk als waarde vertegenwoordigt. Dat geldt ook voor de liefde, we hebben haar hoog te houden. Maar we kunnen het niet opdringen in de zin van: hier is 't nu! Wat zou dat toch gruwelijk mooi zijn, als dat toch kon!
Maar voor wie het niet weet, meestal zoeken we de waarheid niet. Het voelt goed als ik zeg, dat ik de waarheid zoek, maar ik kan dat al betwijfelen. Wil ik de waarheid zoeken ook al is deze pijnlijk? Zoek ik een bepaald soort psychologische troost, een tijdelijke vrede, een gevoel van veiligheid? Neen ik doe niet meer in een illusie en omdat dit alles een instinct in ons is, moeten we ons tegen deze mogelijkheid altijd beschermen.

Het lichaam en de geest hebben een miljoen jaar genot gezocht en pijn vermeden en zo lang je genot zoekt, of dat nu lichamelijk, psychologisch of emotioneel is, kan ik U mededelen dat U de waarheid niet zoekt, maar dat is dan ook helemaal niet nodig, want het verhaal van de goeroe gaat er altijd over dat het dogma van de waarheid aangenaam is, en het dogma van de overtuiging aangenaam is, totdat die je in een strijd meevoert die niet aangenaam is; ......maar in eerste instantie zijn alle dogma aangenaam. Je moet gewoon niet meer in die goeroe geloven maar in de eigen waarden, waarvan je weet dat je ze hoog te houden hebt.

Want het is geen broederschap wanneer dit van een overeenkomst afhangt. Alleen wanneer genegenheid onafhankelijk is van een overeenkomst of een onenigheid is het echte genegenheid. Het denken dat gelooft is dus geen religieus denken. Het religieuze denken is in essentie een lerend denkvermogen. Het is een denkvermogen dat stelt dat de waarheid onbekend is. Het denken kan enkele ideeën hebben over de waarheid maar het trekt  al die ideeën in twijfel. Het hecht zich aan geen enkel.  Het weet dat ideeën en meningen niet de waarheid zijn en geen enkel pad heeft waarde, tenzij men een lerende houding heeft, waarheid heeft een creatief inzicht nodig.
De creatieve waarheid heeft ook heel veel trouw nodig, de nadruk valt voor een mens altijd op de eigen weg, bovendien zou je zonder die trouw geen verklaring hebben waarom een deel van jou werk, althans in de 'toepassing `s-beleving', niet of nauwelijks overdraagbaar is. Juist daarom kies je voor die trouw, om in ieder geval zelf een toepassing` s-beleving te hebben. Het werkzame leven is dus een beleving `s fabriek waar je van alles uitvoert, wat kan bestaan uit het door groepen of individuen bedenken, creëren, organiseren en produceren van unieke evenementen. Het leven is een belevend leren, en het strook of valt in lijn met wat je geloofd. de universele weg of de scholing `s weg beperkt zich niet tot het lezen van boeken maar manifesteert zich in het hart als overtuiging, in het hoofd als kennis van zaken en in de handen als daad van een nieuw leven, zonder gedwongenheid maar als een volstrekt natuurlijk proces.  In christelijke termen zou je dit proces de Genade kunnen noemen, die altijd met je bezig is ondanks de weerstanden en de angst voor het gene wat nog niet ervaren is.
Maar vrees niet, Gods genade bestaat in essentie uit liefde, Liefde is de kracht waarmee psychés van verschillende individuen elkaar aantrekken. Liefde wil alle psychés met elkaar verenigen. Want een mens is niet wat hij leest, maar daarom alleen al is de mens dat wat hij doet. De Gnosis heeft ongekende bijzonderheden, iedere oplossing wordt gegeven in een zelfde nouminale moment, wat liefde heet.  De oplossing die gegeven wordt in dat moment is steeds een vergroting van een eerder  moment. Het gnostische proces bestaat uit één grote doorgaande werking.
 Deze liefde,  heeft als proces zoiets als een oneindige stuwing; ....  Deze stuwing heeft oneindigheid in Ruimte en Tijd voor zich door eigen verbinding in on-tijdelijkheid. Zo houdt het proces dus de verbinding in staand dat tot het door God gestelde doel moet voeren.

 Dat doel kan alleen in de geest bestaan, ze is onafhankelijk van de zintuigen. Ze heeft dus geen tegengestelde, maar de filosofie was daar uiteraard weer op tegen.
In de antieke filosofie werd de noumenale wereld gelijkgesteld met de wereld van de ideeën die alleen door de filosofische geest gekend konden worden. En daarmee tekende ze haar eigen ziekelijkheid en ondergang af. De mens mag alleen maar hopen dat hij over het functionele in de kosmos gaat! Maar dat is uiteraard geen seconde ooit te zien.


illustratie
Actievoerders hebben in de buurt van Amsterdam een toren van Babel gebouwd - Foto Maurice Boyer.

Die in Straatsburg is misschien net iets beter, die heeft nog vergaderzalen.......... 
 Lach om Uw inhoud, Lach om Uw bezit, want uit liefde zal het U ontnomen worden! 
Nardocus Filosofus